Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 4:21

Εκείνοι δε, αφού τους απείλησαν επιπλέον, τους απέλυσαν, μη βρίσκοντας κανέναν τρόπο να τους τιμωρήσουν, εξαιτίας του λαού. Τα σημεία τούς αποστόμωσαν, και για τον λόγο αυτόν δεν ανέχθηκαν καν να ολοκληρώσουν τον λόγο τους· αντιθέτως, ενώ εκείνοι μιλούσαν, τους διέκοψαν με τρόπο εξαιρετικά υβριστικό.

Διότι όλοι δόξαζαν τον Θεό για αυτό που είχε συμβεί. Επειδή ο άνθρωπος, στον οποίο είχε πραγματοποιηθεί αυτό το σημείο της ιάσεως, ήταν ηλικίας άνω των σαράντα ετών. Αλλά ας εξετάσουμε από την αρχή τα όσα ειπώθηκαν. «Τι θα κάνουμε με τους ανθρώπους αυτούς;» Στην αρχή, λοιπόν, τα έκαναν όλα για την ανθρώπινη δόξα· τώρα όμως είχε προστεθεί και κάτι άλλο, το να μη φανούν ότι είναι μιαιφόνοι· πράγμα που έλεγαν και αργότερα: «Θέλετε να φέρετε πάνω μας το αίμα του ανθρώπου αυτού». «Ας τους απειλήσουμε αυστηρά να μη μιλούν πλέον στο όνομα αυτό σε κανέναν άνθρωπο». Ω της ανοίας! Ενώ πείσθηκαν ότι αναστήθηκε, και έλαβαν αυτό ως τεκμήριο ότι είναι Θεός, προσδοκούσαν ότι εκείνος που δεν κρατήθηκε από τον θάνατο θα μπορούσε να επισκιαστεί από τις δικές τους ραδιουργίες.

Δ΄. Έπειτα, πάλι βεβαιώνουν την ανάσταση με όσα προσθέτουν λέγοντας: «Εμείς δεν μπορούμε να μη μιλάμε για όσα είδαμε και ακούσαμε». Ώστε εμείς μεν είμαστε αξιόπιστοι μάρτυρες, εσείς δε που συνεχίζετε τις απειλές, μάταια πάλι απειλείτε. Ενώ λοιπόν έπρεπε να μεταστραφούν εξαιτίας αυτών για τα οποία ο λαός δόξαζε τον Θεό, εκείνοι απειλούν ακόμη και να τους θανατώσουν· τόσο θεομάχοι ήταν. Και αφού τους απείλησαν ξανά, τους απέλυσαν. Από το γεγονός αυτό έγιναν πιο περιφανείς και λαμπρότεροι. Διότι, όπως λέγει η Γραφή, «η δύναμή μου εν ασθενεία τελειούται». Ήδη αυτοί έδωσαν τη μαρτυρία τους, έχοντας παραταχθεί απέναντι σε όλα.