Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 4:28

«Παρέστησαν οι βασιλείς της γης και οι άρχοντες συνάχθηκαν μαζί ενάντια στον Κύριο και ενάντια στον Χριστό του.» Έπειτα, ερμηνεύοντας ποιοι είναι αυτοί, λένε: «Διότι πράγματι συνάχθηκαν εναντίον του αγίου παιδός σου Ιησού, τον οποίο έχρισες, και ο Ηρώδης και ο Πόντιος Πιλάτος μαζί με τα έθνη και τους λαούς του Ισραήλ, για να κάνουν όσα η χείρα σου και η βουλή σου προόρισε να γίνουν.» Τα πρόσωπα, λοιπόν, που οι απόστολοι ερμήνευσαν, είναι αδύνατον να ερμηνευθούν διαφορετικά. Αλλά κάποιος θα πει: Ναι, ιδού τα έθνη και ο λαός του Ισραήλ φανερώνει ότι, όταν σταυρωνόταν ο Χριστός, οι Ιουδαίοι και οι στρατιώτες και η φρουρά συνέδραμαν. Γιατί, λοιπόν, ενώ έχει ειπωθεί στον πληθυντικό αριθμό: «Παρέστησαν οι βασιλείς της γης και οι άρχοντες συνάχθηκαν», οι απόστολοι εφήρμοσαν το ρητό σε έναν βασιλιά, τον Ηρώδη, και σε έναν άρχοντα, τον Πιλάτο, λέγοντας: «Διότι πράγματι συνάχθηκαν σε αυτή την πόλη και ο Ηρώδης και ο Πόντιος Πιλάτος;» Μήπως ο Ηρώδης είναι οι βασιλείς; Μήπως ο Πιλάτος είναι οι άρχοντες;

Εκείνοι δε, αφού άκουσαν, ύψωσαν ομόθυμα τη φωνή τους προς τον Θεό και είπαν. Δες πόσο ακριβώς διατυπωμένες είναι οι προσευχές τους. Όταν παρακαλούσαν να τους αναδειχθεί ο άξιος για την αποστολή, έλεγαν τα εξής: Εσύ, Κύριε, που γνωρίζεις τις καρδιές όλων, ανάδειξε (διότι εκεί υπήρχε ανάγκη προγνώσεως). Εδώ όμως, επειδή έπρεπε να αποστομωθούν οι εχθροί, ομιλούν περί της δεσποτείας του Θεού. Γι' αυτό και άρχισαν έτσι: Δέσποτα Θεέ, εσύ που δημιούργησες τον ουρανό και τη γη, και τη θάλασσα, και όλα όσα υπάρχουν σε αυτά· εσύ που διά στόματος του Δαβίδ, του δούλου σου, είπες: «Γιατί φρύαξαν τα έθνη, και οι λαοί μελέτησαν μάταια πράγματα; Παρατάχθηκαν οι βασιλιάδες της γης, και οι άρχοντες συγκεντρώθηκαν μαζί εναντίον του Κυρίου και εναντίον του Χριστού του». Σαν να απαιτούν από τον Θεό την τήρηση των συμφωνιών, προβάλλουν την προφητεία, παρηγορώντας συγχρόνως και τους εαυτούς τους ότι μάταια μηχανεύονται τα πάντα οι εχθροί. Αυτό λοιπόν που λένε, είναι το εξής: Φέρε εκείνα εις πέρας και δείξε ότι μάταια μηχανεύτηκαν. Διότι συγκεντρώθηκαν πράγματι σε αυτή την πόλη εναντίον του αγίου Παιδός σου του Ιησού, τον οποίο έχρισες, ο Ηρώδης και ο Πόντιος Πιλάτος μαζί με τα έθνη και τους λαούς του Ισραήλ, για να πράξουν όσα το χέρι σου και η βουλή σου προόρισε να γίνουν. Και τώρα, Κύριε, ρίξε το βλέμμα σου στις απειλές τους. Βλέπεις τη φιλοσοφία τους, και πώς αυτά δεν είναι λόγια ανθρώπων που καταριούνται;

Ιδού, και ο Σωτήρας ομιλεί εν Πνεύματι. Άκουσε δε τι είναι αυτό που λέγουν: «Δέσποτα, εσύ ο Θεός που είπες διά στόματος του δούλου σου Δαβίδ: Γιατί φρύαξαν τα έθνη;». Διότι είναι συνήθεια στην Αγία Γραφή να ομιλεί για τον έναν σαν να πρόκειται για πολλούς. Αυτό λοιπόν που λένε, είναι το εξής: Δεν υπερίσχυσαν εκείνοι, αλλά εσύ ενέργησες το παν, εσύ που τα επέτρεψες και τα έφερες εις πέρας, ο ευμήχανος και σοφός, που χρησιμοποίησες τους εχθρούς για να εκπληρώσεις το θέλημά σου. Διότι εδώ ομιλούν για αυτά σχετικά με την ευμηχανία και τη σοφία του, δηλώνοντας ότι εκείνοι μεν συγκεντρώθηκαν ως εχθροί με φονική προαίρεση και ως πολέμιοι· έπρατταν όμως αυτά που εσύ ήθελες να γίνουν: «Όσα η χείρ σου και η βουλή σου προόρισε να γίνουν». Τι σημαίνει «η χείρ σου»; Εδώ μου φαίνεται ότι ονομάζει χείρα τη δύναμη και τη βουλή. Αρκεί, λέγει, να το θελήσεις μόνον εσύ· διότι κανείς δεν προορίζει κάτι με τη δύναμη. Το χωρίο, λοιπόν, «Όσα η χείρ σου», σημαίνει αυτό: «Όσα εσύ διέταξας». Ή λοιπόν εννοεί αυτό, ή ότι τα ενέργησε με τη χείρα του. Όπως λοιπόν τότε σχεδίασαν μάταια πράγματα, έτσι και τώρα, λέγει, κάνε τους να σχεδιάζουν μάταια. «Και δος στους δούλους σου»· δηλαδή, ας μην πραγματοποιηθούν οι απειλές τους.