Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 4:9

Διότι θα αφαιρεθεί, λέει, από τον Ισραήλ σε μία ημέρα, δηλαδή σε έναν καιρό, προφανώς βέβαια αυτόν του πολέμου από τους Ρωμαίους, το κεφάλι και η ουρά. Και το τι σημαίνει το αίνιγμα το ερμηνεύει λέγοντας, μεγάλο και μικρό, δηλαδή τον επιφανή και τον άσημο. Και ποιοι μπορεί να είναι αυτοί, το προσδιόρισε πάλι προσθέτοντας: Τον πρεσβύτερο και όσους θαυμάζουν τα πρόσωπα. Υποδηλώνει δε με αυτά, όπως νομίζω, τη φυλή που έλαβε τον κλήρο της ιερωσύνης, δηλαδή αυτούς που κατάγονται από το αίμα του Λευί, τους οποίους οι υποταγμένοι λαοί ονόμαζαν και πρεσβυτέρους. Και βέβαια οι θεσπέσιοι μαθητές απευθύνθηκαν σε αυτούς, λέγοντας τα εξής: «Άρχοντες του λαού και πρεσβύτεροι, εάν εμείς σήμερα ανακρινόμαστε για την ευεργεσία σε έναν άρρωστο άνθρωπο, για το πώς αυτός θεραπεύτηκε, ας είναι γνωστό σε εσάς και σε όλο τον λαό ότι τούτο έγινε στο όνομα του Ιησού Χριστού του Ναζωραίου.» Διότι αυτοί οι πρεσβύτεροι, έχοντας την εξουσία να κρίνουν, δεν εξέδιδαν ορθές αποφάσεις για καθέναν από αυτούς που κρίνονταν ενώπιόν τους, δωροδοκούμενοι άπληστα και θαυμάζοντας τα πρόσωπα των πλουσίων, καίτοι ο νόμος που δόθηκε μέσω του Μωυσή διακήρυττε ηχηρά: «Κρίση δίκαιη να κρίνετε», και έθετε παντού το «Δεν θα προσωποληπτήσεις κατά την κρίση». Αυτή λοιπόν, λέει, είναι η αρχή· λογιζόταν δε και ως κεφαλή. Διότι κεφαλή των λαών είναι ο ιερέας, όταν ο λαός νοείται ως ένα σώμα. Λέει δε ότι μαζί με τον πρεσβύτερο θα αφαιρεθεί και ο προφήτης και εκείνος που διδάσκει παράνομα.

Β— Συμφωνώ· διότι μιλάς ορθά. Α— Έχει γράψει όμως κάπου και ο δικός μας σοφός Ιωάννης ότι: «Πολλά λοιπόν και άλλα θαύματα έκανε ο Ιησούς ενώπιον των μαθητών του, τα οποία δεν είναι γραμμένα σε τούτο το βιβλίο. Αυτά όμως έχουν γραφτεί για να πιστέψετε ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός, ο Υιός του ζώντος Θεού, και ώστε πιστεύοντας να έχετε ζωή στο όνομά του.» Θα θαύμαζε κανείς εξίσου και τον θεσπέσιο Πέτρο, ο οποίος απευθύνθηκε στους Ιουδαίους με σαφήνεια και παρρησία: «Άρχοντες του λαού και πρεσβύτεροι, εάν εμείς σήμερα ανακρινόμαστε για την ευεργεσία σε έναν ασθενή άνθρωπο, για το πώς αυτός θεραπεύτηκε, ας είναι γνωστό σε όλους σας και σε όλο τον λαό του Ισραήλ ότι στο όνομα του Ιησού Χριστού του Ναζωραίου, τον οποίο εσείς σταυρώσατε, τον οποίο ο Θεός ανέστησε από τους νεκρούς, με αυτό το όνομα στέκεται αυτός ενώπιόν σας υγιής.» Και μετά από άλλα πάλι λέει: «Και δεν υπάρχει σε κανέναν άλλον η σωτηρία.

Γʹ. Πάλι γίνονται συνέδρια στα Ιεροσόλυμα, και εκεί χύνονται αίματα, και ούτε την πόλη δεν σεβάστηκαν. Ο Άννας, λέει, και ο Καϊάφας. Αυτού (του Καϊάφα) ο Πέτρος δεν άντεξε ούτε τη δούλη που τον ρωτούσε· επί των ημερών του αρνήθηκε, όταν άλλος (ο Χριστός) είχε συλληφθεί. Τώρα όμως, αφού στάθηκε στο μέσο τους, δες πώς ομιλεί: «Αν εμείς ανακρινόμαστε για ευεργεσία προς άρρωστο άνθρωπο, με ποιον τρόπο αυτός έχει σωθεί, ας είναι γνωστό σε όλους σας». Εκείνοι δε λένε: «Σε ποιο όνομα το κάνατε αυτό;». Γιατί δεν λες ποιο πράγμα (έγινε), αλλά το αποκρύπτεις; «Σε ποιο όνομα το κάνατε αυτό εσείς;» Και όμως (ο Πέτρος) έλεγε ότι: «Δεν το κάναμε εμείς». Δες σύνεση· δεν είπε αμέσως ότι «Στο όνομα του Ιησού το κάναμε»· αλλά τι (λέει); «Στο δικό Του όνομα αυτός στέκεται ενώπιόν σας υγιής». Και δεν λέει: «Έγινε καλά από εμάς». Και πάλι: «Αν εμείς ανακρινόμαστε για ευεργεσία προς άρρωστο άνθρωπο». Τους επικρίνει επειδή πάντοτε εγκαλούν για τέτοια ζητήματα, και κατηγορούν για τις ευεργεσίες προς τους ανθρώπους· και τους υπενθυμίζει τα προηγούμενα, ότι οι ίδιοι σπεύδουν σε φόνους· και όχι μόνο αυτό, αλλά εγκαλούν και για τις ευεργεσίες. Βλέπεις, πόση βαρύτητα έχουν και τα λόγια του; Διότι μέσα σε αυτές τις δοκιμασίες εξασκούνταν, και πλέον ήταν ατρόμητοι. Με αυτά τους αποδεικνύει ότι αυτοί μάλλον κηρύττουν άθελά τους τον Χριστό, και ότι αυτοί εξυψώνουν το δόγμα, εκείνοι δηλαδή που τους ανακρίνουν και τους εξετάζουν. «Τον οποίο εσείς σταυρώσατε». Ω, τι παρρησία! «Τον οποίο ο Θεός ανέστησε από τους νεκρούς».

Γι' αυτό, αφήνοντας προς το παρόν τις ύβρεις, προβάλλω λόγους επαίνου· Άρχοντες του λαού, εσείς που αποκτήσατε την εξουσία για να κατακρίνετε, και πρεσβύτεροι του Ισραήλ, εσείς που γεράσατε βυθισμένοι ολοκληρωτικά στην κακία. Εάν εμείς σήμερα ανακρινόμαστε για την ευεργεσία προς έναν ασθενή άνθρωπο· από εσάς προέρχεται ο ασθενής και φθονείτε τη θεραπεία; Ανάμεσά σας βρίσκεται αυτός που νοσεί και φθονείτε εκείνον που θεραπεύτηκε;

Άρχοντες του λαού και πρεσβύτεροι του Ισραήλ, εάν εμείς σήμερα ανακρινόμαστε για την ευεργεσία προς έναν ασθενή άνθρωπο. Από την ίδια τη μήτρα, ω άθλιοι, ο άνθρωπος έφερε μαζί του την πάθηση· με δεμένα τα πόδια εισήλθε ο άνδρας στη ζωή· ως σύντροφο είχε ο χωλός την πάθησή του· σαν αδελφή κατείχε ο άνθρωπος τη νόσο· σαν να ήταν νόμος βάσταζε την πάθηση επί σαράντα έτη. Αποτελούσε όνειδος για το ιερό, καθήμενος παραπλεύρως του ιερού· σαν νιπτήρας ο χωλός κειτόταν δίπλα στην Ωραία Πύλη. Κανείς δεν μπόρεσε να τον ελευθερώσει από αυτή την πάθηση, ούτε ο νόμος, ούτε κάποιος προφήτης, ούτε αρχιερέας, ούτε ιερείς, ούτε γραμματείς, ούτε νομοδιδάσκαλοι· και όταν η θεία βούληση πρόσταξε να θεραπευτεί ο ανήμπορος, τότε εσείς κατασκευάζετε κατηγορίες εις βάρος των ιατρών.