Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 5:12

Μέσω των χειρών των αποστόλων γίνονταν πολλά σημεία και τέρατα ανάμεσα στον λαό. Και τόση πνευματική χάρη είχε περιχυθεί στους αποστόλους, ώστε να εμπνέουν δέος, αν και ήταν πράοι (διότι κανείς από τους υπολοίπους δεν τολμούσε να συνδεθεί στενά μαζί τους, αλλά ο λαός τους μεγάλυνε), να προστίθενται δε πλήθη αυτών που πίστευαν στον Κύριο, ανδρών και γυναικών, και να γεμίζουν οι πλατείες από τους ασθενείς πάνω σε κλινάρια και κρεβάτια, ώστε, καθώς περνούσε ο Πέτρος, έστω και η σκιά του να επισκιάσει κάποιον από αυτούς, και να συγκεντρώνεται επίσης το πλήθος από τις γύρω πόλεις σε αυτήν την αγία Ιερουσαλήμ, φέρνοντας ασθενείς και ταλαιπωρημένους από ακάθαρτα πνεύματα, οι οποίοι θεραπεύονταν όλοι.

Ιδού, τα πόδια εκείνων που έθαψαν τον άνδρα σου βρίσκονται στη θύρα, και θα βγάλουν έξω κι εσένα. Έπεσε δε αμέσως στα πόδια του και εξέπνευσε. Όταν δε εισήλθαν οι νεανίσκοι, τη βρήκαν νεκρή και, αφού την έβγαλαν έξω, την έθαψαν κοντά στον άνδρα της. Και μεγάλος φόβος κατέλαβε όλη την Εκκλησία, καθώς και όλους όσοι τα άκουγαν αυτά. Μετά δε την πρόκληση αυτού του φόβου, επιτελούσαν περισσότερα σημεία· και για το ότι τα επιτελούσαν, άκουγε. Δια των χειρών των αποστόλων γίνονταν πολλά σημεία και τέρατα ανάμεσα στον λαό. Και βρίσκονταν όλοι ομόθυμα συγκεντρωμένοι στη στοά του Σολομώντος· από δε τους υπολοίπους κανένας δεν τολμούσε να προσκολληθεί σε αυτούς, αλλά ο λαός τους δόξαζε.

Και δεν το έμαθε η γυναίκα, ούτε της το αποκάλυψε κανείς από τους παρευρισκόμενους, αν και ήταν πολύ πιθανό να μαθευτεί· αλλά φοβούνταν. Αυτό, λοιπόν, θαυμάζοντας και ο συγγραφέας λέει, ότι «μη γνωρίζοντας το γεγονός, εισήλθε». Και όμως, από αυτό ήταν δυνατό να καταλάβει ότι εκείνος γνωρίζει τα κρυφά. Διότι, για ποιον λόγο, χωρίς να ρωτήσει κανέναν, ρωτά εσάς; Δεν είναι φανερό ότι ρωτά επειδή ήδη γνωρίζει; Αλλά η πολλή της πώρωση δεν της επέτρεψε να αποβάλει από πάνω της το έγκλημα, αλλά απαντά με πολλή αυθάδεια· διότι νόμιζε ότι συνομιλούσε με απλό άνθρωπο. Το φοβερό είναι τούτο, ότι προχώρησαν στην αμαρτία σαν από μία κοινή θέληση ή σαν ύστερα από κάποια συμφωνία. «Γιατί συμφωνήσατε μεταξύ σας», λέει, «να πειράξετε το Άγιο Πνεύμα; Ιδού, τα πόδια αυτών που έθαψαν τον άνδρα σου βρίσκονται στην πόρτα, και θα βγάλουν έξω κι εσένα». Πρώτα της υποδεικνύει το αμάρτημα, και έπειτα της φανερώνει ότι δικαίως θα πάθει τα ίδια με τον άνδρα της· επειδή ακριβώς διέπραξε το ίδιο αμάρτημα. Και πώς, λέει, «παρευθύς έπεσε στα πόδια του και ξεψύχησε»; Επειδή στεκόταν κοντά του. Έτσι αυτοί οι ίδιοι επέφεραν στον εαυτό τους την τιμωρία. Ποιος, λοιπόν, δεν θα έμενε έκπληκτος; Ποιος δεν θα φοβόταν τον απόστολο; Ποιος δεν θα θαύμαζε; «Και ήταν όλοι ομόψυχοι», λέει, «στη στοά του Σολομώντα». Από αυτό είναι φανερό ότι δεν βρίσκονταν σε σπίτι, αλλά είχαν καταλάβει το ιερό και διέτριβαν εκεί· και μάλιστα δεν φυλάγονταν πλέον από το να αγγίζουν ακάθαρτα πράγματα, αλλά απλώς άγγιζαν τους νεκρούς.

βʹ. Ώ, πόση είναι η δύναμη εκείνων που πίστεψαν, ώστε να γίνεται δυνατό και σε άλλους να κάνουν τα ίδια! Πόση όμως είναι και η πώρωση εκείνων που, ακόμη και μετά την απόδειξη της δυνάμεως, παραμένουν στην απιστία! Όπως ακριβώς, λοιπόν, ο Σίμων ζητούσε τη χάρη του Πνεύματος για εμπορικό κέρδος, έτσι και αυτοί για τον ίδιο ακριβώς λόγο έπρατταν τούτο. Πόση πώρωση! Και για ποιον άραγε λόγο δεν τους επιτιμά ο Παύλος; Επειδή το πράγμα θα φαινόταν ότι προερχόταν από φθόνο· γι' αυτόν τον λόγο οικονομείται κατ' αυτόν τον τρόπο. Αυτό συνέβη και στην περίπτωση του Χριστού· αλλά τότε βέβαια δεν εμποδίζεται (διότι ήταν η αρχή των πραγμάτων)· αφού και ο Ιούδας που έκλεβε δεν εμποδιζόταν. Ο Ανανίας όμως και η Σαπφείρα θανατώθηκαν· και πολλοί Ιουδαίοι, μολονότι αντιστέκονταν, δεν πάθαιναν τίποτε, ενώ ο Ελύμας τυφλώθηκε. Διότι, λέει, δεν ήλθα για να κρίνω τον κόσμο, αλλά για να σωθεί ο κόσμος. Δες μιαρότητα! Ενώ παρέμεναν ακόμη Ιουδαίοι, ήθελαν να κερδοσκοπούν από το Όνομα· ώστε τα έκαναν όλα για τη δόξα και το κέρδος. Παρατήρησε ότι παντού οι άνθρωποι δεν επιστρέφουν στον Θεό τόσο εξαιτίας των αγαθών πραγμάτων, όσο εξαιτίας των φοβερών. Στην περίπτωση της Σαπφείρας, έπεσε φόβος στην Εκκλησία, και δεν τολμούσαν να ενωθούν μαζί τους· εδώ έπαιρναν σουδάρια και σιμικίνθια και θεραπεύονταν, και ύστερα από αυτό, τότε ήλθαν εξομολογούμενοι τις αμαρτίες τους.

«Και τους επέτρεψε ο Ιησούς. Και αφού βγήκαν τα ακάθαρτα πνεύματα, εισήλθαν στους χοίρους· ήταν δε δύο χιλιάδες.» «Και του φέρνουν έναν κωφό και μογιλάλο και τον παρακαλούν να επιθέσει το χέρι του πάνω του. Και έβαλε τα δάχτυλά του στα αυτιά του, και άγγιξε τη γλώσσα του, και θεραπεύτηκε αμέσως.» «Του φέρνουν έναν τυφλό, και έθεσε τα χέρια του πάνω στα μάτια του, και ανέβλεψε.» «Είπε ο Πέτρος: Ασήμι και χρυσάφι δεν έχω· αυτό όμως που έχω, αυτό σου δίνω: Στο όνομα του Ιησού Χριστού, περπάτα. Και αμέσως στερεώθηκαν τα πέλματα και οι αστράγαλοί του, και περπατούσε.» «Δια των χειρών των αποστόλων γίνονταν πολλά σημεία και τέρατα ανάμεσα στον λαό· ώστε να βγάζουν τους ασθενείς στις πλατείες, για να τους επισκιάσει έστω και η σκιά του Πέτρου, όταν αυτός θα περνούσε.» «Και συνέβη, καθώς ο Πέτρος περνούσε από παντού, να κατέβει και προς τους αγίους στη Λύδδα. Και βρήκε εκεί κάποιον άνθρωπο ονόματι Αινέα, ο οποίος ήταν κατάκοιτος σε κρεβάτι εδώ και οκτώ χρόνια, καθώς ήταν παραλυμένος. Και του είπε ο Πέτρος: Αινέα, σε θεραπεύει ο Ιησούς Χριστός· και αμέσως θεραπεύτηκε.» «Κάποιος άνδρας με αδύναμα πόδια καθόταν, χωλός από την κοιλιά της μητέρας του, ο οποίος δεν είχε περπατήσει ποτέ.»