Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 5:23

Αυτό έγινε και για την παρηγοριά εκείνων, και για την ωφέλεια και διδασκαλία αυτών. Και πρόσεξε, αυτό που συνέβη στην περίπτωση του Χριστού, το ίδιο συμβαίνει και τώρα. Διότι βεβαίως δεν τους αφήνει να δουν τα θαύματα την ώρα που γίνονται, αλλά διευθετεί τα πράγματα έτσι ώστε να πληροφορηθούν γι' αυτά από τα αποτελέσματά τους· όπως ακριβώς στην περίπτωση της ανάστασής Του, δεν τους άφησε να δουν πώς αναστήθηκε· διότι ήταν ανάξιοι να το δουν αυτό· αλλά τους αποδεικνύει το γεγονός μέσα από τα όσα ακολούθησαν. Παρομοίως και στην περίπτωση του κρασιού που προήλθε από το νερό, δεν το βλέπουν οι συνδαιτυμόνες την ώρα που γίνεται· διότι είχαν μεθύσει· και αναθέτει την κρίση του θαύματος σε άλλους. Έτσι ακριβώς γίνεται και εδώ. Διότι δεν τους βλέπουν την ώρα που τους βγάζουν έξω, είδαν όμως τα τεκμήρια, από τα οποία μπορούσαν να κατανοήσουν τα όσα είχαν συμβεί. Για ποιο λόγο όμως τους έβγαλε έξω κατά τη διάρκεια της νύχτας; Επειδή έτσι έγιναν περισσότερο πιστευτοί παρά με τον αντίθετο τρόπο· και επιπλέον επειδή διαφορετικά δεν θα έφταναν στο σημείο να ρωτήσουν· ούτε βέβαια θα πίστευαν και οι ίδιοι, αν τα πράγματα γίνονταν αλλιώς. Έτσι συνέβη και στους παλαιούς χρόνους, όπως στην περίπτωση του Ναβουχοδονόσορα· είδε τους παίδες να υμνούν τον Θεό πάνω στο καμίνι, και τότε καταλήφθηκε από έκπληξη. Έπρεπε λοιπόν και αυτοί να ρωτήσουν πρώτα: «Πώς βγήκατε;», εκείνοι όμως, σαν να μην είχε συμβεί απολύτως τίποτα, ρωτούν λέγοντας: «Δεν σας δώσαμε αυστηρή παραγγελία να μην ομιλείτε;». Και πρόσεξε πώς τα μαθαίνουν όλα μέσω άλλων. Διότι βλέπουν τη φυλακή κλειδωμένη με ασφάλεια και τους φύλακες να στέκονται μπροστά από τις θύρες.

Αφού τα άκουσαν αυτά, εισήλθαν κατά τα ξημερώματα στο ιερό και δίδασκαν. Όταν έφτασε ο αρχιερέας και όσοι ήταν μαζί του, συγκάλεσαν το συνέδριο και ολόκληρη τη γερουσία των υιών του Ισραήλ, και έστειλαν ανθρώπους στο δεσμωτήριο για να τους φέρουν. Όταν όμως έφτασαν οι υπηρέτες, δεν τους βρήκαν στη φυλακή. Επιστρέφοντας λοιπόν ανέφεραν, λέγοντας ότι τη μεν φυλακή τη βρήκαμε κλειδωμένη με κάθε ασφάλεια και τους φύλακες να στέκονται μπροστά στις θύρες· όταν όμως ανοίξαμε, δεν βρήκαμε κανέναν μέσα. Διπλή ήταν η ασφάλεια, όπως ακριβώς και στον τάφο, και η σφραγίδα και οι άνθρωποι.

Επειδή, όντας δεμένος και παραμένοντας ανάμεσα στους δύο στρατιώτες, δεν θα είχε τόσο χρόνο στη διάθεσή του, ώστε να λύσει και τις αλυσίδες, και μάλιστα ενώ βρισκόταν και ο ίδιος στην εσωτερική φυλακή. Επομένως, η τιμωρία των φυλάκων προήλθε από την αδικία του δικαστή. Γιατί, άραγε, οι Ιουδαίοι δεν έπραξαν το ίδιο; Διότι θυμάμαι και άλλη φυλακή, εκείνη την παλαιότερη στη Ρώμη, τούτη στην Καισάρεια, και τώρα αυτήν στα Ιεροσόλυμα. Διότι, όταν οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι άκουσαν από εκείνους που είχαν αποσταλεί από αυτούς στη φυλακή για να βγάλουν έξω τον Πέτρο, ότι: «Μέσα δεν βρήκαμε κανέναν, αν και οι θύρες ήταν κλειδωμένες και οι φύλακες στέκονταν μπροστά από τις θύρες»· γιατί δεν σκότωσαν τους φύλακες, αλλά απορούσαν για αυτούς λέγοντας: «Τι να είναι άραγε αυτό;»; Αν όμως εκείνοι, παρόλο που έπνεαν φονικό μένος εναντίον τους, δεν διανοήθηκαν τίποτε τέτοιο, πολύ περισσότερο εσύ που πράττεις τα πάντα για χάρη τους. Γι' αυτόν τον λόγο η θεία δίκη τον βρήκε γρήγορα. Αν όμως κατηγορείς γι' αυτό, τότε να κατηγορείς και για εκείνους που σφαγιάζονται στους δρόμους, και για τους αμέτρητους άλλους που δολοφονούνται άδικα, και ακόμη για τα νήπια που σφαγιάστηκαν εξαιτίας του Χριστού· διότι και για εκείνα, όπως εσύ ισχυρίζεσαι, ο Χριστός υπήρξε ο αίτιος· μάλλον, όμως, δεν ήταν ο Χριστός, αλλά η μανία και η τυραννία του πατέρα τού Ηρώδη. Αν πάλι ρωτάς: «Γιατί δεν τον άρπαξε από τα χέρια του Ηρώδη;», θα μπορούσε βεβαίως να το πράξει και αυτό, αλλά δεν θα αποκόμιζε κανένα όφελος από κάτι τέτοιο.