Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 5:24

Οι υπηρέτες τους, λοιπόν, έρχονται γι' αυτόν τον λόγο και ομολογούν το γεγονός, προκειμένου να τους αποκλείσουν κάθε πρόφαση. Βλέπεις διάφορα θαύματα να προστίθενται σε άλλα θαύματα, άλλα να επιτελούνται από τους ίδιους και άλλα να συμβαίνουν σε αυτούς, τα οποία μάλιστα ήταν και λαμπρότερα; Καλώς δεν τους αναγγέλθηκε το γεγονός αμέσως, αλλά αφού πρώτα περιήλθαν σε απορία, ώστε, αφού αναλογιστούν ότι πρόκειται για θεία δύναμη, να τα μάθουν έτσι όλα. Όταν άκουσαν τους λόγους αυτούς ο αρχιερέας, ο στρατηγός του ιερού και οι αρχιερείς, βρίσκονταν σε απορία γι' αυτούς σχετικά με το τι θα μπορούσε να σημαίνει αυτό. Παρουσιάστηκε τότε κάποιος και τους ανήγγειλε: «Ιδού, οι άνδρες τους οποίους κλείσατε στη φυλακή, βρίσκονται στο ιερό, όπου στέκονται και διδάσκουν τον λαό».

Επειδή, όντας δεμένος και παραμένοντας ανάμεσα στους δύο στρατιώτες, δεν θα είχε τόσο χρόνο στη διάθεσή του, ώστε να λύσει και τις αλυσίδες, και μάλιστα ενώ βρισκόταν και ο ίδιος στην εσωτερική φυλακή. Επομένως, η τιμωρία των φυλάκων προήλθε από την αδικία του δικαστή. Γιατί, άραγε, οι Ιουδαίοι δεν έπραξαν το ίδιο; Διότι θυμάμαι και άλλη φυλακή, εκείνη την παλαιότερη στη Ρώμη, τούτη στην Καισάρεια, και τώρα αυτήν στα Ιεροσόλυμα. Διότι, όταν οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι άκουσαν από εκείνους που είχαν αποσταλεί από αυτούς στη φυλακή για να βγάλουν έξω τον Πέτρο, ότι: «Μέσα δεν βρήκαμε κανέναν, αν και οι θύρες ήταν κλειδωμένες και οι φύλακες στέκονταν μπροστά από τις θύρες»· γιατί δεν σκότωσαν τους φύλακες, αλλά απορούσαν για αυτούς λέγοντας: «Τι να είναι άραγε αυτό;»; Αν όμως εκείνοι, παρόλο που έπνεαν φονικό μένος εναντίον τους, δεν διανοήθηκαν τίποτε τέτοιο, πολύ περισσότερο εσύ που πράττεις τα πάντα για χάρη τους. Γι' αυτόν τον λόγο η θεία δίκη τον βρήκε γρήγορα. Αν όμως κατηγορείς γι' αυτό, τότε να κατηγορείς και για εκείνους που σφαγιάζονται στους δρόμους, και για τους αμέτρητους άλλους που δολοφονούνται άδικα, και ακόμη για τα νήπια που σφαγιάστηκαν εξαιτίας του Χριστού· διότι και για εκείνα, όπως εσύ ισχυρίζεσαι, ο Χριστός υπήρξε ο αίτιος· μάλλον, όμως, δεν ήταν ο Χριστός, αλλά η μανία και η τυραννία του πατέρα τού Ηρώδη. Αν πάλι ρωτάς: «Γιατί δεν τον άρπαξε από τα χέρια του Ηρώδη;», θα μπορούσε βεβαίως να το πράξει και αυτό, αλλά δεν θα αποκόμιζε κανένα όφελος από κάτι τέτοιο.