Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 5:35

Όταν, λοιπόν, ονομάζει κλέφτες και ληστές αυτούς που προηγήθηκαν της παρουσίας του, είτε υποδηλώνει το ψευδολόγο και απατεώνα πλήθος εκείνων που μόλις αναφέραμε, είτε θα μπορούσες να εφαρμόσεις τη δύναμη του λόγου και σε εκείνους, για τους οποίους έχουν γραφτεί αυτά στις Πράξεις των Αποστόλων. Διότι οι διδάσκαλοι των Ιουδαίων, αφού συγκέντρωσαν κάποτε τους αγίους αποστόλους και τους έστησαν στο παρανομώτατο συμβούλιό τους, σχεδίαζαν να τους εκδιώξουν από την Ιερουσαλήμ και να τους αναγκάσουν να αντιμετωπίσουν τους έσχατους κινδύνους, αλλά ο Γαμαλιήλ τους υπενθύμισε τους ψευδοδιδασκάλους, λέγοντας: «Άνδρες Ισραηλίτες, προσέξτε καλά τι σκοπεύετε να κάνετε σε αυτούς τους ανθρώπους. Διότι πριν από αυτές τις ημέρες εμφανίστηκε ο Θευδάς, ισχυριζόμενος ότι είναι κάποιος σπουδαίος, στον οποίο προσκολλήθηκαν περίπου τετρακόσιοι άνδρες. Αυτός θανατώθηκε, και όλοι όσοι τον πείθονταν διαλύθηκαν και εκμηδενίστηκαν. Μετά από αυτόν εμφανίστηκε ο Ιούδας ο Γαλιλαίος στις ημέρες της απογραφής, και παρέσυρε λαό οπίσω του. Και εκείνος χάθηκε, και όλοι όσοι τον πείθονταν σκορπίστηκαν».

Διότι απευθύνθηκε με αυτόν τον τρόπο σχετικά με τους αγίους αποστόλους προς αυτούς που βρίσκονταν στο συνέδριο, λέγοντας: «Άνδρες Ισραηλίτες, προσέξτε τους εαυτούς σας σχετικά με αυτούς τους ανθρώπους, τι πρόκειται να πράξετε. Διότι πριν από αυτές τις ημέρες εμφανίστηκε ο Θευδάς, λέγοντας για τον εαυτό του ότι είναι κάποιος σπουδαίος, στον οποίο προσκολλήθηκε ένας αριθμός ανδρών, περίπου τετρακόσιοι. Αυτός εξοντώθηκε. Και όλοι όσοι τον ακολουθούσαν διαλύθηκαν και εκμηδενίστηκαν. Μετά από αυτόν εμφανίστηκε ο Ιούδας ο Γαλιλαίος, κατά τις ημέρες της απογραφής, και παρέσυρε λαό οπίσω του. Και εκείνος χάθηκε, και όλοι όσοι τον άκουγαν διασκορπίστηκαν.» Λέει λοιπόν ότι θα αφαιρεθεί η κεφαλή και η ουρά, σύμφωνα βεβαίως με το νόημα που μόλις προηγουμένως αποδώσαμε. Εντούτοις, λέει ότι εκείνοι που μακαρίζουν αυτόν τον λαό θα είναι πλάνοι, και πλανούν με σκοπό να τους καταβροχθίσουν. Διότι οι καθοδηγητές των Ιουδαίων, στους οποίους είχε εμπιστευθεί η ιερή και θεία σκηνή, και οι οποίοι είχαν διαταχθεί να επιτελούν τις θυσίες σύμφωνα με τον νόμο, προέτρεπαν τους υποταγμένους λαούς σε προσφορές δώρων, λέγοντας ότι είναι μακάριοι, εάν προσφέρουν με αφθονία. Και το έπρατταν αυτό με σκληρότητα, χωρίς να ενδιαφέρονται ούτε να μεριμνούν για τον σεβασμό προς τον Θεό, αλλά αποβλέποντας στη δική τους φιλοκέρδεια.

ΟΜΙΛΙΑ ΙΔ΄. Σηκώθηκε τότε στο συνέδριο κάποιος Φαρισαίος με το όνομα Γαμαλιήλ, νομοδιδάσκαλος, σεβαστός σε όλο τον λαό, και διέταξε να βγάλουν έξω για λίγο τους ανθρώπους. α΄. Αυτός ο Γαμαλιήλ ήταν δάσκαλος του Παύλου. Και είναι άξιο θαυμασμού πώς, αν και διέθετε ορθή κρίση και ήταν νομομαθής, δεν είχε ακόμη πιστέψει. Δεν είναι όμως δυνατόν να παρέμεινε χωρίς να πιστέψει μέχρι τέλους. Και τούτο είναι φανερό από τα λόγια με τα οποία τους συμβουλεύει. Διότι διέταξε, αναφέρει το κείμενο, να βγάλουν τους ανθρώπους έξω για λίγο. Δες τη σύνεση της αγόρευσής του, και πώς τους ενέβαλε αμέσως σε φόβο. Και για να μην τον υποπτευθούν ότι συμμερίζεται τα φρονήματα εκείνων (των αποστόλων), τους μιλά ως ομοϊδεάτης, και δεν χρησιμοποιεί μεγάλη σφοδρότητα, αλλά, επειδή συμπεριφέρονταν σαν μεθυσμένοι από τον θυμό, τους λέει τα εξής: «Άνδρες Ισραηλίτες, προσέξτε καλά τι πρόκειται να κάνετε σε αυτούς τους ανθρώπους». Μη φέρεστε, λέει, επιπόλαια ούτε στην τύχη. «Διότι πριν από αυτές τις ημέρες εμφανίστηκε ο Θευδάς, ο οποίος έλεγε ότι είναι κάποιος σπουδαίος, και στον οποίο προσκολλήθηκε ένας αριθμός ανδρών, περίπου τετρακόσιοι· αυτός θανατώθηκε, και όλοι όσοι τον πείθονταν διαλύθηκαν και εκμηδενίστηκαν». Με παραδείγματα τους συνετίζει, και εκείνον που παρέσυρε τους περισσότερους τον παραθέτει στη συνέχεια, για να τους καθησυχάσει. Πριν λοιπόν αναφέρει τα παραδείγματα, λέει: «Προσέχετε τους εαυτούς σας»· αφού όμως απέδειξε τον ισχυρισμό του, αποφαίνεται λέγοντας: «Και τώρα σας λέω, απομακρυνθείτε από τους ανθρώπους αυτούς».

Άνδρες, προσέχετε τον εαυτό σας. Παρατήρησε λοιπόν εδώ τον Γαμαλιήλ πώς ομιλεί με επιείκεια και πώς τους αναπτύσσει το ζήτημα με συντομία, και δεν αναφέρει παλαιές διηγήσεις, αν και είχε τέτοιες, αλλά νεότερες, οι οποίες ήταν μάλιστα ιδιαίτερα ισχυρές στο να πείσουν. Γι' αυτό και αφήνει συγκαλυμμένους υπαινιγμούς, λέγοντας: «Διότι πριν από αυτές τις ημέρες»· σαν να δηλώνει σχεδόν, ότι τα γεγονότα δεν συνέβησαν πριν από πολλές ημέρες.

Γι' αυτό λέει: «Έγινα στους Ιουδαίους ως Ιουδαίος, στους ανόμους ως άνομος, χωρίς να είμαι άνομος απέναντι στον Θεό, αλλά έννομος ως προς τον Χριστό». Έτσι και η Παλαιά Διαθήκη, όταν ομιλεί για τον Θεό στους Ιουδαίους, ενεργεί λέγοντας τα εξής: «Ποιος είναι όμοιός σου μεταξύ των θεών, Κύριε;» Τι λέγεις, Μωυσή; Υπάρχει άραγε περιθώριο συγκρίσεως; «Δεν το είπα κάνοντας σύγκριση», απαντά, «αλλά επειδή συζητώ με Ιουδαίους, οι οποίοι έχουν μεγάλη ιδέα για τους δαίμονες, κάνοντας συγκατάβαση στην αδυναμία τους, εισήγαγα αυτόν τον τρόπο διδασκαλίας». Επειδή, λοιπόν, και ο δικός μας λόγος απευθύνεται προς Ιουδαίους, οι οποίοι θεωρούν ότι ο Χριστός ήταν ένας απλός άνθρωπος και κάποιος παράνομος, γι' αυτό και ξεκινήσαμε την εξέταση από εκείνους που θαυμάζονται από τους Έλληνες. Εάν όμως θέλετε, ας προχωρήσουμε σε αυτές τις αποδείξεις και από εκείνους από το δικό τους περιβάλλον που επιχείρησαν κάτι τέτοιο, οι οποίοι και μαθητές συγκέντρωσαν, και ανακηρύχθηκαν άρχοντες και προστάτες, αλλά αμέσως έσβησαν. Έτσι εξάλλου και ο Γαμαλιήλ τους αποστόμωσε. Διότι, επειδή τους είδε να μαίνονται και να επιθυμούν να χύσουν το αίμα των μαθητών, θέλοντας να τους συγκρατήσει από την ακατάσχετη μανία τους, αφού διέταξε να βγάλουν για λίγο έξω τους αποστόλους, τους έλεγε τα εξής: «Προσέξτε καλά τι πρόκειται να κάνετε σε αυτούς τους ανθρώπους».