Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 5:39

Μετά από αυτόν εμφανίστηκε ο Ιούδας ο Γαλιλαίος, κατά τις ημέρες της απογραφής, και παρέσυρε αρκετό λαό πίσω του· αλλά και εκείνος εξοντώθηκε, και όλοι όσοι τον ακολουθούσαν διασκορπίστηκαν. Και τώρα σας λέω, απομακρυνθείτε από τους ανθρώπους αυτούς και αφήστε τους· διότι, εάν η βουλή αυτή ή το έργο αυτό προέρχεται από ανθρώπους, θα καταλυθεί· εάν όμως προέρχεται από τον Θεό, δεν θα μπορέσετε να το καταλύσετε.

Σαν να έλεγε: Δείξτε ανοχή, και εάν και αυτοί συγκροτήθηκαν από μόνοι τους, τίποτα δεν θα εμποδίσει να καταλυθούν και αυτοί. «Μήπως τυχόν βρεθείτε και θεομάχοι». Τους αποτρέπει προβάλλοντας τόσο το αδύνατο, όσο και το ασύμφορο. Δεν ανέφερε από ποιον εξοντώθηκαν, αλλά απλώς ότι διαλύθηκαν, ίσως επειδή το θεώρησε περιττό. Με όσα δε θέτει ως υπόθεση, διδάσκει ότι: Εάν μεν το έργο είναι ανθρώπινο, δεν θα χρειαστεί να προβείτε σε καμία απολύτως ενέργεια· εάν όμως είναι θεϊκό, ούτε με προσπάθειες θα μπορέσετε να επικρατήσετε.

«Μήπως αποδειχθείτε και θεομάχοι». Αυτό το είπε, καταστέλλοντας την ορμή τους με το αδύνατο και το ασύμφορο. «Εάν όμως είναι από τον Θεό, δεν θα μπορέσετε». Δεν είπε, «Εάν ο Χριστός είναι Θεός»· διότι το ίδιο το έργο το φανέρωνε· ούτε αποφάνθηκε ότι δεν είναι ανθρώπινο, ούτε ότι είναι θεϊκό, αλλά ανέθεσε την απόδειξή του στον μελλοντικό χρόνο, ώστε να τους πείσει. Και αν τους έπεισε, για ποιον λόγο, λέγει, τους μαστίγωσαν; Στην αναμφισβήτητη επιχειρηματολογία δεν μπορούσαν να φέρουν αντίρρηση· ωστόσο ικανοποιούσαν τον δικό τους θυμό· και επιπλέον προσδοκούσαν ότι και πάλι με αυτόν τον τρόπο θα τους φοβίσουν.

Αυτά, εάν εγκύψετε στα βιβλία του Ιωσήπου, θα τα μάθετε ακριβέστερα· διότι εκείνος, συντάσσοντας την ιστορία αυτών των γεγονότων, τα εξιστορεί με ακρίβεια. Είδες, πόσο σπουδαίο λόγο τόλμησε να πει, ότι είναι «εκ Θεού», όταν πλέον έλαβε την πεποίθηση από τα ίδια τα πράγματα. Όντως, πολλή είναι η παρρησία, πολλή η απροσωποληψία. Και πείσθηκαν στα λόγια του, λέει. Και αφού κάλεσαν μέσα τους αποστόλους, τους έδειραν και τους απέλυσαν. Σεβάστηκαν το κύρος του ανδρός· γι' αυτό και αποτρέπονται μεν από το να θανατώσουν τους αποστόλους, αλλά αφού μόνο τους μαστίγωσαν, τους αφήνουν ελεύθερους. Εκείνοι, λοιπόν, αποχωρούσαν με χαρά από το συνέδριο, διότι καταξιώθηκαν να ατιμασθούν υπέρ του ονόματος του Χριστού.

Με τον λόγο τους τον εξόντωσαν, όπως ακριβώς και εκείνοι. Και εκείνοι μεν τον πούλησαν από την πατρίδα τους σε αλλοδαπή και ξένη γη, τούτοι δε τον εξορίζουν από ξένη σε άλλη ξένη χώρα· και εκεί μεν επρόκειτο για κάποιον που τους έφερνε τροφή, εδώ δε για κάποιον που τους συμβούλευε τα μέσα με τα οποία θα βρίσκονται μαζί με τον Θεό. Έτσι, αποδεικνύεται αληθινό και από όσα τώρα οικoνομούνται, εκείνο που ειπώθηκε από τον Γαμαλιήλ: «Εάν προέρχεται από τον Θεό, δεν μπορείτε να το καταλύσετε». Εσύ δε, μαθαίνοντας πώς αυτοί που δέχονται την επιβουλή γίνονται αίτιοι σωτηρίας για εκείνους που τους επιβουλεύονται, θαύμασε την πολυμηχανία και τη σοφία του Θεού· διότι εάν εκείνοι δεν είχαν δεχθεί την επιβουλή, τούτοι δεν θα σώζονταν. Υπήρξε λιμός, και δεν τους εξολόθρευσε. Και όχι μόνο αυτό, αλλά σώθηκαν κιόλας μέσω εκείνου που θεωρούσαν ότι είχε χαθεί. Εκδόθηκε βασιλικό πρόσταγμα, και δεν τους αφάνισε· αντίθετα, το πλήθος αυξήθηκε μάλλον περισσότερο τότε, όταν πέθανε εκείνος που τους γνώριζε. Θέλησαν να εξοντώσουν τον σωτήρα τους, και ούτε έτσι το κατόρθωσαν.

Έχω, λοιπόν, να αναφέρω τρεις αποδείξεις, μέσω των οποίων θα γνωρίσουμε οπωσδήποτε ότι αυτός είναι ο καιρός κατά τον οποίο γεννήθηκε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, ο Θεός Λόγος. Και από αυτές τις τρεις, η μία απόδειξη είναι το γεγονός ότι τόσο γρήγορα διαδόθηκε παντού, και έλαβε τόση ανάπτυξη, και άνθισε η εορτή· και αυτό που έλεγε ο Γαμαλιήλ περί του κηρύγματος, ότι «Εάν προέρχεται από ανθρώπους, θα καταλυθεί· εάν όμως προέρχεται από τον Θεό, δεν μπορείτε να το καταλύσετε, μήπως τυχόν και βρεθείτε θεομάχοι»· αυτό θα μπορούσα να πω κι εγώ με θάρρος για την ημέρα αυτή, ότι, επειδή ο Θεός Λόγος είναι εκ Θεού, γι' αυτόν τον λόγο όχι μόνο δεν καταλύθηκε, αλλά και κάθε χρόνο προοδεύει και γίνεται λαμπρότερη. Διότι και το κήρυγμα μέσα σε λίγα χρόνια κατέλαβε ολόκληρη την οικουμένη, αν και το μετέφεραν παντού σκηνοποιοί, ψαράδες, αγράμματοι και απλοϊκοί άνθρωποι· όμως σε τίποτα δεν έβλαψε η ασημότητα εκείνων που το υπηρετούσαν, καθώς η δύναμη Εκείνου που κηρυσσόταν προκατελάμβανε τα πάντα, υπερνικούσε τα εμπόδια και αποδείκνυε τη δική της ισχύ.

Και μετά από αυτόν εμφανίστηκε ο Ιούδας ο Γαλιλαίος, ο οποίος παρέσυρε σε αποστασία αρκετό πλήθος· και εκείνος πέθανε, και οι μαθητές του αφανίστηκαν. Και τώρα σας λέγω, προσέξτε τους εαυτούς σας, διότι, εάν αυτό το έργο προέρχεται από ανθρώπους, θα καταλυθεί· εάν όμως προέρχεται από τον Θεό, δεν θα μπορέσετε να το καταλύσετε, μήπως τυχόν και βρεθείτε θεομάχοι. Από πού λοιπόν θα γίνει φανερό, ότι, εάν προέρχεται από ανθρώπους, θα καταλυθεί; Λάβατε πείρα, λέγει, από τον Ιούδα και τον Θευδά. Επομένως, και αυτός που κηρύττεται από αυτούς, εάν είναι όμοιος με εκείνους, και δεν απεργάζεται τα πάντα με θεία δύναμη, περιμένετε λίγο, και η ίδια η έκβαση των πραγμάτων θα σας το επιβεβαιώσει, και από την κατάληξη θα γνωρίσετε σαφώς, εάν είναι άνθρωπος πλάνος, όπως λέτε, και παράνομος, ή ο Θεός που συγκρατεί τα πάντα, και με άρρητη δύναμη οικονομεί τα ανθρώπινα πράγματα· πράγμα το οποίο και συνέβη. Περίμεναν, και από τα ίδια τα γεγονότα φανερώθηκε η θεία και ακαταμάχητη δύναμη, και αυτό το σόφισμα, το οποίο επινοήθηκε για την εξαπάτηση των πολλών, ανατράπηκε στο κεφάλι του διαβόλου. Διότι, όταν τον είδε να έρχεται, θέλοντας να συσκοτίσει την παρουσία του και την αληθινή οικονομία, παρενέβαλε κάποιους απατεώνες, τους οποίους προαναφέραμε, ώστε να θεωρηθεί ότι και αυτός είναι ένας από εκείνους.