Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 6:14

Αλλά ας επανέλθουμε πάλι στο στάδιο. Με ποια λόγια ξεσηκώνουν τον λαό οι συκοφάντες; «Δεν παύει», λένε, «να λέει λόγια εναντίον αυτού του αγίου τόπου και του νόμου· διότι τον έχουμε ακούσει να λέει ότι αυτός ο Ιησούς ο Ναζωραίος θα καταλύσει τον τόπο αυτόν και θα αλλάξει τα έθιμα που μας παρέδωσε ο Μωυσής». Τέτοια λοιπόν ήταν η κατηγορία των ρητόρων του διαβόλου. Αλλά ποια είναι η ανοησία των ακροατών; Για ποιο λόγο οργίζονται με τον κατηγορούμενο; Ποια κακία ανακάλυψαν στα όσα ειπώθηκαν; Διότι αυτά που προβάλλονταν εναντίον του αφορούσαν γεγονότα που επρόκειτο να συμβούν στο μέλλον. Ισχυρίστηκαν δηλαδή ότι αυτός είχε πει πως ο τόπος θα καταλυθεί και τα νόμιμα του Μωυσή θα μεταβληθούν. Ποιο είναι λοιπόν το αδίκημα σε αυτά, είτε λέει την αλήθεια είτε ψεύδεται; Διότι, αν μεν ψεύδεται, αυτό που τους λυπεί δεν πρόκειται να συμβεί· αν πάλι λέει την αλήθεια, σε τι αδικεί ο λόγος που προμηνύει την έκβαση; Διότι αυτά που είναι να γίνουν θα συμβούν οπωσδήποτε, είτε κάποιοι σιωπούν είτε όχι. Ο φόνος, όμως, εκείνου που τα προμήνυσε τι είδους διόρθωση επιφέρει σε αυτά που τους λυπούν; Έπειτα· κατηγορείται μεν ο Ιησούς ο Ναζωραίος, η καταδικαστική απόφαση όμως στρέφεται εναντίον του Στεφάνου. Και όμως, εάν αυτός που αδικεί προκαλεί την οργή, και το αδίκημα είναι η μεταβολή του τόπου και των εθίμων, και ο κατήγορος ισχυρίζεται ότι αυτά δεν γίνονται από τον Στέφανο αλλά από τον Ιησού, τότε το δικαστήριο θα έπρεπε οπωσδήποτε να κινηθεί εναντίον εκείνου που κατηγορείται. Ω, πόσο άδικη η απόφαση των ακροατών!

Ποιο ήταν, λοιπόν, και το είδος της συκοφαντίας; «Ο άνθρωπος αυτός δεν παύει να λέει λόγια εναντίον αυτού του αγίου τόπου και του νόμου.» «Ο άνθρωπος αυτός.» Ποιος; «Αυτός που θαυματουργεί σημεία και τέρατα που ξεπερνούν τα ανθρώπινα μέτρα· αυτός που άντλησε ολόκληρη την πηγή της σοφίας· αυτός που άδειασε μέσα του τα ταμεία της χάριτος· αυτός που επιτελεί θαυμαστά έργα, τα οποία εμείς δεν μπορούμε να αντέξουμε· μπροστά στον ζήλο του οποίου έχουμε λιώσει από τον φθόνο μας· τον οποίο υπακούει ο κωφός όταν τον καλεί· και ο τυφλός τον βλέπει, έχοντας λάβει μάτια από αυτόν· και ο χωλός ζητά πόδια, δανειζόμενος από τον λόγο του και χέρια· εξαιτίας του οποίου άδειασαν τα κρεβάτια των αρρώστων, εξαιτίας του οποίου δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ υγιών και ασθενών, εξαιτίας του οποίου οι λεπροί ξέχασαν την πάθησή τους, εξαιτίας του οποίου δεν υπάρχει ανάγκη από ιατρούς, εξαιτίας του οποίου τα παρασκευασμένα φάρμακα είναι περιττά.» «Αυτός δεν παύει να λέει λόγια εναντίον αυτού του αγίου τόπου και του νόμου.» Ποια είναι, λοιπόν, αυτά; «Διότι τον ακούσαμε να λέει ότι αυτός ο Ιησούς ο Ναζωραίος θα καταστρέψει τούτον τον τόπο και θα αλλάξει τα έθιμα που μας παρέδωσε ο Μωυσής.» Δικαίως, λοιπόν, αποκαλείστε ψευδομάρτυρες και συκοφάντες, διότι εκφέρετε την αλήθεια σαν να μην είναι αλήθεια, διότι ονομάζετε βλασφημίες κατά του Θεού τις προφητείες που δόθηκαν από Αυτόν και αναφέρονται σε Αυτόν, και θεωρείτε ως αθέτηση του νόμου εκείνα ακριβώς που Εκείνος απείλησε ότι θα εκπληρωθούν.

Λιβερτίνοι λοιπόν ονομάζονται κατ' αυτόν τον τρόπο οι απελεύθεροι των Ρωμαίων. Και όπως ακριβώς κατοικούσαν εκεί πολλοί ξένοι, έτσι είχαν και συναγωγές, όπου έπρεπε να αναγιγνώσκεται ο νόμος και να γίνονται προσευχές. Εσύ όμως πρόσεξέ μου, πώς και αυτός αναγκαζόμενος επιχειρεί να διδάσκει, και εκείνοι πάλι, εξαιτίας των θαυματουργικών σημείων, όχι μόνο κινούνται από φθόνο, αλλά, επειδή επικρατούσε και στον λόγο και τους ήταν ανυπόφορος, στήνουν ψευδομάρτυρες. Διότι δεν ήθελαν απλώς να τον εξοντώσουν, αλλά με δικαστική απόφαση, προκειμένου να βλάψουν και τη φήμη τους· και αφήνοντας εκείνους, έρχονται εναντίον τούτων, ελπίζοντας με αυτόν τον τρόπο να εκφοβίσουν και εκείνους. Αυτοί μάλιστα δεν είπαν ότι «λαλεί», αλλά ότι «δεν παύει να λαλεί», μεγαλοποιώντας την κατηγορία. Ξεσήκωσαν επίσης τους πρεσβυτέρους και τους γραμματείς, και αφού τον αιφνιδίασαν, τον συνέλαβαν με τη βία και τον οδήγησαν στο συνέδριο, και έστησαν ψευδομάρτυρες οι οποίοι έλεγαν: «Ο άνθρωπος αυτός δεν παύει να λαλεί λόγια εναντίον αυτού του άγιου τόπου και του νόμου». Λένε, δηλαδή, «δεν παύει», φανερώνοντας με αυτό ότι το είχε κάνει συνεχή ασχολία του. «Διότι τον ακούσαμε να λέει ότι αυτός ο Ιησούς ο Ναζωραίος θα καταστρέψει τον τόπο τούτο, και θα αλλάξει τα έθιμα που μας παρέδωσε ο Μωυσής». «Ο Ιησούς», λένε, «ο Ναζωραίος» –και μάλιστα περιφρονητικά– «θα καταστρέψει τον τόπο τούτο και θα αλλάξει τα έθιμα». Αυτό έλεγαν και όταν κατηγορούσαν τον Χριστό: «Αυτός που καταλύει τον ναό του Θεού».

«Θα καταλύσει, λένε, τον τόπο και θα αλλάξει τα έθιμα». Και η κατηγορία δεν ήταν μόνο διπλή, αλλά και πικρή, και γεμάτη κινδύνους. Και αφού τον ατένισαν όλοι όσοι παρακάθονταν στο συνέδριο, είδαν το πρόσωπό του σαν πρόσωπο αγγέλου. Έτσι λοιπόν είναι δυνατόν να λάμπουν και εκείνοι που βρίσκονται σε κατώτερο βαθμό. Διότι, πες μου, τι το λιγότερο είχε αυτός από τους αποστόλους; Δεν επιτέλεσε σημεία; Δεν επέδειξε μεγάλη παρρησία;

Τον ακούσαμε, λένε, να λέει λόγια βλάσφημα εναντίον του Μωυσή και του Θεού· και πάλι: Αυτός ο άνθρωπος δεν παύει να λέει λόγια κατά του αγίου τόπου και του νόμου, και με την προσθήκη: Όσα μας παρέδωσε ο Μωυσής· όχι πλέον ο Θεός.

Εάν όμως φαίνεται ότι αυτό αποτελεί ακόμη εικασία, σας παρέχω φανερή απόδειξη ότι δεν ήταν ασφαλές γι' αυτούς να αναγγέλλουν τα μέλλοντα, εννοώ τη δική μας τιμή και τη δική τους έκπτωση. Διότι, πες μου, τον Στέφανο, την απαρχή των μαρτύρων, γιατί τον λιθοβόλησαν; Όχι επειδή του προσήπταν αυτές τις κατηγορίες λέγοντας ότι «Ο άνθρωπος αυτός προφέρει βλάσφημα λόγια»; «Είπε», ισχυρίζονταν, «ότι ο Ιησούς θα καταλύσει τον ναό αυτόν και θα αλλάξει τα έθιμα που παρέδωσε ο Μωυσής», και για τον λόγο αυτόν τον λιθοβόλησαν.

Εναντίον του ίδιου του νομοθέτη, λέει, αποτόλμησε να μιλήσει· αυτός μας παράγγειλε λέγοντας: «Προσέξτε, λαέ μου, τον νόμο μου»· και τούτος εδώ κραυγάζει ότι ο Ιησούς θα αλλάξει τα έθιμα που μας παρέδωσε ο Μωυσής. Τον Μωυσή βλασφήμησε, τον σεβάσμιο σε όλο το έθνος, αυτόν που έλαβε σε συμμαχία ολόκληρη την κτίση, αυτόν που ελευθέρωσε το έθνος από τη σκληρή δουλεία, αυτόν που με το ραβδί ύψωσε σαν τείχος τα ύδατα της θάλασσας, αυτόν που με την προσευχή του βύθισε τα στρατεύματα των Αιγυπτίων, αυτόν που μέσα στη νύχτα άναψε με την προσευχή του ουράνιο στύλο, αυτόν που προμήθευσε τον ουράνιο αγεώργητο άρτο, αυτόν που με το ραβδί του άντλησε τα ρείθρα της άγονης πέτρας. Εναντίον του Μωυσή. Και γιατί παρατείνω τον λόγο στο «Εναντίον του Μωυσή»; Μα και εναντίον του ίδιου του Θεού. Εναντίον του ίδιου του ουρανού εκσφενδόνισε τα βέλη του· εναντίον του ίδιου του Δημιουργού εξέτεινε τη γλώσσα του· κηρύττει έναν νεκρό ως αντίθεο απέναντι στον Κτίστη.

γ'. Και λάβετε πείρα των λόγων του. Διότι τον ακούσαμε να λέει ότι ο Ιησούς ο Ναζωραίος θα καταλύσει τον τόπο τούτο και θα αλλάξει τα έθιμα που μας παρέδωσε ο Μωυσής. Μας απειλεί με έναν νεκρό Δεσπότη, μας εξαγγέλλει έναν αποθανόντα Κύριο. Ο Ιησούς ο Ναζωραίος θα αναστηθεί και θα καταλύσει τον τόπο τούτο.

Φαντάστηκε, λέει, αυτός ο νέος· αγνόησε την ομορφιά του ξακουστού ναού· του διέφυγαν οι κόποι που δαπανήθηκαν σε αυτόν. Η σοφία του Σολομώντα σχεδίασε αυτόν τον οίκο· ο σοφός είχε σύμμαχό του την άνωθεν χάρη· υπέμεινε πολλούς αγώνες κατά την κατασκευή του έργου· ογδόντα χιλιάδες εργάτες λατόμευαν στο όρος, εβδομήντα χιλιάδες έκοβαν την ξυλεία, τριάντα χιλιάδες μετέφεραν τους λίθους, τρεις χιλιάδες εξακόσιοι επιστατούσαν στο έργο· άπλωσε γενναιόδωρο χέρι στο ιερό, και μέσα σε σαράντα έξι χρόνια μετά βίας μπόρεσε να ολοκληρώσει την κατασκευή του έργου· και αυτός λέει ότι ο Ιησούς ο Ναζωραίος θα καταλύσει αυτόν τον τόπο· και όχι μόνο αυτό, αλλά και ότι θα αλλάξει τα έθιμα που μας παρέδωσε ο Μωυσής. Λέει ότι το πανάγιο Σάββατο θα καταλυθεί από εκείνον· αποφάνθηκε ότι η νόμιμη περιτομή θα ανατραπεί από τον Ναζωραίο· ισχυρίζεται ότι οι νουμηνίες μας απορρίπτονται ως ευτελείς· κηρύττει ότι αυτός που γεννήθηκε από τη Μαρία δεν αποδέχεται τη χαρά των Σκηνοπηγιών· φαντάζεται ότι οι θυσίες μας είναι απρόσδεκτες ενώπιον του Θεού· αποφαίνεται ότι ο θανών έχει ανατρέψει τους ραντισμούς και τους συνήθεις καθαρμούς. Ποιος, λοιπόν, δεν γνωρίζει το τέλος του Ναζωραίου; Και πότε ένας θνητός μπορεί να στραφεί εναντίον των ζωντανών;