Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 7:10

Κεφάλαιο 91. Αγαπητοί, ας αγαπήσουμε ο ένας τον άλλον, και ο Εχθρός θα καταντροπιαστεί· διότι δεν παύει να διεγείρει ζήλια και φθόνο εναντίον των δούλων του Θεού. Διότι όσοι ακολουθούν το θέλημα του Εχθρού, όταν δουν ανάμεσά τους έναν αδελφό να υπηρετεί με όλη του την ψυχή τον Κύριο ευάρεστα, δεν το ανέχονται, αλλά στήνουν σκευωρίες θέλοντας να τον διώξουν, υποπτευόμενοι μήπως, αφού προκόψει μέσω της αληθινής ευλάβειας, γίνει ισχυρότερός τους. Και αυτός μεν, όταν διωχθεί, φεύγει και παραμένει αθώος ως προς την αιτία του χωρισμού, ενώ εκείνοι που έγιναν αίτιοι δεν θα είναι αθώοι. Έτσι και ο Ιωσήφ πουλήθηκε ως δούλος στην Αίγυπτο, όμως ο Θεός, τον οποίο είχε μέσα στην ψυχή του, δεν τον εγκατέλειψε, αλλά του έδωσε χάρη και σοφία ενώπιον του Φαραώ, του βασιλιά της Αιγύπτου, και τον κατέστησε κυβερνήτη σε όλη την Αίγυπτο και σε όλο τον οίκο του, και εκείνοι που τον είχαν απαρνηθεί πήγαν να τον προσκυνήσουν με δώρα, όχι μόνο ως αδελφό, αλλά ως βασιλιά και κύριο όλης της γης της Αιγύπτου. Διότι είναι γραμμένο: Ο Κύριος διασκορπίζει τις βουλές των εθνών, ματαιώνει τους συλλογισμούς των λαών και ματαιώνει τις βουλές των αρχόντων· η δε βουλή του Κυρίου μένει στον αιώνα. Και πάλι λέει: Ο Κύριος είναι βοηθός μου, και δεν θα φοβηθώ τι θα μου κάνει ο άνθρωπος.

Και πρόσεξε ότι και εδώ πάλι η υπόσχεση είναι μακροχρόνια, και όμως εκπληρώνεται. Και ήταν ο Θεός μαζί του· αυτό ισχύει και για εκείνους. Και τον απάλλαξε από όλες τις θλίψεις του. Εδώ δείχνει ότι, χωρίς να το γνωρίζουν, συνέπρατταν στην εκπλήρωση της προφητείας, και ότι οι ίδιοι γίνονταν οι αίτιοι, και τα δεινά στρέφονταν εναντίον τους. Και του έδωσε χάρη και σοφία ενώπιον του Φαραώ, του βασιλιά της Αιγύπτου.

Ας εξετάσουμε όμως από την αρχή τα όσα ειπώθηκαν. Και τον κατέστησε κυβερνήτη στην Αίγυπτο και σε ολόκληρο τον οίκο του. Πρόσεξε τι πράγματα προετοιμάζει εξαιτίας του λιμού. Με εβδομήντα πέντε ψυχές, λέει, κατέβηκε ο Ιακώβ στην Αίγυπτο. Και πέθανε αυτός και οι πατέρες μας. Και μεταφέρθηκαν στη Συχέμ και τοποθετήθηκαν στο μνήμα, το οποίο αγόρασε ο Αβραάμ αντί αργυρίου από τους γιους του Εμμώρ του Συχέμ. Δείχνει ότι ούτε καν για την ταφή τους δεν ήταν κύριοι του τόπου. Καθώς δε πλησίαζε ο χρόνος της επαγγελίας, την οποία ορκίστηκε ο Θεός στον Αβραάμ, αυξήθηκε ο λαός και πληθύνθηκε στην Αίγυπτο, μέχρις ότου αναδείχθηκε άλλος βασιλιάς, ο οποίος δεν γνώριζε τον Ιωσήφ. Πρόσεξε ότι δεν τους αυξάνει μέσα σε τόσα χρόνια, παρά μόνο όταν επρόκειτο να πλησιάσει το τέλος· καίτοι είχαν ήδη περάσει τετρακόσια και πλέον έτη στην Αίγυπτο. Αυτό λοιπόν είναι το αξιοθαύμαστο.

Από τα σπλάχνα σου πρόκειται, από εσένα να γεννηθώ κατά σάρκα. Τίποτε άλλο λοιπόν δεν σου υπόσχομαι· διότι σου αρκεί μόνο το να ονομαστείς πατέρας μου. «Βίβλος γενέσεως Ιησού Χριστού, υιού Δαυίδ, υιού Αβραάμ». Έπειτα, αφού διηγήθηκε τα σχετικά με τον Αβραάμ, ότι δηλαδή υπάκουσε αμέσως στη φωνή του Θεού που τον καλούσε, ότι προείπε τη δουλεία των απογόνων του, και ότι για τετρακόσια έτη θα ζήσουν ως δούλοι στην Αίγυπτο, και ότι με τη δεξιά του Θεού θα λυτρωθούν από την καταπίεση, και ότι του έδωσε τη διαθήκη της περιτομής, αναφέρει κατόπιν την παράδοξη γέννηση του Ισαάκ, και ότι τον περιέτεμε την όγδοη ημέρα, όπως είχε προσταχθεί. Αναφέρει επίσης τη γέννηση του Ιακώβ από τον Ισαάκ, και ότι ο Ιακώβ αναδείχθηκε πατέρας δώδεκα πατριαρχών. Αναφέρει ακόμα τον φθόνο των συγγενών προς τον Ιωσήφ και την πώλησή του από τους αδελφούς του στην Αίγυπτο, καθώς και ότι βρήκε χάρη και σοφία ενώπιον του βασιλιά της Αιγύπτου, και ότι μετά τη δουλεία του αναδείχθηκε κύριος και σοφός.

Και εισάκουσε ο Θεός τη φωνή της, και ενώ την οδηγούσαν στον θάνατο, εξήγειρε ο Θεός το άγιο πνεύμα ενός νεαρού αγοριού, που ονομαζόταν Δανιήλ, και εκείνος φώναξε με δυνατή φωνή: «Είμαι καθαρός από το αίμα της». «Οι πατριάρχες, επειδή φθόνησαν τον Ιωσήφ, τον πούλησαν στην Αίγυπτο, όμως ο Θεός ήταν μαζί του, και του έδωσε χάρη και σοφία ενώπιον του Φαραώ, και τον κατέστησε κυβερνήτη στην Αίγυπτο». «Αν ο Θεός είναι μαζί μας, ποιος μπορεί να είναι εναντίον μας;» Εκείνος που έχει τον Θεό μαζί του, είναι ισχυρότερος από όλους.

Έτσι και ο άνθρωπος, όταν έχει σαρκικό φρόνημα και δεν έχει πυρωθεί κατά το πρότυπο του Ιωσήφ από τον λόγο του Θεού, καταλύεται όταν αναλάβει κάποια εξουσία· διότι πολλοί είναι οι πειρασμοί των ανθρώπων αυτών μέσα στην κοινωνία. Είναι λοιπόν καλό να γνωρίζει κανείς τα δικά του μέτρα και να αποθέτει το βάρος της εξουσίας, για να μην κινδυνεύσει. Εκείνοι, όμως, που είναι σταθεροί στην πίστη και στην πρόθεση τήρησης των εντολών του Θεού παραμένουν αμετακίνητοι. Διότι για τον αγιότατο Ιωσήφ, εάν κάποιος πει ότι δεν ήταν επίγειος, δεν θα κάνει λάθος, σκεπτόμενος πόσα υπέμεινε και σε ποια χώρα πειράστηκε, όπου δεν υπήρχε τότε κανένα ίχνος θεοσέβειας. Αλλά ο Θεός των πατέρων του, του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ, τον ελευθέρωσε από κάθε θλίψη, και τώρα βρίσκεται μαζί με τους πατέρες του στη βασιλεία των ουρανών. Ας αγωνιστούμε κι εμείς, έχοντας επίγνωση των δικών μας μέτρων· διότι μόνο έτσι ίσως μπορέσουμε να αποφύγουμε την κρίση του Θεού.» Και αφού είπε πολλά άλλα παρόμοια, προσευχήθηκε. Και έπειτα αναχώρησαν οι αδελφοί για τα καταλύματά τους.