Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 7:25

Αλλά μετά από τόση αρετή, τον διαδέχονται πειρασμοί και θλίψεις, ώστε, εάν κάποιος θελήσει να ερευνήσει με ακρίβεια τους πειρασμούς του σε αυτό το σημείο, θα διαπιστώσει ότι αυτός θλίβηκε περισσότερο από όλους. Διότι, όταν ανήλθε στο τέλειο φρόνημα και απέκτησε ζήλο Θεού, νομίζοντας ότι θα το κατανοήσουν οι ομοεθνείς του, βλέποντας κάποιον από αυτούς να καταδυναστεύεται από έναν Αιγύπτιο, πάταξε τον Αιγύπτιο και έσωσε τον αδικούμενο· γι' αυτό, οι ίδιοι που ευεργετήθηκαν από αυτόν, σχεδίασαν να τον παραδώσουν στον θάνατο. Διότι πάλι, όταν οι ομοεθνείς του ενεπλάκησαν σε φιλονικία μεταξύ τους, θέλησε να τους συμφιλιώσει ειρηνικά· αλλά εκείνος που ήταν γεμάτος αδικία, ονείδιζε τον ευεργέτη ως φονιά, λέγοντας: Μήπως θέλεις να με σκοτώσεις, με τον ίδιο τρόπο που σκότωσες χθες τον Αιγύπτιο;

Όταν, λοιπόν, κάθε ανθρώπινη ελπίδα χάθηκε και τον εγκατέλειψαν έκθετο, τότε φανερώθηκε να καταυγάζει η οικονομία του Θεού. Και ενώ είχε αφεθεί έκθετος, τον περιμάζεψε η θυγατέρα του Φαραώ και τον ανέθρεψε ως δικό της υιό. Πουθενά ναός, πουθενά θυσία, παρότι επιτελέστηκαν τόσα έργα της θείας οικονομίας. Και ανατράφηκε σε βαρβαρικό οίκο. Και εκπαιδεύτηκε ο Μωυσής σε όλη τη σοφία των Αιγυπτίων· και ήταν δυνατός σε λόγια και σε έργα. Μου προκαλεί θαυμασμό πώς έμεινε εκεί σαράντα χρόνια και δεν αποκαλύφθηκε εξαιτίας της περιτομής του· ή μάλλον, πώς, αν και βρίσκονταν σε ασφάλεια, παρέβλεψαν το δικό τους συμφέρον και αυτός και ο Ιωσήφ, προκειμένου να σώσουν και άλλους. Και όταν συμπληρώθηκε σε αυτόν χρόνος σαράντα ετών, γεννήθηκε στην καρδιά του η επιθυμία να επισκεφθεί τους αδελφούς του, τους υιούς του Ισραήλ. Και βλέποντας κάποιον να αδικείται, τον υπερασπίστηκε και πήρε εκδίκηση για τον καταπιεζόμενο, χτυπώντας τον Αιγύπτιο. Νόμιζε δε ότι οι αδελφοί του κατανοούσαν πως ο Θεός τούς προσφέρει τη σωτηρία μέσω του χεριού του· εκείνοι όμως δεν το κατανόησαν.

Δες, πώς μέχρι τώρα δεν φαίνεται φορτικός, αλλά αγορεύει τόσα πολλά, και ανέχονται να τον ακούν· τόσο πολύ τους είλκυσε με τη χάρη του προσώπου του. Νόμιζε, λέει, ότι οι αδελφοί του καταλάβαιναν. Αν και η προστασία του εκδηλώθηκε με τα έργα, και δεν υπήρχε εδώ ανάγκη για ιδιαίτερη αντίληψη· αλλά παρ' όλα αυτά, ούτε έτσι δεν κατάλαβαν. Βλέπεις, πώς συνομιλεί με επιείκεια, και πώς, αφού έδειξε τον θυμό του σε εκείνον, δείχνει την ημερότητά του σε τούτον; Και την επόμενη ημέρα εμφανίστηκε σε αυτούς ενώ διαπληκτίζονταν, και τους προέτρεψε σε ειρήνη, λέγοντας: Άνδρες, είστε αδελφοί, γιατί αδικείτε ο ένας τον άλλον; Εκείνος όμως που αδικούσε τον πλησίον του τον απώθησε, λέγοντας: Ποιος σε κατέστησε άρχοντα και δικαστή πάνω μας; Μήπως θέλεις να με σκοτώσεις, όπως σκότωσες χθες τον Αιγύπτιο;