Προκόπιος δὲ εἰς μέσον παρελθὼν κοινὴν παραίνεσιν ὑποφαίνει τοῖς μεθύουσιν· «Ἄνδρες, ἀδελφοί ἐστε. Ἵνα τί ἀδικεῖτε ἀλλήλους; Τίνος χάριν ἀγνοεῖτε τοῖς ἀλλήλων ἀναιρούμενοι ξίφεσιν; Ἀνθ᾽ ὅτου δὲ οὐκ ἴστε τοῖς οἰκείοις ἕκαστος ἢ τοῖς τοῦ γείτονος τοξευόμενοι βέλεσιν; Δότε μοι τοὺς ὀφθαλμοὺς οἱ κατὰ γνώμην τυφλοί, μᾶλλον δὲ τοὺς πόδας οἱ τὴν διάνοιαν χωλοὶ πρῶτον ἐπιτρέψατε. Ἵνα τί τὸ θεῖον εἰδώλοις παραβάλλετε καὶ τὸν πάντων ποιητὴν ἐξομοιοῦτε τοῖς κτήνεσιν καὶ τὸν ἐμπνέοντα τὴν κτίσιν ἀψύχοις παραβάλλετε, τὸν τοῦ λόγου φυτευτὴν ἐν τοῖς ἀλόγοις τάττετε; Ἵνα τί δὲ καὶ τὴν ἀρετὴν ἀφέντες ταῖς ἡδοναῖς μεθύσκεσθε; Τὸ χρυσίον οὐχ ἡμῶν, ἀλλὰ τῆς γῆς ἣν ἐλάβομεν, καταπατεῖν εἴχομεν. Ὁ ἄργυρος κτῆμα τοῦ πηλοῦ· τί δὲ πηλὸς τὴν ψυχὴν εὐεργετεῖν τὴν λογικὴν δυνήσεται; Ὁ τῶν ἐσθημάτων πλοῦτος σητῶν ἐστι τροφὴ καὶ ὀφθαλμῶν ἀπάτη εἰκῇ φαντάζουσα καὶ βουκολοῦσα τὸν ἄνθρωπον. Οὐχὶ βύσσον ἦν ὁ πολυθρύλητος ἐνδεδυμένος πλούσιος; Ἀλλὰ κάμινος καὶ χωνεία μελῶν καὶ τήγανον πυριφλεγὲς τῆς γλώττης τὴν βύσσον διεδέξατο.
Μετάφραση
Ο Προκόπιος, προχωρώντας στο μέσο, απηύθυνε μια κοινή παραίνεση προς αυτούς που ήταν μεθυσμένοι: «Άνδρες, είστε αδελφοί. Γιατί αδικείτε ο ένας τον άλλον; Για ποιο λόγο αγνοείτε ότι αλληλοεξοντώνεστε με τα ξίφη σας; Και γιατί δεν γνωρίζετε ότι ο καθένας σας τοξεύεται από τα δικά του βέλη ή από τα βέλη του γείτονά του; Δώστε μου τα μάτια σας εσείς που είστε τυφλοί στην κρίση, ή μάλλον, εσείς που είστε χωλοί στη διάνοια, εμπιστευτείτε μου πρώτα τα πόδια σας. Γιατί συγκρίνετε το θείο με τα είδωλα και εξομοιώνετε τον Ποιητή των πάντων με τα κτήνη, και παραβάλλετε Εκείνον που εμφυσά ζωή στην κτίση με τα άψυχα, και κατατάσσετε τον φυτευτή της λογικής ανάμεσα στα άλογα ζώα; Γιατί, επίσης, εγκαταλείποντας την αρετή μεθάτε με τις ηδονές; Το χρυσάφι δεν είναι δικό μας, αλλά ανήκει στη γη που παραλάβαμε, και οφείλαμε να το καταπατούμε. Ο άργυρος είναι κτήμα του πηλού· και πώς θα μπορέσει ο πηλός να ευεργετήσει τη λογική ψυχή; Ο πλούτος των ενδυμάτων είναι τροφή για τους σκόρους και απάτη των οφθαλμών, που μάταια δημιουργεί ψευδαισθήσεις και παραπλανά τον άνθρωπο. Δεν ήταν ντυμένος με βύσσο ο πολυθρύλητος πλούσιος; Αλλά, τη βύσσο τη διαδέχθηκε το καμίνι και το χωνευτήρι των μελών και το φλεγόμενο τηγάνι της γλώσσας.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες