Ὁ δὲ ἀδικῶν τὸν πλησίον, ἀπώσατο αὐτὸν εἰπών· Τίς σε κατέστησεν ἄρχοντα καὶ δικαστὴν ἐφ᾽ ἡμῶν; Μὴ ἀνελεῖν με σὺ θέλεις, ὃν τρόπον ἀνεῖλες χθὲς τὸν Αἰγύπτιον; Κυρίλλου. Ἀλεξανδρείας. Ἐνεκαλεῖτο μὲν ὁ θεσπέσιος Μωϋσῆς ὡς ἀνελὼν τὸν Αἰγύπτιον, καίτοι θλίβοντα καὶ ἐγκείμενον. Καταχωννύων δὲ ὥσπερ εἰς ἄβυσσον ὁ Χριστὸς τὰ πονηρὰ δαιμόνια, καὶ τῆς καθ᾽ ἡμῶν τυραννίδος καὶ οὐχ ἑκόντα μεθιστὰς, διὰ τούτων ἐχόντων ἐκπέμπειν αὐτὰ, καίτοι δέον ἐπὶ τούτῳ θαυμάζεσθαι, ἔφασκον· «Οὗτος οὐκ ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια εἰ μὴ ἐν Βεελζεβοὺλ, ἄρχοντα τῶν δαιμόνων.» Ἐγὼ ὁ Θεὸς τῶν πατέρων σου, ὁ Θεὸς Ἀβραὰμ καὶ ὁ Θεὸς Ἰσαὰκ καὶ ὁ Θεὸς Ἰακώβ.
Μετάφραση
Εκείνος όμως που αδικούσε τον πλησίον του τον απώθησε λέγοντας: Ποιος σε κατέστησε άρχοντα και δικαστή πάνω μας; Μήπως θέλεις να με σκοτώσεις, όπως σκότωσες χθες τον Αιγύπτιο; Του Κυρίλλου Αλεξανδρείας. Κατηγορούνταν μεν ο θεσπέσιος Μωυσής ότι σκότωσε τον Αιγύπτιο, αν και εκείνος ήταν καταπιεστής και επιθετικός. Ο δε Χριστός, καταχωνιάζοντας σαν σε άβυσσο τα πονηρά δαιμόνια, και απομακρύνοντάς τα χωρίς τη θέλησή τους από την τυραννία τους εναντίον μας, εκβάλλοντάς τα από εκείνους που τα είχαν, αν και έπρεπε για αυτό να θαυμάζεται, έλεγαν για αυτόν: «Αυτός δεν εκβάλλει τα δαιμόνια παρά μόνο με τον Βεελζεβούλ, τον άρχοντα των δαιμόνων». Εγώ είμαι ο Θεός των πατέρων σου, ο Θεός του Αβραάμ και ο Θεός του Ισαάκ και ο Θεός του Ιακώβ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες