Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 7:38

Διότι δυσανασχέτησε μεν ο θεσπέσιος Μωυσής και κατέκρινε εντόνως τον Ααρών, έπειτα έπεσε ενώπιον του Θεού λέγοντας: «Σε παρακαλώ, Κύριε· αμάρτησε ο λαός αυτός μεγάλη αμαρτία, διότι έφτιαξαν για τον εαυτό τους χρυσούς θεούς», αν και αυτό που είχε κατασκευαστεί ήταν ένα μοσχάρι. Αλλά δεν αγνόησε ότι και άλλοι κατασκεύασαν τα γλυπτά. Ο δε μακάριος Στέφανος, όταν κάποτε κατηγορήθηκε από τους διδασκάλους των Ιουδαίων για βλασφημίες εναντίον του Θεού και του Μωυσή, και αποκρούοντας τις συκοφαντίες με τις κατάλληλες απολογίες, έπειτα αποδεικνύοντας ότι, έχοντας ασεβήσει αγρίως και έχοντας συμπεριφερθεί αλαζονικά απέναντι στον Χριστό, μιμούνται τη φαυλότητα και τη σκληροκαρδία των ίδιων των πατέρων τους, υπενθυμίζει σαφώς την κατασκευή του μόσχου στην έρημο, και λέει για τον πάνσοφο Μωυσή: «Αυτός είναι που βρέθηκε στη σύναξη στην έρημο μαζί με τον άγγελο που του μιλούσε στο όρος Σινά και με τους πατέρες μας, ο οποίος δέχτηκε ζωντανά λόγια για να τα δώσει σε εμάς, στον οποίο δεν θέλησαν να γίνουν υπάκουοι οι πατέρες μας, αλλά τον απώθησαν και στράφηκαν με τις καρδιές τους στην Αίγυπτο, λέγοντας στον Ααρών: “Φτιάξε μας θεούς που θα προπορεύονται από εμάς· διότι αυτός ο Μωυσής, ο οποίος μας έβγαλε από τη γη της Αιγύπτου, δεν ξέρουμε τι του συνέβη”. Και κατασκεύασαν μοσχάρι στην έρημο εκείνες τις ημέρες και προσέφεραν θυσία στο είδωλο, και ευφραίνονταν με τα έργα των χεριών τους».

Εδώ αποδεικνύει ότι και τα θαύματα που έγιναν, έγιναν μέσω του Χριστού. Αυτός, δηλαδή ο Μωυσής (και πρόσεξε πώς τον παρουσιάζει λαμπρό), τους εξήγαγε, κάνοντας τέρατα και σημεία στη γη της Αιγύπτου, στην Ερυθρά θάλασσα και στην έρημο επί σαράντα έτη. Αυτός είναι ο Μωυσής που είπε στους υιούς του Ισραήλ: «Προφήτη θα αναστήσει σε εσάς ο Κύριος ο Θεός από τους αδελφούς σας, όπως εμένα»· δηλαδή εξουθενωμένο, θύμα επιβουλής. Διότι και αυτόν θέλησε να τον θανατώσει ο Ηρώδης, και διασώθηκε στην Αίγυπτο, όπως ακριβώς και εκείνος είχε δεχθεί επιβουλή όταν ήταν παιδί. Αυτός είναι που βρέθηκε στη σύναξη στην έρημο, μαζί με τον άγγελο που του μιλούσε στο όρος Σινά και με τους πατέρες μας, ο οποίος έλαβε λόγια ζωντανά για να τα παραδώσει σε εμάς. Πάλι πουθενά ναός, πουθενά θυσία. Μαζί με τον άγγελο, λέγει, έλαβε λόγια ζωντανά για να μας τα δώσει. Εδώ δείχνει ότι όχι μόνο έκανε σημεία, αλλά έδωσε και νόμο, όπως ακριβώς ο Χριστός. Όπως, λοιπόν, αυτός πρώτα κάνει σημεία και κατόπιν νομοθετεί, έτσι ακριβώς έπραξε και ο Χριστός. Αλλά δεν τον υπάκουσαν, έχοντας συνηθίσει να απειθούν πάντοτε, μετά τα σημεία, μετά τα θαύματα κατά τη διάρκεια των σαράντα ετών.

Βλέπεις ότι και εκείνα τα σημεία έγιναν για χάρη τους; Εκείνος, λοιπόν, που συνομίλησε με τον Θεό, που σώθηκε με παράδοξο τρόπο, που έπραξε τόσα πολλά και απέκτησε τόση δύναμη, αποδεικνύει ότι οπωσδήποτε πρέπει να εκπληρωθεί η προφητεία, και δεν αντιφάσκει με τον εαυτό του. Αλλά ας εξετάσουμε από την αρχή τα όσα ειπώθηκαν. «Αυτός είναι», λέει, «ο Μωυσής που είπε: Προφήτη όμοιο με εμένα θα σας αναστήσει ο Κύριος». Σε αυτό νομίζω ότι αναφερόταν ο Χριστός όταν είπε: «Η σωτηρία προέρχεται από τους Ιουδαίους», υπονοώντας τον εαυτό Του. Αυτός είναι που βρέθηκε στην έρημο μαζί με τον άγγελο που του μιλούσε. Ιδού, πάλι αποδεικνύει ότι αυτός έδωσε τον νόμο, εφόσον βρισκόταν μαζί του στην εκκλησία μέσα στην έρημο. Εδώ υπενθυμίζει και το μεγάλο θαύμα που έγινε στο όρος. Αυτός παρέλαβε ζωντανά λόγια για να τα παραδώσει σε εμάς. Παντού είναι θαυμαστός ο Μωυσής, και ακόμη περισσότερο όταν επρόκειτο να νομοθετήσει. Τι σημαίνει η φράση «Ζωντανά λόγια»; Είτε εκείνα των οποίων η έκβαση αποδεικνυόταν μέσα από τα λόγια, είτε εννοεί τις προφητείες. Έπειτα η κατηγορία στρέφεται προς το παρόν ενάντια στους πατριάρχες, μετά τα σημεία και τα θαύματα, μετά την παραλαβή των ζωντανών λογίων: «Στον οποίο δεν θέλησαν», λέει, «να γίνουν υπάκουοι». Και πολύ σωστά τα αποκάλεσε «Ζωντανά λόγια», για να φανερώσει ότι υπάρχουν και λόγια που δεν είναι ζωντανά.