Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 7:40

Διότι δυσανασχέτησε μεν ο θεσπέσιος Μωυσής και κατέκρινε εντόνως τον Ααρών, έπειτα έπεσε ενώπιον του Θεού λέγοντας: «Σε παρακαλώ, Κύριε· αμάρτησε ο λαός αυτός μεγάλη αμαρτία, διότι έφτιαξαν για τον εαυτό τους χρυσούς θεούς», αν και αυτό που είχε κατασκευαστεί ήταν ένα μοσχάρι. Αλλά δεν αγνόησε ότι και άλλοι κατασκεύασαν τα γλυπτά. Ο δε μακάριος Στέφανος, όταν κάποτε κατηγορήθηκε από τους διδασκάλους των Ιουδαίων για βλασφημίες εναντίον του Θεού και του Μωυσή, και αποκρούοντας τις συκοφαντίες με τις κατάλληλες απολογίες, έπειτα αποδεικνύοντας ότι, έχοντας ασεβήσει αγρίως και έχοντας συμπεριφερθεί αλαζονικά απέναντι στον Χριστό, μιμούνται τη φαυλότητα και τη σκληροκαρδία των ίδιων των πατέρων τους, υπενθυμίζει σαφώς την κατασκευή του μόσχου στην έρημο, και λέει για τον πάνσοφο Μωυσή: «Αυτός είναι που βρέθηκε στη σύναξη στην έρημο μαζί με τον άγγελο που του μιλούσε στο όρος Σινά και με τους πατέρες μας, ο οποίος δέχτηκε ζωντανά λόγια για να τα δώσει σε εμάς, στον οποίο δεν θέλησαν να γίνουν υπάκουοι οι πατέρες μας, αλλά τον απώθησαν και στράφηκαν με τις καρδιές τους στην Αίγυπτο, λέγοντας στον Ααρών: “Φτιάξε μας θεούς που θα προπορεύονται από εμάς· διότι αυτός ο Μωυσής, ο οποίος μας έβγαλε από τη γη της Αιγύπτου, δεν ξέρουμε τι του συνέβη”. Και κατασκεύασαν μοσχάρι στην έρημο εκείνες τις ημέρες και προσέφεραν θυσία στο είδωλο, και ευφραίνονταν με τα έργα των χεριών τους».

Είδες τη δύναμη του κηρύγματος, και πώς υπερισχύει όχι μόνο όταν τους μαστιγώνουν, αλλά και όταν τους λιθοβολούν, όχι μόνο όταν τους οδηγούν στο δικαστήριο, αλλά και όταν τους καταδιώκουν από παντού; Γι' αυτόν τον λόγο, παρότι έφερναν ψευδομάρτυρες, όχι μόνο δεν επικρατούσαν, αλλά ούτε καν να αντισταθούν είχαν τη δύναμη, αν και ήταν σφόδρα αναίσχυντοι· τόσο ολοκληρωτικά τους κατατρόπωσε, κι ας έκαναν πολλά απίθανα (όπως ακριβώς και στην περίπτωση του Χριστού) αυτοί που έπρατταν τα πάντα για να τον θανατώσουν, ώστε να γίνει πλέον φανερό σε όλους ότι η μάχη δεν ήταν ανθρώπινη, αλλά του Θεού εναντίον των ανθρώπων. Παρατήρησε δε και τι λένε οι ψευδομάρτυρες που παρουσιάστηκαν από εκείνους οι οποίοι τον συνέλαβαν βίαια με φονικές διαθέσεις και τον οδήγησαν στο συνέδριο: «Τον ακούσαμε να λέει λόγια βλάσφημα εναντίον του Μωυσή και του Θεού». Ώ αναίσχυντοι! Κάνετε πράξεις βλάσφημες εναντίον του Θεού και δεν ενδιαφέρεστε· και προσποιείστε ότι ενδιαφέρεστε για τον Μωυσή; Γι' αυτό προστίθεται το όνομα του Μωυσή, επειδή τα του Θεού δεν τους ένοιαζαν και πολύ, και διαρκώς μνημονεύουν τον Μωυσή, λέγοντας, «Αυτός ο Μωυσής, ο οποίος μας εξήγαγε», ερεθίζοντας έτσι τον εύκολα παρασυρόμενο όχλο. Και όμως, πώς θα μπορούσε ένας βλάσφημος άνθρωπος να επικρατήσει; Και πώς ένας τόσο βλάσφημος θα έκανε τέτοια θαυμαστά σημεία ανάμεσα στον λαό; Αλλά τέτοιο πράγμα είναι ο φθόνος: καθιστά παράφρονες όσους κυριεύει, σε σημείο να μην αντιλαμβάνονται ούτε καν αυτά που οι ίδιοι λένε.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά επέδειξαν και το αντίθετο· πράγμα το οποίο θέλοντας να δηλώσει πρόσθεσε: «Στον οποίο δεν θέλησαν να γίνουν υπάκουοι οι πατέρες μας, αλλά τον απώθησαν και στράφηκαν με την καρδιά τους στην Αίγυπτο, λέγοντας στον Ααρών: Κατασκεύασέ μας θεούς, οι οποίοι θα προπορεύονται από εμάς· διότι για τον Μωυσή αυτόν, ο οποίος μας εξήγαγε από τη γη της Αιγύπτου, δεν γνωρίζουμε τι του συνέβη».

Για αυτά κάνει λόγο και ο Ιεζεκιήλ, όπως όταν λέει: «Και σας έδωσα προστάγματα που δεν ήταν καλά». Σε αντιδιαστολή προς αυτά, λοιπόν, χρησιμοποίησε τον όρο «ζώντα». Αλλά τον απώθησαν και στράφηκαν με την καρδιά τους στην Αίγυπτο· εκεί όπου στέναζαν, εκεί όπου κραύγαζαν, από όπου επικαλούνταν τον Θεό. Και είπαν στον Ααρών: «Φτιάξε μας θεούς, οι οποίοι θα προπορεύονται από εμάς».