Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 7:42

Έστρεψε όμως το πρόσωπό Του ο Θεός και «τους παρέδωσε στο να λατρεύουν τη στρατιά του ουρανού», καθώς είναι γραμμένο στο βιβλίο των προφητών: «Μήπως σφάγια και θυσίες μου προσφέρατε στην έρημο επί σαράντα χρόνια, οίκο του Ισραήλ, λέει ο Κύριος; Αλλά αναλάβατε τη σκηνή του Μολώχ και το άστρο του θεού σας του Ρεμφάν, τα είδωλα που φτιάξατε για να τα προσκυνάτε, και θα σας μετοικίσω πέρα από τη Βαβυλώνα». Παρατήρησε λοιπόν ότι και ο θεσπέσιος Στέφανος, άνδρας πλήρης Αγίου Πνεύματος, μαρτύρησε ότι, ενώ κατασκεύασαν το μοσχάρι, στράφηκαν επίσης στο να λατρεύουν τη στρατιά του ουρανού· μνημονεύει μάλιστα και τα λόγια του Προφήτη. Από αυτό μπορεί να εννοήσει κανείς ότι, μαζί με το μοσχάρι, ανέλαβαν και τη σκηνή του Μολώχ. Διότι, αφού κατασκεύασαν σκηνή, έστησαν είδωλο και το ονόμασαν Μολώχ ή Μολχόμ. Αυτό ήταν είδωλο των Μωαβιτών, το οποίο έφερε ένα διάφανο και εξαιρετικό λίθο στο πάνω μέρος του μετώπου, ως τύπο του εωσφόρου. Και η λέξη Μολώχ ερμηνεύεται «βασιλιάς τους»· διότι έτσι απέδωσαν τη λέξη ο Ακύλας και ο Θεοδοτίων· πάντως, το τεχνούργημα ήταν απεικόνιση του εωσφόρου. «Αναλάβατε, λοιπόν», λέει, «τη σκηνή του Μολώχ», δηλαδή, του βασιλιά σας. Και ποιος ήταν αυτός ο βασιλιάς; «Το άστρο του θεού σας του Ρεμφάν». Το δε όνομα Ρεμφάν ερμηνεύεται σκοτασμός ή τύφλωση.

Και κατασκεύασαν μόσχο εκείνες τις ημέρες, και πρόσφεραν θυσίες στο είδωλο, και ευφραίνονταν με τα έργα των χεριών τους. Ο Θεός όμως τους αποστράφηκε και τους παρέδωσε να λατρεύουν τη στρατιά του ουρανού, καθώς είναι γραμμένο στο βιβλίο των προφητών: Μήπως μου προσφέρατε σφάγια και θυσίες επί σαράντα χρόνια στην έρημο, οίκε του Ισραήλ;

Και αναλάβατε τη σκηνή του Μολόχ και το άστρο του θεού σας του Ρεμφάν, τα ομοιώματα που κατασκευάσατε για να τα προσκυνάτε. Και θα σας μετοικίσω πέρα από τη Βαβυλώνα. Το ρήμα «παρέδωκε», εδώ, σημαίνει «άφησε». Η σκηνή του μαρτυρίου βρισκόταν ανάμεσα στους πατέρες μας στην έρημο, όπως ακριβώς διέταξε εκείνος που μιλούσε στον Μωυσή να την κατασκευάσει σύμφωνα με το πρότυπο που είχε δει. Και παρότι υπήρχε η σκηνή, θυσίες δεν προσφέρονταν. Και ότι δεν προσφέρονταν, το καθιστά σαφές ο προφήτης λέγοντας το εξής: Μήπως μου προσφέρατε σφάγια και θυσίες; Η σκηνή του μαρτυρίου υπήρχε, και σε τίποτα δεν τους ωφέλησε, αλλά αφανίζονταν. Ούτε όμως πριν από αυτό τους ωφέλησαν σε κάτι τα σημεία, ούτε και μετά από αυτά ωφελήθηκαν σε τίποτα.

Τέτοιο θα ήταν και το «τους παρέδωσε στο να λατρεύουν τη στρατιά του ουρανού» και «τους παρέδωσε σε πάθη ατιμίας» και «τους έδωσε πνεύμα κατανύξεως, οφθαλμούς για να μη βλέπουν». Διότι και εδώ, η ομωνυμία της λέξης, αν δεν τύχει προσεκτικής διάκρισης, οδηγεί το νόημα σε ατοπία (επειδή πώς είναι δυνατόν ο Θεός να τυφλώνει το μάτι, και μάλιστα το ψυχικό; Και πώς αυτός που τα καταλύει, παραδίδει τον άνθρωπο στα πάθη, την ασέβεια και την πλάνη;), αν όμως γίνει διάκριση στις σημασίες του ρήματος, ο λόγος απαλλάσσεται από κάθε σόφισμα. Διότι το «παρέδωκε» σημαίνει μεν και «ενεχείρισε» και «παρέπεμψε» ή «ώθησε» και «εξανάγκασε»· δεν σημαίνει όμως λιγότερο, και μάλιστα σύμφωνα με το πνεύμα της Γραφής, και το «επέτρεψε», «παραχώρησε» και «ενέδωσε», «τους άφησε να παρασύρονται από τις ορμές τους», «άφησε ελεύθερο το αυτεξούσιο». Και εφόσον το «παρέδωκε» γίνει κατανοητό με αυτή τη σημασία, δεν υφίσταται απολύτως κανένα παράλογο.