Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 7:9

Και οι πατριάρχες, επειδή φθόνησαν τον Ιωσήφ, τον πούλησαν στην Αίγυπτο. Αυτό συνέβη και στην περίπτωση του Χριστού· διότι ο Ιωσήφ αποτελεί τύπο Του. Γι' αυτό και, υπονοώντας το αυτό, εξιστορεί διεξοδικά ολόκληρη την ιστορία. Διότι, ενώ δεν είχαν καμία κατηγορία να του προσάψουν, παρά το γεγονός ότι ήλθε για να τους προσφέρει τροφή, του συμπεριφέρθηκαν με κακία.

Και πρόσεξε ότι και εδώ πάλι η υπόσχεση είναι μακροχρόνια, και όμως εκπληρώνεται. Και ήταν ο Θεός μαζί του· αυτό ισχύει και για εκείνους. Και τον απάλλαξε από όλες τις θλίψεις του. Εδώ δείχνει ότι, χωρίς να το γνωρίζουν, συνέπρατταν στην εκπλήρωση της προφητείας, και ότι οι ίδιοι γίνονταν οι αίτιοι, και τα δεινά στρέφονταν εναντίον τους. Και του έδωσε χάρη και σοφία ενώπιον του Φαραώ, του βασιλιά της Αιγύπτου.

βʹ. Βλέπεις ότι με εκείνα ακριβώς τα μέσα με τα οποία ο διάβολος επιχειρούσε να καταλύσει την υπόσχεση του Θεού, με τα ίδια αυτά εκείνη αυξανόταν; Αυτό άρμοζε να πουν τότε και εκείνοι, ότι δηλαδή ο Θεός είναι πολυμήχανος και έχει τη δύναμη να μας βγάλει από εδώ. Διότι το πολυμήχανο του Θεού συνίστατο κυρίως σε τούτο, στο ότι το έθνος αυξανόταν και κατά την εξορία του, μολονότι υποδουλωνόταν, κακοποιούνταν και εξοντωνόταν. Αυτό είναι το μεγαλείο της υπόσχεσης. Διότι, αν αυξανόταν στη δική τους πατρίδα, δεν θα ήταν τόσο θαυμαστό. Και δεν έμειναν για μικρό χρονικό διάστημα στην ξένη γη, αλλά τετρακόσια χρόνια. Από αυτό μαθαίνουμε ότι επέδειξαν μεγάλη φιλοσοφία (πνευματική αντοχή). Διότι δεν τους συμπεριφέρονταν όπως οι κύριοι στους δούλους τους, αλλά ως εχθροί και τύραννοι. Γι' αυτό και προείπε ότι θα βρεθούν σε μεγάλη ελευθερία· διότι αυτό σημαίνει το «Θα με λατρεύσουν»· και ότι θα επιστρέψουν εδώ, και όχι ατιμώρητα (για τους δυνάστες τους). Και πρόσεξε, πώς φαίνεται μεν να κάνει κάποια παραχώρηση στην περιτομή, δεν της αποδίδει όμως καμία αξία· διότι η μεν υπόσχεση δόθηκε πριν από αυτήν, ενώ αυτή ήλθε ύστερα. Και οι πατριάρχες, λέει, επειδή φθόνησαν. Εκεί που δεν προκαλεί βλάβη, τους συγκαταβαίνει. Και ονομάζει πατριάρχες τους προγόνους, επειδή και για αυτούς υπερηφανεύονταν πολύ. Εξάλλου, αποδεικνύει επίσης ότι οι άγιοι δεν έμειναν ανεπηρέαστοι από θλίψεις, αλλά ενώ βρίσκονταν στο μέσο των θλίψεων, λάμβαναν βοήθεια. Εκείνοι όμως όχι μόνο δεν τις απέτρεπαν, αλλά και συνέπρατταν με αυτούς που τους έθλιβαν, ενώ όφειλαν μάλλον να τις διακόπτουν.

Από τα σπλάχνα σου πρόκειται, από εσένα να γεννηθώ κατά σάρκα. Τίποτε άλλο λοιπόν δεν σου υπόσχομαι· διότι σου αρκεί μόνο το να ονομαστείς πατέρας μου. «Βίβλος γενέσεως Ιησού Χριστού, υιού Δαυίδ, υιού Αβραάμ». Έπειτα, αφού διηγήθηκε τα σχετικά με τον Αβραάμ, ότι δηλαδή υπάκουσε αμέσως στη φωνή του Θεού που τον καλούσε, ότι προείπε τη δουλεία των απογόνων του, και ότι για τετρακόσια έτη θα ζήσουν ως δούλοι στην Αίγυπτο, και ότι με τη δεξιά του Θεού θα λυτρωθούν από την καταπίεση, και ότι του έδωσε τη διαθήκη της περιτομής, αναφέρει κατόπιν την παράδοξη γέννηση του Ισαάκ, και ότι τον περιέτεμε την όγδοη ημέρα, όπως είχε προσταχθεί. Αναφέρει επίσης τη γέννηση του Ιακώβ από τον Ισαάκ, και ότι ο Ιακώβ αναδείχθηκε πατέρας δώδεκα πατριαρχών. Αναφέρει ακόμα τον φθόνο των συγγενών προς τον Ιωσήφ και την πώλησή του από τους αδελφούς του στην Αίγυπτο, καθώς και ότι βρήκε χάρη και σοφία ενώπιον του βασιλιά της Αιγύπτου, και ότι μετά τη δουλεία του αναδείχθηκε κύριος και σοφός.

Και εισάκουσε ο Θεός τη φωνή της, και ενώ την οδηγούσαν στον θάνατο, εξήγειρε ο Θεός το άγιο πνεύμα ενός νεαρού αγοριού, που ονομαζόταν Δανιήλ, και εκείνος φώναξε με δυνατή φωνή: «Είμαι καθαρός από το αίμα της». «Οι πατριάρχες, επειδή φθόνησαν τον Ιωσήφ, τον πούλησαν στην Αίγυπτο, όμως ο Θεός ήταν μαζί του, και του έδωσε χάρη και σοφία ενώπιον του Φαραώ, και τον κατέστησε κυβερνήτη στην Αίγυπτο». «Αν ο Θεός είναι μαζί μας, ποιος μπορεί να είναι εναντίον μας;» Εκείνος που έχει τον Θεό μαζί του, είναι ισχυρότερος από όλους.