Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 8:18

Κεφάλαιο Α΄. ΠΡΑΞΕΙΣ. Όταν δε είδε ο Σίμων ότι διά της επιθέσεως των χειρών των αποστόλων δίδεται το Άγιο Πνεύμα, τους προσέφερε χρήματα, λέγοντας: «Δώστε και σε εμένα την εξουσία αυτή, ώστε σε όποιον επιθέσω τα χέρια, να λαμβάνει Άγιο Πνεύμα».

Εάν λοιπόν ο Σίμων, επειδή θέλησε να λάβει την εξουσία με χρήματα, βρίσκεται στην απώλεια, ο Μάνης, ο οποίος δήλωσε ότι ο ίδιος είναι το Άγιο Πνεύμα, πόση ασέβεια έχει; Ας μισήσουμε εκείνους που είναι άξιοι μίσους, ας αποστραφούμε αυτούς που αποστρέφεται ο Θεός. Ας πούμε και εμείς με κάθε παρρησία προς τον Θεό για όλους τους αιρετικούς: «Μήπως, Κύριε, δεν μίσησα αυτούς που σε μισούν και δεν αγανάκτησα με τους εχθρούς σου;» Διότι υπάρχει και καλή έχθρα, όπως είναι γραμμένο: «Και θα θέσω έχθρα ανάμεσα σε εσένα και στο σπέρμα της». Διότι η φιλία προς τον όφι κατεργάζεται έχθρα προς τον Θεό και θάνατο.

Επειδή ο Σίμων δεν είχε ορθή ούτε την καρδιά ούτε τον λογισμό του, αλλά ήταν προσκολλημένος σε μια αισχροκέρδεια και φιλοχρηματία και δεν απομακρυνόταν καθόλου από τη μοχθηρή του ενασχόληση, πρόσφερε χρήματα στον απόστολο Πέτρο, ώστε να του δώσει την εξουσία να μεταδίδει το Άγιο Πνεύμα με την επίθεση των χειρών, υπολογίζοντας ότι θα έδινε λίγα, αλλά αντί για τα λίγα αυτά, μεταδίδοντας το Πνεύμα σε άλλους, θα συσσώρευε πλήθος χρημάτων και θα αποκόμιζε μεγάλο κέρδος. 2. Αυτός, λοιπόν, έχοντας τη διάνοιά του διεφθαρμένη και γεμάτη φαντασιώσεις από τη δαιμονιώδη πλάνη της μαγείας, όντας πάντοτε πρόθυμος, εξαιτίας της κακίας του, να επιδεικνύει βάρβαρα και δαιμονικά έργα μέσω της δικής του μαγγανείας, παρουσιάστηκε στο μέσο και με το πρόσχημα του ονόματος του Χριστού, σαν να ανακατεύει ελλέβορο με μέλι, ενέσταξε δηλητήριο σε όσους παγιδεύτηκαν από αυτόν στην κακομήχανη πλάνη του, και εκμεταλλευόμενος το κύρος του ονόματος του Χριστού προκάλεσε τον θάνατο σε όσους τον πίστεψαν. Όντας δε λάγνος από τη φύση του και κεντριζόμενος από την ντροπή για τις δικές του υποσχέσεις, ο αγύρτης κατασκεύασε μια διεστραμμένη αντίληψη σε αυτούς που εξαπατούνταν από αυτόν.

Οι μαθητές του, λοιπόν, τελούν μαγείες και χρησιμοποιούν επωδές, φίλτρα και αγώγιμα, και εξαπολύουν τους λεγόμενους ονειροπόμπους δαίμονες για να ταράσσουν όσους επιθυμούν· αλλά συναναστρέφονται και με τους λεγόμενους παρέδρους. Έχουν δε εικόνα του Σίμωνα με τη μορφή του Δία και της Ελένης με τη μορφή της Αθηνάς, και τις προσκυνούν, αποκαλώντας τον μεν κύριο, την δε κυρία. Εάν, όμως, κάποιος μεταξύ τους, βλέποντας τις εικόνες, τις αποκαλέσει με το όνομα του Σίμωνα ή της Ελένης, αποβάλλεται, ως αγνοών τα μυστήρια. Αυτός ο Σίμων, ο οποίος με μαγείες πλανούσε πολλούς στη Σαμάρεια, ελέγχθηκε από τους αποστόλους. Και αφού έγινε επάρατος, όπως έχει γραφτεί στις Πράξεις, και αποδοκιμάστηκε, αργότερα επιχείρησε τα ίδια, έως ότου πήγε στη Ρώμη και εναντιώθηκε στους αποστόλους. Απέναντί του αντιπαρατέθηκε σθεναρά ο Πέτρος, καθώς ο Σίμων πλανούσε πολλούς με μαγείες.

Τότε επέθεταν τα χέρια τους πάνω τους, και λάμβαναν το Άγιο Πνεύμα. Όταν δε ο Σίμων είδε ότι διά της επιθέσεως των χειρών των αποστόλων δίδεται το Άγιο Πνεύμα, τους προσέφερε χρήματα, λέγοντας: «Δώστε και σε εμένα αυτή την εξουσία, ώστε σε όποιον επιθέτω τα χέρια, να λαμβάνει το Άγιο Πνεύμα». Πώς λοιπόν, διερωτάται, δεν είχαν λάβει αυτοί το Πνεύμα; Είχαν λάβει το Πνεύμα της αφέσεως, όμως το Πνεύμα των σημείων δεν το είχαν λάβει ακόμη. Και ότι πράγματι αυτό ισχύει, και ότι δεν είχαν λάβει το Πνεύμα των σημείων, παρατήρησε πώς, όταν το είδε ο Σίμων, προσήλθε ζητώντας ακριβώς αυτό. Και μολονότι τότε ο διωγμός ενισχύθηκε τα μέγιστα, εντούτοις ο Θεός και πάλι τους διέσωσε, υψώνοντας ως προστατευτικό τείχος γι' αυτούς τα σημεία. Βεβαίως, ο θάνατος του Στεφάνου δεν έσβησε καθόλου τον θυμό εκείνων, αλλά μάλλον τον επαύξησε, γι’ αυτό και διασκορπίζονται οι διδάσκαλοι, ώστε να πολλαπλασιαστεί η μαθητεία. Αλλά δες και πάλι τα ευχάριστα να έρχονται να τους βρουν, και να βρίσκονται μέσα στη χαρά.

«Βλέποντας δε», λέει, «ο Σίμων ότι διά της επιθέσεως των χειρών των αποστόλων δίδεται το Άγιο Πνεύμα». Δεν θα το έλεγε αυτό, αν δεν συνέβαινε κάτι το αισθητό. Αυτό έκανε και ο Παύλος, όταν μιλούσαν με γλώσσες. Είδες τη μιαρότητα του Σίμωνα; Πρόσφερε χρήματα· μολονότι δεν τον είδε να το κάνει αυτό για χρήματα. Επομένως, η πράξη του δεν προερχόταν από άγνοια, αλλά από άνθρωπο που τον πείραζε και ήθελε να του προσάψει κατηγορία. Γι' αυτό και ακούει: «Δεν υπάρχει για σένα μερίδα ούτε κλήρος στο ζήτημα αυτό· διότι η καρδιά σου δεν είναι ευθεία ενώπιον του Θεού». Πάλι φέρνει στο φως τα όσα βρίσκονταν στη διάνοιά του, επειδή εκείνος νόμιζε ότι παρέμενε απαρατήρητος. «Μετανόησε λοιπόν από αυτή την κακία σου, και δεήσου στον Κύριο, μήπως και σου συγχωρηθεί η σκέψη της καρδιάς σου. Διότι σε βλέπω να βρίσκεσαι σε χολή πικρίας και σε δεσμό αδικίας». Αποκρινόμενος δε ο Σίμων, είπε: «Δεηθείτε εσείς για εμένα προς τον Κύριο, ώστε να μην έλθει επάνω μου τίποτε από όσα είπατε». Ενώ έπρεπε να μετανοήσει από καρδιάς, ενώ έπρεπε να κλάψει, αυτός το κάνει μόνο τυπικά. Το «μήπως και σου συγχωρηθεί» το είπε όχι με την έννοια ότι δεν θα του συγχωρούνταν, αν έκλαιγε, αλλά επειδή ήταν συνήθεια και στους προφήτες να προειδοποιούν μόνο αποτρεπτικά και να μη λένε: «Εάν κάνεις αυτό, θα σου συγχωρηθεί», αλλά να λένε ότι οπωσδήποτε θα επέλθει η τιμωρία.

Αυτοί λοιπόν, όταν κατέβηκαν, προσευχήθηκαν γι' αυτούς, ώστε να λάβουν το Άγιο Πνεύμα· διότι δεν είχε επιφοιτήσει ακόμη σε κανέναν από αυτούς. Τότε επέθεταν τα χέρια τους επάνω τους, και εκείνοι ελάμβαναν το Άγιο Πνεύμα. Βλέπεις ότι δεν γινόταν απλώς, αλλά χρειαζόταν πολλή δύναμη για να δώσουν το Άγιο Πνεύμα; Διότι δεν είναι το ίδιο πράγμα το να τύχει κανείς της αφέσεως και το να λάβει τέτοια δύναμη. Όταν δε ο Σίμων είδε ότι διά της επιθέσεως των χειρών των αποστόλων δίδεται το Άγιο Πνεύμα, τους πρόσφερε χρήματα. Μήπως άραγε είδε τους άλλους να το κάνουν αυτό; Μήπως τον Φίλιππο; Μήπως νόμιζε ότι αυτοί δεν γνώριζαν με ποια διάθεση τους πλησίαζε; Γι' αυτό ορθώς ο Πέτρος αποκαλεί το γεγονός δωρεά, λέγοντας: «Το αργύριό σου ας πάει μαζί σου στην απώλεια, διότι νόμισες ότι η δωρεά του Θεού αποκτάται με χρήματα». Βλέπεις ότι παντού παραμένουν καθαροί από χρήματα; Δεν υπάρχει για σένα μερίδα ούτε κλήρος σε αυτή την υπόθεση· διότι η καρδιά σου δεν είναι ευθεία ενώπιον του Θεού. Επομένως, τα έπραττε όλα από κακία· ενώ αντιθέτως, θα έπρεπε να είναι άδολος.

Εάν κάποιος επίσκοπος αποκτήσει το αξίωμα αυτό μέσω χρημάτων, ή πρεσβύτερος, ή διάκονος, να καθαιρούνται αμφότεροι· και να αποβάλλονται από την Εκκλησία, όπως ο Σίμων ο μάγος από τον Πέτρο.

Πολλοί άρπαξαν την ιερωσύνη με χρήματα, αλλά δεν βρήκαν κάποιον να τους ελέγξει, ούτε άκουσαν αυτά που άκουσε τότε ο Σίμωνας από τον Πέτρο. Όμως, δεν διέφυγαν για αυτόν τον λόγο, αλλά θα υποστούν πολύ πιο σκληρή τιμωρία από αυτήν που θα τους επιβαλλόταν εδώ, διότι ούτε από το παράδειγμα αυτό συνετίστηκαν. Πολλοί τόλμησαν τα έργα του Κορέ, αλλά δεν έπαθαν όσα έπαθε ο Κορέ· θα τιμωρηθούν όμως αργότερα, υφιστάμενοι μεγαλύτερη ζημία. Πολλοί, αν και μιμήθηκαν την ασέβεια του Φαραώ, δεν καταποντίστηκαν όπως εκείνος, αλλά τους περιμένει το πέλαγος της γέεννας. Διότι ούτε εκείνοι που αποκαλούν τους αδελφούς τους μωρούς έχουν ήδη τιμωρηθεί· η κόλασή τους είναι φυλαγμένη για την άλλη ζωή. Μην νομίζετε, λοιπόν, ότι οι αποφάσεις του Θεού είναι μόνο λόγια. Γι' αυτό, άλλωστε, κάποιες από αυτές τις έκανε πράξη, όπως στην περίπτωση της Σαπφείρας, του άνδρα της, του Χαρμί, του Ααρών και πολλών άλλων, έτσι ώστε όσοι απιστούν στα λόγια Του, πειθόμενοι από τα ίδια τα γεγονότα, να πάψουν πια να εξαπατούν τον εαυτό τους νομίζοντας ότι δεν θα τιμωρηθούν, και να μάθουν ότι η αγαθότητα του Θεού έγκειται στο να δίνει προθεσμία μετανοίας σε αυτούς που αμαρτάνουν, και όχι στο να μην τιμωρεί καθόλου εκείνους που εμμένουν στα αμαρτήματά τους.

«Εξωτερικά μεν φαίνεστε στους ανθρώπους δίκαιοι, εσωτερικά όμως είστε γεμάτοι από υποκρισία και ανομία.» «Εάν όμως πει ο κακός εκείνος δούλος μέσα στην καρδιά του: “Καθυστερεί να έλθει ο κύριός μου”, και αρχίσει να χτυπά τους συνδούλους του, και να τρώει και να πίνει μαζί με τους μεθύσους, θα έλθει ο κύριος του δούλου εκείνου σε ημέρα που δεν τον περιμένει, και σε ώρα που δεν γνωρίζει, και θα τον διχοτομήσει, και θα ορίσει τη μερίδα του μαζί με τους υποκριτές.» «Όταν είδε ο Σίμων ότι διά της επιθέσεως των χειρών των αποστόλων δίδεται το Άγιο Πνεύμα, τους πρόσφερε χρήματα λέγοντας: “Δώστε και σε εμένα αυτή την εξουσία, ώστε σε όποιον επιθέτω τα χέρια μου, να λαμβάνει Άγιο Πνεύμα”. Είπε δε προς αυτόν ο Πέτρος: “Το αργύριό σου ας είναι μαζί σου στην απώλεια, διότι νόμισες ότι η δωρεά του Θεού αποκτάται με χρήματα. Δεν υπάρχει για σένα μερίδα ούτε κλήρος σε αυτό το έργο”.» Πόσο μεγάλο κακό είναι, αντί για καθοδήγηση, να γίνεται κανείς αίτιος πλάνης στους υφισταμένους του! Κανείς δεν αδιαφορεί για το παιδί του όταν πρόκειται να πέσει σε λάκκο, ούτε, εάν πέσει, το εγκαταλείπει στην πτώση του. Πόσο δε φοβερότερο είναι να εγκαταλείπει κανείς στην απώλεια μια ψυχή που κατακρημνίζεται στο βάθος των κακών;

Ω, της φιλαυτίας που μισεί τα πάντα. ΣΤΟΙΧΕΙΟ Χ. ΤΙΤΛΟΣ Α΄. — Περί των χαρισμάτων και δωρημάτων του Θεού· και ότι αυτά ανταποδίδονται από το Άγιο Πνεύμα σε όσους διάγουν σεμνό βίο, και πόσο ασυγχώρητα σφάλλουν εκείνοι που νομίζουν ότι μπορούν να αποκτήσουν τη χάρη του Θεού με δώρα και χρήματα. «Αποκρίθηκε ο Ιωάννης και είπε: Δεν μπορεί ο άνθρωπος να λαμβάνει τίποτα από μόνος του, αν δεν του έχει δοθεί από τον ουρανό.» «Αμεταμέλητα είναι τα χαρίσματα και η κλήση του Θεού.» «Όταν είδε ο Σίμων ότι διά της επιθέσεως των χειρών των αποστόλων δίδεται το Άγιο Πνεύμα, τους πρόσφερε χρήματα, λέγοντας: Δώστε και σε εμένα αυτή την εξουσία, ώστε σε όποιον επιθέσω τα χέρια μου, να λαμβάνει Άγιο Πνεύμα. Ο Πέτρος, όμως, του είπε: Το ασήμι σου ας πάει μαζί σου στην απώλεια, διότι νόμισες ότι η δωρεά του Θεού αποκτάται με χρήματα. Η καρδιά σου δεν είναι ευθεία ενώπιον του Θεού.» «Κάθε αγαθή δόση και κάθε τέλειο δώρημα είναι άνωθεν, και κατεβαίνει από τον Πατέρα των φώτων, στον οποίο δεν υπάρχει παραλλαγή ή σκιά μεταβολής.» Μεριμνώντας ο Θεός ιδιαίτερα για τις ευεργεσίες Του, υπάρχουν φορές που δεν χορηγεί αμέσως ούτε επιδαψιλεύει τις δωρεές, ενεργώντας προς το συμφέρον μας, ώστε να μην καταστούν ένοχοι μεγαλύτερης τιμωρίας όσοι καταπάτησαν τις θείες χάριτες, αγνοώντας το μέγεθός τους επειδή τις απέκτησαν με ευκολία.

Και αυτό πάλι διδάσκοντας ο ίδιος απόστολος έγραφε στους ίδιους τους Κορινθίους στη δεύτερη επιστολή: «η χάρις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, και η αγάπη του Θεού και Πατρός, και η κοινωνία του αγίου Πνεύματος είη μετά πάντων υμών». Διότι η διδόμενη χάρη και δωρεά δίδεται εν Τριάδι, από τον Πατέρα μέσω του Υιού εν αγίω Πνεύματι. Και όπως ακριβώς η διδόμενη χάρη προέρχεται από τον Πατέρα μέσω του Υιού, έτσι δεν θα μπορούσε να υπάρξει σε εμάς κοινωνία της δωρεάς, εάν όχι εν τω Πνεύματι τω αγίω. Διότι, μετέχοντας σε αυτό, έχουμε την αγάπη του Πατέρα, και την χάρη του Υιού, και την κοινωνία του ίδιου του αγίου Πνεύματος. Επομένως, αποδεικνύεται και από αυτά ότι η ενέργεια της Τριάδος είναι μία. Διότι ο απόστολος δεν εννοεί ότι τα διδόμενα είναι διαιρεμένα και διαφορετικά για τον καθένα, αλλά ότι τα διδόμενα δίδονται εν Τριάδι, και τα πάντα προέρχονται από έναν Θεό. Αλλά και ο ευαγγελιστής Λουκάς στις Πράξεις αναφέρει κάνοντας λόγο περί αυτής της προόδου: «και φάνηκαν σε αυτούς διαμοιραζόμενες γλώσσες ωσάν από πυρ, και κάθισε πάνω στον καθένα από αυτούς, και επλήσθησαν άπαντες Πνεύματος αγίου». Και πάλι: «όταν είδε δε ο Σίμων ότι διά της επιθέσεως των χειρών των αποστόλων δίδεται το Πνεύμα το άγιο». Και ξανά: «ενώ ακόμη μιλούσε ο Πέτρος τα λόγια αυτά, επέπεσε το Πνεύμα το άγιο επί πάντας τους ακούοντας». Και ο θειότατος Παύλος στην πρώτη προς Κορινθίους λέει: «στον καθένα δίδεται η φανέρωση του Πνεύματος προς το συμφέρον. Διότι στον μεν ένα διά του Πνεύματος δίδεται λόγος σοφίας, σε άλλον δε λόγος γνώσεως κατά το αυτό Πνεύμα, σε έτερον δε πίστη εν τω αυτώ Πνεύματι, σε άλλον δε χαρίσματα ιαμάτων εν τω αυτώ Πνεύματι, σε άλλον δε ενεργήματα δυνάμεων, σε άλλον δε προφητείες, σε άλλον δε διακρίσεις πνευμάτων, σε έτερον δε γένη γλωσσών, σε άλλον δε ερμηνείες γλωσσών. Πάντα δε ταύτα ενεργεί το ένα και το αυτό Πνεύμα, διαιρώντας ιδιαιτέρως στον καθένα καθώς βούλεται». Και ο κορυφαίος Πέτρος στις Πράξεις λέει: «υψωθείς λοιπόν τη δεξιά του Θεού, και αφού έλαβε την επαγγελία του αγίου Πνεύματος, εξέχεε τούτο, το οποίο νυν εσείς βλέπετε και ακούτε». Και πάλι: «μήπως το ύδωρ δύναται να εμποδίσει κανείς, ώστε να μη βαπτισθούν τούτοι, οι οποίοι έλαβαν το Πνεύμα το άγιο όπως ακριβώς και εμείς;». Και ο Κύριος δε, κάνοντας μνεία και των δύο προόδων του Πνεύματος στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο, λέει: «όταν δε έλθει ο παράκλητος τον οποίον εγώ θα πέμψω σε εσάς παρά του Πατρός, το Πνεύμα της αληθείας το οποίο παρά του Πατρός εκπορεύεται, εκείνος θα μαρτυρήσει περί εμού». Με το να πει λοιπόν «όταν έλθει», κατέδειξε την δεσποτεία του Πνεύματος, και υπέδειξε χρόνο. Με το να πει δε «τον οποίον εγώ θα πέμψω σε εσάς παρά του Πατρός», παρέστησε το ότι το Πνεύμα το άγιο δεν είναι αντίθεο, και ότι αυτή η πρόοδος γίνεται ένεκα ημών, διότι επεμφθή σε εμάς. Με το να προσθέσει δε «το οποίο παρά του Πατρός εκπορεύεται», παρέδωσε θεοπρεπώς εκείνη την προαιώνια και αναίτια πρόοδο του θείου Πνεύματος, από πού δηλαδή είναι.

Και από αυτό γνωρίζουμε ότι ο Θεός μένει μέσα μας, από το ότι μας έχει δώσει από το Πνεύμα Του. Και αυτός είναι εκείνος που ήλθε δι' ύδατος και αίματος και Αγίου Πνεύματος, ο Ιησούς Χριστός· όχι μόνο με το ύδωρ, αλλά με το ύδωρ και με το αίμα. Και το Πνεύμα είναι αυτό που μαρτυρεί, ότι ο Χριστός είναι η αλήθεια· διότι τρεις είναι αυτοί που μαρτυρούν στον ουρανό, ο Πατήρ, ο Λόγος και το Άγιο Πνεύμα· και αυτοί οι τρεις είναι ένα· και τρεις είναι αυτοί που μαρτυρούν στη γη, το Πνεύμα, το ύδωρ και το αίμα. Και εμφανίστηκαν σε αυτούς διαμεριζόμενες γλώσσες, ωσάν από φωτιά, και κάθισε σε καθέναν από αυτούς. Και γέμισαν όλοι από Άγιο Πνεύμα, και άρχισαν να μιλούν σε άλλες γλώσσες, σύμφωνα με το πώς το Πνεύμα τους έδινε να αποφθέγγονται. Και όταν είδε ο Σίμων ότι μέσω της επίθεσης των χεριών των αποστόλων δίδεται το Άγιο Πνεύμα, τους προσέφερε χρήματα λέγοντας: Δώστε και σε εμένα αυτήν την εξουσία, ώστε σε όποιον επιθέτω τα χέρια να λαμβάνει Άγιο Πνεύμα. Και είπε το Άγιο Πνεύμα στον Φίλιππο: Πλησίασε και προσκολλήσου σε αυτό το άρμα. Και, όταν ανέβηκαν από το ύδωρ, Πνεύμα Κυρίου άρπαξε τον Φίλιππο, και βρέθηκε στην Άζωτο. Και ενώ ο Πέτρος μιλούσε ακόμη αυτά τα λόγια, το Άγιο Πνεύμα έπεσε πάνω σε όλους όσους άκουγαν τον λόγο.

Από το βιβλίο των Πράξεων «Όταν δε ο Σίμων είδε ότι διά της επιθέσεως των χειρών των Αποστόλων δίδεται το Άγιο Πνεύμα, τους προσέφερε χρήματα λέγοντας: Δώστε και σε εμένα την εξουσία αυτή, ώστε σε όποιον επιθέτω τα χέρια, να λαμβάνει Άγιο Πνεύμα. Ο Πέτρος όμως του είπε: Το αργύριό σου ας πάει μαζί με εσένα στην απώλεια, διότι νόμισες ότι η δωρεά του Θεού αποκτάται με χρήματα· δεν έχεις μερίδιο ούτε κλήρο στην υπόθεση αυτή, διότι η καρδιά σου δεν είναι ευθεία ενώπιον του Θεού. Μετανόησε, λοιπόν, για την κακία σου αυτή και δεήσου στον Θεό, μήπως σου συγχωρεθεί η σκέψη της καρδιάς σου· διότι βλέπω ότι βρίσκεσαι σε χολή πικρίας και σε δεσμά αδικίας».

Η μαρτυρία, λοιπόν, από τις Πράξεις αναφέρει ότι ο Σίμων ο μάγος έφερε στους Αποστόλους χρήματα, λέγοντάς τους να δώσουν και σε αυτόν την εξουσία, ώστε σε όποιον επιθέτει τα χέρια του, να λαμβάνει Πνεύμα Άγιο. Ο δε Πέτρος του είπε να πάνε τα χρήματά του μαζί με αυτόν στην απώλεια, επειδή νόμισε ότι θα αποκτήσει με αυτά τη δωρεά του Θεού, και ότι πρέπει να μετανοήσει για αυτήν την κακία του, κ.λπ.

Εάν όμως ψεύδομαι, πού θα ξεφύγω από το αναπόδραστο της κρίσεως, το οποίο παραπέμπει τους ψευδομένους στην απώλεια; Διότι λέγει: «Θα καταστρέψεις όλους όσους λαλούν το ψεύδος». Και όπως ακριβώς εκείνος που απιστεί σε αυτόν που ομιλεί μέσω του Πνεύματος, αμαρτάνει και βλασφημεί εις βάρος του Πνεύματος που ομιλεί, έτσι πάλι και εκείνος που στερείται την άνωθεν χάρη του Πνεύματος, εάν τολμήσει να πει ότι «ομιλώ εν Αγίω Πνεύματι», όπως ο Σίμων ο Μάγος και οι ομοϊδεάτες του, θα καταστεί ξένος προς τον Θεό και αντίθετος. Διότι αυτός που εναντιώνεται στους λόγους του Πνεύματος είναι εξάπαντος αντίθεος. Διότι ο Θεός είναι αχώριστος και αδιαίρετος· επειδή το Άγιο Πνεύμα είναι αχώριστο από την αϊδιότητα και τη βασιλεία του Πατρός και του Υιού.

Είθε να μην πάθουμε πλέον κάτι τέτοιο, σπλαχνίσου μας, Κύριε. Ίσως δε και όπως ο Ανανίας και η Σαπφείρα· διότι, νομίζοντας ότι μπορούσαν να πουν ψέματα στους αποστόλους, έπεσαν με πτώση τρομερή. Αυτό συμβαίνει και ανάμεσά μας· όταν κάποιος από εμάς έχει ψέμα στην καρδιά του και δεν αποκρίνεται με αλήθεια, ή ακόμη και σε κάποια τυχαία συναναστροφή, φοβάμαι και την πτώση του Σίμωνα του μάγου μπροστά στον άγιο Πέτρο τον κορυφαίο των αποστόλων, ο οποίος θέλησε να παραβρίσκεται για ανθρώπινη τιμή και δόξα, έστω κι αν φαινομενικά φάνηκε ότι είχε γίνει μαθητής του.