Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 8:19

Κεφάλαιο Α΄. ΠΡΑΞΕΙΣ. Όταν δε είδε ο Σίμων ότι διά της επιθέσεως των χειρών των αποστόλων δίδεται το Άγιο Πνεύμα, τους προσέφερε χρήματα, λέγοντας: «Δώστε και σε εμένα την εξουσία αυτή, ώστε σε όποιον επιθέσω τα χέρια, να λαμβάνει Άγιο Πνεύμα».

Γιατί κατακρίθηκε ο Σίμων ο μάγος; Άραγε όχι επειδή προσήλθε στους αποστόλους και είπε: δώστε και σε εμένα αυτή την εξουσία, ώστε σε όποιον επιθέτω τα χέρια να λαμβάνει Άγιο Πνεύμα; Διότι δεν είπε, δώστε και σε εμένα κοινωνία του Αγίου Πνεύματος, αλλά εξουσία, για να πουλάει σε άλλους το απώλητο, το οποίο ο ίδιος δεν κατείχε. Και προσέφερε αργύρια στους ακτήμονες, και μάλιστα ενώ έβλεπε αυτούς που προσέφεραν τα αντίτιμα όσων πωλούσαν και τα έθεταν στα πόδια των αποστόλων. Και δεν αναλογίστηκε ότι αυτοί που καταπατούσαν με τα πόδια τους τον πλούτο που προσφερόταν για την τροφή των φτωχών, δεν θα έδιναν με αμοιβή την εξουσία του Αγίου Πνεύματος. Εκείνοι όμως τι λένε στον Σίμωνα; Το αργύριό σου ας είναι μαζί σου στην απώλεια, διότι νόμισες ότι η δωρεά του Θεού αποκτάται με χρήματα. Διότι είσαι δεύτερος Ιούδας, εφόσον προσδόκησες να πουλήσεις με αργύρια τη χάρη του Πνεύματος.

Εάν λοιπόν ο Σίμων, επειδή θέλησε να λάβει την εξουσία με χρήματα, βρίσκεται στην απώλεια, ο Μάνης, ο οποίος δήλωσε ότι ο ίδιος είναι το Άγιο Πνεύμα, πόση ασέβεια έχει; Ας μισήσουμε εκείνους που είναι άξιοι μίσους, ας αποστραφούμε αυτούς που αποστρέφεται ο Θεός. Ας πούμε και εμείς με κάθε παρρησία προς τον Θεό για όλους τους αιρετικούς: «Μήπως, Κύριε, δεν μίσησα αυτούς που σε μισούν και δεν αγανάκτησα με τους εχθρούς σου;» Διότι υπάρχει και καλή έχθρα, όπως είναι γραμμένο: «Και θα θέσω έχθρα ανάμεσα σε εσένα και στο σπέρμα της». Διότι η φιλία προς τον όφι κατεργάζεται έχθρα προς τον Θεό και θάνατο.

Επειδή ο Σίμων δεν είχε ορθή ούτε την καρδιά ούτε τον λογισμό του, αλλά ήταν προσκολλημένος σε μια αισχροκέρδεια και φιλοχρηματία και δεν απομακρυνόταν καθόλου από τη μοχθηρή του ενασχόληση, πρόσφερε χρήματα στον απόστολο Πέτρο, ώστε να του δώσει την εξουσία να μεταδίδει το Άγιο Πνεύμα με την επίθεση των χειρών, υπολογίζοντας ότι θα έδινε λίγα, αλλά αντί για τα λίγα αυτά, μεταδίδοντας το Πνεύμα σε άλλους, θα συσσώρευε πλήθος χρημάτων και θα αποκόμιζε μεγάλο κέρδος. 2. Αυτός, λοιπόν, έχοντας τη διάνοιά του διεφθαρμένη και γεμάτη φαντασιώσεις από τη δαιμονιώδη πλάνη της μαγείας, όντας πάντοτε πρόθυμος, εξαιτίας της κακίας του, να επιδεικνύει βάρβαρα και δαιμονικά έργα μέσω της δικής του μαγγανείας, παρουσιάστηκε στο μέσο και με το πρόσχημα του ονόματος του Χριστού, σαν να ανακατεύει ελλέβορο με μέλι, ενέσταξε δηλητήριο σε όσους παγιδεύτηκαν από αυτόν στην κακομήχανη πλάνη του, και εκμεταλλευόμενος το κύρος του ονόματος του Χριστού προκάλεσε τον θάνατο σε όσους τον πίστεψαν. Όντας δε λάγνος από τη φύση του και κεντριζόμενος από την ντροπή για τις δικές του υποσχέσεις, ο αγύρτης κατασκεύασε μια διεστραμμένη αντίληψη σε αυτούς που εξαπατούνταν από αυτόν.

Οι μαθητές του, λοιπόν, τελούν μαγείες και χρησιμοποιούν επωδές, φίλτρα και αγώγιμα, και εξαπολύουν τους λεγόμενους ονειροπόμπους δαίμονες για να ταράσσουν όσους επιθυμούν· αλλά συναναστρέφονται και με τους λεγόμενους παρέδρους. Έχουν δε εικόνα του Σίμωνα με τη μορφή του Δία και της Ελένης με τη μορφή της Αθηνάς, και τις προσκυνούν, αποκαλώντας τον μεν κύριο, την δε κυρία. Εάν, όμως, κάποιος μεταξύ τους, βλέποντας τις εικόνες, τις αποκαλέσει με το όνομα του Σίμωνα ή της Ελένης, αποβάλλεται, ως αγνοών τα μυστήρια. Αυτός ο Σίμων, ο οποίος με μαγείες πλανούσε πολλούς στη Σαμάρεια, ελέγχθηκε από τους αποστόλους. Και αφού έγινε επάρατος, όπως έχει γραφτεί στις Πράξεις, και αποδοκιμάστηκε, αργότερα επιχείρησε τα ίδια, έως ότου πήγε στη Ρώμη και εναντιώθηκε στους αποστόλους. Απέναντί του αντιπαρατέθηκε σθεναρά ο Πέτρος, καθώς ο Σίμων πλανούσε πολλούς με μαγείες.

Ε'. ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ. Για το ίδιο θέμα. Φαίνεται να αγνοείς την κατάσταση της Εκκλησίας κατά τους παλαιότερους χρόνους. Διότι, αν τη γνώριζες, δεν θα είχες απορίες περί αυτών. Εγώ όμως, αφού δάκρυσα θερμά επειδή, ενώ έχουμε τις θήκες του πλούτου, χάσαμε τον ίδιο τον πλούτο εξαιτίας της αμέλειάς μας, τουλάχιστον όσον αφορά το δικό μου μέρος, θα προχωρήσω στο να διασαφηνίσω όσα ειπώθηκαν. Οι απόστολοι, αν και είχαν θνητό σώμα, πιο αδύναμο από κάθε πηλό, ενώ διώκονταν και καταδιώκονταν, ανέστηναν νεκρούς, θεράπευαν παραλυτικούς, γιάτρευαν ασθενείς, έδιωχναν δαίμονες, προφήτευαν τα μέλλοντα και χορηγούσαν την παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Ή δεν άκουσες τον Σίμωνα που τους είπε: «Δώστε και σε μένα αυτή την εξουσία, ώστε, σε όποιον επιθέτω τα χέρια, να λαμβάνει Πνεύμα Άγιο;» Τι είναι ίσο με αυτόν τον πλούτο; Και τι πολυτιμότερο; Εγώ, αν κάποιος συγκέντρωνε όλα τα βασίλεια της γης, των Ασσυρίων εννοώ, των Περσών, των Μακεδόνων και των Ρωμαίων, τα έκανε ένα και τα συνέκρινε με αυτόν τον πλούτο, θα τον θεωρούσα ανόητο παιδί που δεν ξέρει να διακρίνει τη φύση των πραγμάτων. Αν μάλιστα αναλογιστείς και τα σπουδαιότερα από αυτά, θα δεις ότι ο πλούτος είναι ακόμη μεγαλύτερος: έγιναν συνδαιτυμόνες και ομοτράπεζοι του Δεσπότη των πάντων, αξιώθηκαν θείας συνομιλίας, υπερφυούς παιδείας, και έγιναν μέτοχοι θείας υιοθεσίας και φιλίας.

Τότε επέθεταν τα χέρια τους πάνω τους, και λάμβαναν το Άγιο Πνεύμα. Όταν δε ο Σίμων είδε ότι διά της επιθέσεως των χειρών των αποστόλων δίδεται το Άγιο Πνεύμα, τους προσέφερε χρήματα, λέγοντας: «Δώστε και σε εμένα αυτή την εξουσία, ώστε σε όποιον επιθέτω τα χέρια, να λαμβάνει το Άγιο Πνεύμα». Πώς λοιπόν, διερωτάται, δεν είχαν λάβει αυτοί το Πνεύμα; Είχαν λάβει το Πνεύμα της αφέσεως, όμως το Πνεύμα των σημείων δεν το είχαν λάβει ακόμη. Και ότι πράγματι αυτό ισχύει, και ότι δεν είχαν λάβει το Πνεύμα των σημείων, παρατήρησε πώς, όταν το είδε ο Σίμων, προσήλθε ζητώντας ακριβώς αυτό. Και μολονότι τότε ο διωγμός ενισχύθηκε τα μέγιστα, εντούτοις ο Θεός και πάλι τους διέσωσε, υψώνοντας ως προστατευτικό τείχος γι' αυτούς τα σημεία. Βεβαίως, ο θάνατος του Στεφάνου δεν έσβησε καθόλου τον θυμό εκείνων, αλλά μάλλον τον επαύξησε, γι’ αυτό και διασκορπίζονται οι διδάσκαλοι, ώστε να πολλαπλασιαστεί η μαθητεία. Αλλά δες και πάλι τα ευχάριστα να έρχονται να τους βρουν, και να βρίσκονται μέσα στη χαρά.

β΄. Ω μιαρέ και παμμίαρε! Εάν λοιπόν γνωρίζεις ότι κηρύττουν οδό σωτηρίας, γιατί δεν αποχωρείς με τη θέλησή σου; Αλλά όπως ακριβώς ήθελε ο Σίμων όταν έλεγε: «Δώστε και σε μένα αυτήν την εξουσία, ώστε σε όποιον επιθέτω τα χέρια, να λαμβάνει Άγιο Πνεύμα»· αυτό έκανε και τούτος· επειδή τους είδε να επιτυγχάνουν, γι' αυτό και υποκρίνεται, προσδοκώντας με αυτόν τον τρόπο ότι θα του επιτραπεί να παραμείνει στο σώμα, εάν κήρυττε τα ίδια. Εάν όμως «δεν είναι ωραίος ο έπαινος στο στόμα του αμαρτωλού» όταν προέρχεται από άνθρωπο, πολύ περισσότερο όταν προέρχεται από δαίμονα. Εάν ο Χριστός δεν λαμβάνει τη μαρτυρία από ανθρώπους, ούτε καν από τον Ιωάννη, πολύ περισσότερο δεν τη λαμβάνει από τον δαίμονα. Διότι το να κηρύττει κανείς δεν είναι ίδιον ανθρώπων, αλλά του Αγίου Πνεύματος. Επειδή λοιπόν ενεργούσαν αλαζονικά κραυγάζοντας, νόμισαν ότι θα προκαλέσουν κατάπληξη με την κραυγή τους, λέγοντας: «Αυτοί οι άνθρωποι αναστατώνουν την πόλη μας». Τι λες; Πείθεσαι στον δαίμονα; Γιατί όχι και σε αυτό το σημείο; Εκείνος λέει ότι «Είναι δούλοι του Θεού του Υψίστου»· εσύ λες ότι «Αναστατώνουν την πόλη μας»· εκείνος λέει ότι «Μας κηρύττουν οδό σωτηρίας»· εσύ λες, «Μας παραδίδουν έθιμα, τα οποία δεν επιτρέπεται να αποδεχθούμε». Πρόσεξε ότι δεν έδιναν προσοχή ούτε καν στον δαίμονα, αλλά απέβλεπαν σε ένα μόνο πράγμα, στη φιλαργυρία.

Εάν κάποιος επίσκοπος αποκτήσει το αξίωμα αυτό μέσω χρημάτων, ή πρεσβύτερος, ή διάκονος, να καθαιρούνται αμφότεροι· και να αποβάλλονται από την Εκκλησία, όπως ο Σίμων ο μάγος από τον Πέτρο.

Και όπως κατέβηκε, τέτοιος και ανέβηκε, όχι επειδή αδράνησε το βάπτισμα, αλλά επειδή αυτός απείθησε στον Σταυρωθέντα, σε Αυτόν που προσηλώθηκε στον σταυρό. Δεν πίστεψε στους προφήτες, οι οποίοι σαν βόδια έλκουν τα σύμβολα του σταυρού, το σίδερο και το ξύλο, και ανανεώνουν με τη διδασκαλία τους το ανθρώπινο γένος. Εξαιτίας αυτού, δεν απαλλάσσεται από την κατάρα του Αδάμ, αλλά αντίθετα λαμβάνει δεύτερη κατάρα, και προστίθεται ανομία πάνω στην ανομία του, ώστε να μην εισέλθει στη δικαιοσύνη του Θεού· διότι σε τίποτα απολύτως δεν τον ωφέλησε το βάπτισμα. Προσήλθε στους αποστόλους, λέγοντας: «Λάβετε χρυσό, και δώστε μου την εξουσία αυτή, ώστε σε όποιον επιθέτω τα χέρια, να λαμβάνει Πνεύμα Άγιο». Ο δε Πέτρος του είπε: «Δεν έχεις εσύ μερίδιο, ούτε κλήρο σε αυτήν την υπόθεση, διότι θέλησες να αποκτήσεις τη δωρεά του Θεού με χρήματα». Αυτός δεν υπάκουσε στους προφήτες, δεν καλλιέργησε τον λογικό του αγρό· αυτός ούτε και αξιώθηκε να λάβει το Άγιο Πνεύμα, το οποίο κηρύχθηκε από τους προφήτες.

Πολλοί άρπαξαν την ιερωσύνη με χρήματα, αλλά δεν βρήκαν κάποιον να τους ελέγξει, ούτε άκουσαν αυτά που άκουσε τότε ο Σίμωνας από τον Πέτρο. Όμως, δεν διέφυγαν για αυτόν τον λόγο, αλλά θα υποστούν πολύ πιο σκληρή τιμωρία από αυτήν που θα τους επιβαλλόταν εδώ, διότι ούτε από το παράδειγμα αυτό συνετίστηκαν. Πολλοί τόλμησαν τα έργα του Κορέ, αλλά δεν έπαθαν όσα έπαθε ο Κορέ· θα τιμωρηθούν όμως αργότερα, υφιστάμενοι μεγαλύτερη ζημία. Πολλοί, αν και μιμήθηκαν την ασέβεια του Φαραώ, δεν καταποντίστηκαν όπως εκείνος, αλλά τους περιμένει το πέλαγος της γέεννας. Διότι ούτε εκείνοι που αποκαλούν τους αδελφούς τους μωρούς έχουν ήδη τιμωρηθεί· η κόλασή τους είναι φυλαγμένη για την άλλη ζωή. Μην νομίζετε, λοιπόν, ότι οι αποφάσεις του Θεού είναι μόνο λόγια. Γι' αυτό, άλλωστε, κάποιες από αυτές τις έκανε πράξη, όπως στην περίπτωση της Σαπφείρας, του άνδρα της, του Χαρμί, του Ααρών και πολλών άλλων, έτσι ώστε όσοι απιστούν στα λόγια Του, πειθόμενοι από τα ίδια τα γεγονότα, να πάψουν πια να εξαπατούν τον εαυτό τους νομίζοντας ότι δεν θα τιμωρηθούν, και να μάθουν ότι η αγαθότητα του Θεού έγκειται στο να δίνει προθεσμία μετανοίας σε αυτούς που αμαρτάνουν, και όχι στο να μην τιμωρεί καθόλου εκείνους που εμμένουν στα αμαρτήματά τους.

«Εξωτερικά μεν φαίνεστε στους ανθρώπους δίκαιοι, εσωτερικά όμως είστε γεμάτοι από υποκρισία και ανομία.» «Εάν όμως πει ο κακός εκείνος δούλος μέσα στην καρδιά του: “Καθυστερεί να έλθει ο κύριός μου”, και αρχίσει να χτυπά τους συνδούλους του, και να τρώει και να πίνει μαζί με τους μεθύσους, θα έλθει ο κύριος του δούλου εκείνου σε ημέρα που δεν τον περιμένει, και σε ώρα που δεν γνωρίζει, και θα τον διχοτομήσει, και θα ορίσει τη μερίδα του μαζί με τους υποκριτές.» «Όταν είδε ο Σίμων ότι διά της επιθέσεως των χειρών των αποστόλων δίδεται το Άγιο Πνεύμα, τους πρόσφερε χρήματα λέγοντας: “Δώστε και σε εμένα αυτή την εξουσία, ώστε σε όποιον επιθέτω τα χέρια μου, να λαμβάνει Άγιο Πνεύμα”. Είπε δε προς αυτόν ο Πέτρος: “Το αργύριό σου ας είναι μαζί σου στην απώλεια, διότι νόμισες ότι η δωρεά του Θεού αποκτάται με χρήματα. Δεν υπάρχει για σένα μερίδα ούτε κλήρος σε αυτό το έργο”.» Πόσο μεγάλο κακό είναι, αντί για καθοδήγηση, να γίνεται κανείς αίτιος πλάνης στους υφισταμένους του! Κανείς δεν αδιαφορεί για το παιδί του όταν πρόκειται να πέσει σε λάκκο, ούτε, εάν πέσει, το εγκαταλείπει στην πτώση του. Πόσο δε φοβερότερο είναι να εγκαταλείπει κανείς στην απώλεια μια ψυχή που κατακρημνίζεται στο βάθος των κακών;

Ω, της φιλαυτίας που μισεί τα πάντα. ΣΤΟΙΧΕΙΟ Χ. ΤΙΤΛΟΣ Α΄. — Περί των χαρισμάτων και δωρημάτων του Θεού· και ότι αυτά ανταποδίδονται από το Άγιο Πνεύμα σε όσους διάγουν σεμνό βίο, και πόσο ασυγχώρητα σφάλλουν εκείνοι που νομίζουν ότι μπορούν να αποκτήσουν τη χάρη του Θεού με δώρα και χρήματα. «Αποκρίθηκε ο Ιωάννης και είπε: Δεν μπορεί ο άνθρωπος να λαμβάνει τίποτα από μόνος του, αν δεν του έχει δοθεί από τον ουρανό.» «Αμεταμέλητα είναι τα χαρίσματα και η κλήση του Θεού.» «Όταν είδε ο Σίμων ότι διά της επιθέσεως των χειρών των αποστόλων δίδεται το Άγιο Πνεύμα, τους πρόσφερε χρήματα, λέγοντας: Δώστε και σε εμένα αυτή την εξουσία, ώστε σε όποιον επιθέσω τα χέρια μου, να λαμβάνει Άγιο Πνεύμα. Ο Πέτρος, όμως, του είπε: Το ασήμι σου ας πάει μαζί σου στην απώλεια, διότι νόμισες ότι η δωρεά του Θεού αποκτάται με χρήματα. Η καρδιά σου δεν είναι ευθεία ενώπιον του Θεού.» «Κάθε αγαθή δόση και κάθε τέλειο δώρημα είναι άνωθεν, και κατεβαίνει από τον Πατέρα των φώτων, στον οποίο δεν υπάρχει παραλλαγή ή σκιά μεταβολής.» Μεριμνώντας ο Θεός ιδιαίτερα για τις ευεργεσίες Του, υπάρχουν φορές που δεν χορηγεί αμέσως ούτε επιδαψιλεύει τις δωρεές, ενεργώντας προς το συμφέρον μας, ώστε να μην καταστούν ένοχοι μεγαλύτερης τιμωρίας όσοι καταπάτησαν τις θείες χάριτες, αγνοώντας το μέγεθός τους επειδή τις απέκτησαν με ευκολία.

Και από αυτό γνωρίζουμε ότι ο Θεός μένει μέσα μας, από το ότι μας έχει δώσει από το Πνεύμα Του. Και αυτός είναι εκείνος που ήλθε δι' ύδατος και αίματος και Αγίου Πνεύματος, ο Ιησούς Χριστός· όχι μόνο με το ύδωρ, αλλά με το ύδωρ και με το αίμα. Και το Πνεύμα είναι αυτό που μαρτυρεί, ότι ο Χριστός είναι η αλήθεια· διότι τρεις είναι αυτοί που μαρτυρούν στον ουρανό, ο Πατήρ, ο Λόγος και το Άγιο Πνεύμα· και αυτοί οι τρεις είναι ένα· και τρεις είναι αυτοί που μαρτυρούν στη γη, το Πνεύμα, το ύδωρ και το αίμα. Και εμφανίστηκαν σε αυτούς διαμεριζόμενες γλώσσες, ωσάν από φωτιά, και κάθισε σε καθέναν από αυτούς. Και γέμισαν όλοι από Άγιο Πνεύμα, και άρχισαν να μιλούν σε άλλες γλώσσες, σύμφωνα με το πώς το Πνεύμα τους έδινε να αποφθέγγονται. Και όταν είδε ο Σίμων ότι μέσω της επίθεσης των χεριών των αποστόλων δίδεται το Άγιο Πνεύμα, τους προσέφερε χρήματα λέγοντας: Δώστε και σε εμένα αυτήν την εξουσία, ώστε σε όποιον επιθέτω τα χέρια να λαμβάνει Άγιο Πνεύμα. Και είπε το Άγιο Πνεύμα στον Φίλιππο: Πλησίασε και προσκολλήσου σε αυτό το άρμα. Και, όταν ανέβηκαν από το ύδωρ, Πνεύμα Κυρίου άρπαξε τον Φίλιππο, και βρέθηκε στην Άζωτο. Και ενώ ο Πέτρος μιλούσε ακόμη αυτά τα λόγια, το Άγιο Πνεύμα έπεσε πάνω σε όλους όσους άκουγαν τον λόγο.

Από το βιβλίο των Πράξεων «Όταν δε ο Σίμων είδε ότι διά της επιθέσεως των χειρών των Αποστόλων δίδεται το Άγιο Πνεύμα, τους προσέφερε χρήματα λέγοντας: Δώστε και σε εμένα την εξουσία αυτή, ώστε σε όποιον επιθέτω τα χέρια, να λαμβάνει Άγιο Πνεύμα. Ο Πέτρος όμως του είπε: Το αργύριό σου ας πάει μαζί με εσένα στην απώλεια, διότι νόμισες ότι η δωρεά του Θεού αποκτάται με χρήματα· δεν έχεις μερίδιο ούτε κλήρο στην υπόθεση αυτή, διότι η καρδιά σου δεν είναι ευθεία ενώπιον του Θεού. Μετανόησε, λοιπόν, για την κακία σου αυτή και δεήσου στον Θεό, μήπως σου συγχωρεθεί η σκέψη της καρδιάς σου· διότι βλέπω ότι βρίσκεσαι σε χολή πικρίας και σε δεσμά αδικίας».

Η μαρτυρία, λοιπόν, από τις Πράξεις αναφέρει ότι ο Σίμων ο μάγος έφερε στους Αποστόλους χρήματα, λέγοντάς τους να δώσουν και σε αυτόν την εξουσία, ώστε σε όποιον επιθέτει τα χέρια του, να λαμβάνει Πνεύμα Άγιο. Ο δε Πέτρος του είπε να πάνε τα χρήματά του μαζί με αυτόν στην απώλεια, επειδή νόμισε ότι θα αποκτήσει με αυτά τη δωρεά του Θεού, και ότι πρέπει να μετανοήσει για αυτήν την κακία του, κ.λπ.

Εάν όμως ψεύδομαι, πού θα ξεφύγω από το αναπόδραστο της κρίσεως, το οποίο παραπέμπει τους ψευδομένους στην απώλεια; Διότι λέγει: «Θα καταστρέψεις όλους όσους λαλούν το ψεύδος». Και όπως ακριβώς εκείνος που απιστεί σε αυτόν που ομιλεί μέσω του Πνεύματος, αμαρτάνει και βλασφημεί εις βάρος του Πνεύματος που ομιλεί, έτσι πάλι και εκείνος που στερείται την άνωθεν χάρη του Πνεύματος, εάν τολμήσει να πει ότι «ομιλώ εν Αγίω Πνεύματι», όπως ο Σίμων ο Μάγος και οι ομοϊδεάτες του, θα καταστεί ξένος προς τον Θεό και αντίθετος. Διότι αυτός που εναντιώνεται στους λόγους του Πνεύματος είναι εξάπαντος αντίθεος. Διότι ο Θεός είναι αχώριστος και αδιαίρετος· επειδή το Άγιο Πνεύμα είναι αχώριστο από την αϊδιότητα και τη βασιλεία του Πατρός και του Υιού.

Είθε να μην πάθουμε πλέον κάτι τέτοιο, σπλαχνίσου μας, Κύριε. Ίσως δε και όπως ο Ανανίας και η Σαπφείρα· διότι, νομίζοντας ότι μπορούσαν να πουν ψέματα στους αποστόλους, έπεσαν με πτώση τρομερή. Αυτό συμβαίνει και ανάμεσά μας· όταν κάποιος από εμάς έχει ψέμα στην καρδιά του και δεν αποκρίνεται με αλήθεια, ή ακόμη και σε κάποια τυχαία συναναστροφή, φοβάμαι και την πτώση του Σίμωνα του μάγου μπροστά στον άγιο Πέτρο τον κορυφαίο των αποστόλων, ο οποίος θέλησε να παραβρίσκεται για ανθρώπινη τιμή και δόξα, έστω κι αν φαινομενικά φάνηκε ότι είχε γίνει μαθητής του.