Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 8:32

Ο μεν ευνούχος από την Αιθιοπία, μη κατανοώντας αυτά που διάβαζε, πείστηκε από τον Φίλιππο που τον δίδασκε για τον Σωτήρα· αντίθετα, οι ευνούχοι του Κωνστάντιου ούτε τον Πέτρο που ομολογεί ανέχονται, αλλά αποστρέφονται και τον Πατέρα που υποδεικνύει τον Υιό, και μαίνονται εναντίον εκείνων που διακηρύττουν ότι ο Υιός του Θεού είναι γνήσιος, υπερασπιζόμενοι την αίρεση των ευνούχων, ότι δηλαδή τίποτα γνήσιο και αληθινό δεν προέρχεται από τον Πατέρα. Γι' αυτό τον λόγο, άλλωστε, και ο νόμος τους απαγορεύει να γίνονται δεκτοί σε εκκλησιαστικό συμβούλιο, και όμως αυτούς τώρα τους κατέστησε κυρίους των εκκλησιαστικών κρίσεων, και ό,τι φανεί σε αυτούς σωστό, αυτό αποφασίζει ο Κωνστάντιος και οι λεγόμενοι επίσκοποι υποκρίνονται. Ω, ποιος θα μπορούσε να γίνει καταγραφέας αυτών των γεγονότων; Ποιος θα τα διηγηθεί σε άλλη γενεά; Ποιος άραγε θα πίστευε, ακούγοντας ότι οι ευνούχοι, οι οποίοι μετά βίας θεωρούνται έμπιστοι για τις οικιακές υπηρεσίες (διότι είναι φιλήδονο το είδος τους, και για τίποτε άλλο δεν μεριμνούν παρά στο να εμποδίζουν αυτό ακριβώς που τους αφαίρεσε η φύση), αυτοί τώρα εξουσιάζουν τα εκκλησιαστικά ζητήματα, και ότι ο Κωνστάντιος, υποκύπτοντας σε αυτούς, επιβουλεύτηκε τους πάντες και εξόρισε τον Λιβέριο;

Και αυτοί, ακούγοντας από τον Σωτήρα τα περί του τέλους, ήθελαν να μάθουν και τον χρόνο, ώστε ούτε οι ίδιοι να πλανώνται, αλλά να μπορέσουν να διδάξουν και τους άλλους. Αφού λοιπόν το έμαθαν, διόρθωσαν τους Θεσσαλονικείς που επρόκειτο να πλανηθούν. Όταν, λοιπόν, κάποιος κατέχει καλά τη γνώση αυτών των ζητημάτων, διατηρεί ορθή και υγιή την κατανόηση της πίστεως· εάν, όμως, κάποιος εκλάβει κάτι από αυτά διαφορετικά, εκπίπτει αμέσως σε αίρεση. Ως προς τον χρόνο, λοιπόν, πλανήθηκαν εκείνοι που ακολουθούσαν τον Υμέναιο και τον Αλέξανδρο, υποστηρίζοντας ότι η ανάσταση έχει ήδη γίνει· οι δε Γαλάτες ετεροχρονισμένα, επειδή ασπάστηκαν τώρα την περιτομή. Ως προς το πρόσωπο, εξάλλου, το ίδιο σφάλμα έχουν πάθει και εξακολουθούν να παθαίνουν μέχρι σήμερα οι Ιουδαίοι, νομίζοντας ότι αναφέρεται σε κάποιον από αυτούς το: «Ιδού η Παρθένος θα συλλάβει και θα γεννήσει Υιό, και θα καλέσουν το όνομα αυτού Εμμανουήλ, που ερμηνεύεται, ο Θεός είναι μαζί μας»· και όταν το μεν: «Ο Θεός θα αναστήσει σε εμάς Προφήτη», νομίζουν ότι λέγεται για κάποιον από τους προφήτες· ενώ το: «Σαν πρόβατο οδηγήθηκε σε σφαγή», δεν το διδάσκονται από τον Φίλιππο, αλλά υποθέτουν ότι λέγεται για τον Ησαΐα ή για κάποιον άλλον από τους παρελθόντες προφήτες.

Του ιδίου. Γιατί, λοιπόν, δεν τους καταλόγισε το αμάρτημα, αλλά συγχωρήθηκε, λέγει; Εάν μετανόησαν, συγχωρήθηκε. Διότι και ο Παύλος, ο οποίος τον χτυπούσε με αμέτρητα χέρια και κατεδίωξε την Εκκλησία, έγινε προστάτης της Εκκλησίας. Το δε χωρίο της Γραφής που διάβαζε ήταν το εξής: Σαν πρόβατο οδηγήθηκε στη σφαγή, και όπως ο αμνός είναι άφωνος μπροστά σε εκείνον που τον κουρεύει, έτσι δεν ανοίγει και αυτός το στόμα του.

Και μετά από λίγα: Όταν, λοιπόν, φυλάξουμε τις οδούς ώστε να μην αμαρτάνουμε, τότε θα γεμίσει η γλώσσα μας από αγαλλίαση· γέμισε δε από χαρά και το στόμα του Φιλίππου, όταν, ανοίγοντας το στόμα του και αρχίζοντας από το «Σαν πρόβατο οδηγήθηκε στη σφαγή», ευαγγελίστηκε τον Ιησού στον Αιθίοπα ευνούχο.