Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 8:4

Μονοειδής μεν είναι ο σπόρος, διαφορετικός δε ο καρπός· διαφορετικές είναι και οι διαθέσεις των διδασκομένων. Εξήλθε λοιπόν ο σπορέας για να σπείρει· και άλλα μεν τα ενέργησε παρών ο ίδιος, άλλα δε τα ενέργησε μέσω των μαθητών του. Και έχεις γραμμένο στις Πράξεις των Αποστόλων, ότι μετά τον λιθοβολισμό του Στεφάνου η Γραφή λέει τα εξής: «Αυτοί λοιπόν που διασπάρθηκαν», όχι επειδή σκορπίστηκαν εξαιτίας κάποιας αδυναμίας· διότι δεν διαιρέθηκαν ως προς την πίστη· αλλά επειδή διασπάρθηκαν. Διότι, αφού με την ενέργεια εκείνου που τους έσπειρε μετατράπηκαν σε σιτάρι για τον επουράνιο άρτο, διατρέχοντας κάθε διδασκαλία ζωοποιού χάρης, έσπειραν πνευματικά ενεργήματα. Αυτός λοιπόν που σπέρνει τα νοήματα, ο Ιησούς, ο μονογενής Υιός του Θεού, διέρχετο μέσα από τα σπαρτά, όντας σπορέας όχι μόνο των νοητών σπόρων, αλλά και των αισθητών. Διότι σε Αυτόν έλεγε εξ αρχής ο Πατήρ: «Ας βλαστήσει η γη χλωρό χόρτο, που να δίνει σπόρο κατά το είδος και την ομοιότητά του». Ο Πατήρ έλεγε, ο Υιός επιτελούσε· ο μεν διέταζε, ο δε έφερνε εις πέρας τα προσταζόμενα· και έτσι, εκ του Πατρός διά του Υιού, το τελεσιούργημα ήταν ένα, καθώς μία κοσμογονία τελεσιουργούνταν διά του Πατρός και του Υιού. Εκείνος, λοιπόν, που σπέρνει τα νοήματα και που δημιούργησε τα αισθητά με το νεύμα του Πατρός, αυτός διέβαινε μέσα από τα σπαρτά. Και είναι πολύ μεγάλη η θαυματουργία των σπόρων.

Λέει, λοιπόν, η Γραφή: «Έγινε δε μεγάλος διωγμός εναντίον της Εκκλησίας στα Ιεροσόλυμα· και όλοι διασκορπίστηκαν»· και πάλι: «Αυτοί, λοιπόν, που διασκορπίστηκαν, περιήλθαν τους τόπους κηρύττοντας τον λόγο». Έπειτα στη συνέχεια αναφέρεται πώς κήρυτταν το Ευαγγέλιο σε όσους βρίσκονταν στη Σαμάρεια, και πώς οι απόστολοι τους μετέδιδαν το Άγιο Πνεύμα. Αποδεικνύεται, επομένως, πώς έχει ειπωθεί το: «Θα υψωθώ και θα διαμοιράσω τα Σίκιμα»· διότι, μετά την ύψωση του Σωτήρα, όλα αυτά εκπληρώθηκαν.

Άφοβα πλέον συναναστρέφονται με τη Σαμάρεια αυτοί που είχαν ακούσει: «Σε οδό εθνικών μην πορευθείτε». «Εκτός δε από τους αποστόλους», λέει, δείχνοντας ότι, επιθυμώντας να προσελκύσουν και με αυτόν τον τρόπο τους Ιουδαίους, δεν εγκατέλειψαν την πόλη, ή και για να γίνουν στους άλλους πρόξενοι θάρρους. Ο Σαύλος όμως λυμαινόταν την Εκκλησία, μπαίνοντας στα σπίτια, και σέρνοντας άνδρες και γυναίκες, τους παρέδιδε στη φυλακή. Μεγάλη ήταν η μανία του, και μόνο με το ότι ενεργούσε ο ίδιος αποκλειστικά, και με το ότι εισέβαλλε στα σπίτια· με τέτοιον τρόπο έδωσε την ψυχή του υπέρ του νόμου. «Σέρνοντας», λέει, «άνδρες και γυναίκες». Δες και το θράσος, και την ύβρη, και τη μανία. Όλους όσους έπεφταν στα χέρια του τους υπέβαλλε σε μύρια δεινά, καθώς είχε γίνει πιο θρασύς από τη σφαγή αυτή. Εκείνοι λοιπόν που διασκορπίστηκαν, πορεύονταν ευαγγελιζόμενοι τον λόγο. Ο Φίλιππος δε, αφού κατέβηκε σε πόλη της Σαμάρειας, τους κήρυττε τον Χριστό. Και τα πλήθη πρόσεχαν ομόθυμα σε όσα έλεγε ο Φίλιππος, καθώς τα άκουγαν και έβλεπαν τα σημεία που επιτελούσε. Διότι από πολλούς που είχαν ακάθαρτα πνεύματα, αυτά έβγαιναν φωνάζοντας με δυνατή φωνή· και πολλοί παράλυτοι και χωλοί θεραπεύτηκαν. Και έγινε μεγάλη χαρά στην πόλη εκείνη.