Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 9:16

Είπε δε ο Κύριος προς αυτόν: «Πήγαινε, διότι αυτός είναι για εμένα σκεύος εκλογής, για να βαστάξει το όνομά μου ενώπιον εθνών και βασιλέων, καθώς και των υιών του Ισραήλ. Διότι εγώ θα του υποδείξω όσα πρέπει αυτός να πάθει υπέρ του ονόματός μου». Όχι μόνο θα είναι πιστός, λέει, αλλά και δάσκαλος, και θα επιδείξει μεγάλη παρρησία. «Ενώπιον εθνών και βασιλέων». Τόσο πολύ θα προοδεύσει η διδασκαλία του, λέει, ώστε να επικρατήσει σε όλα τα έθνη και στους βασιλείς. Αναχώρησε λοιπόν ο Ανανίας και εισήλθε στην οικία, και αφού επέθεσε επάνω του τα χέρια, είπε: «Αδελφέ Σαούλ, ο Κύριος με απέστειλε (ο Ιησούς που σου εμφανίστηκε στον δρόμο από τον οποίο ερχόσουν), για να αναβλέψεις και να πλησθείς με Άγιο Πνεύμα». Αμέσως τον οικειώνεται με το όνομά του. «Ο Ιησούς, λέει, που σου εμφανίστηκε στον δρόμο». Και όμως, αυτό δεν του το είχε πει ο Χριστός· αλλά το έμαθε από το Πνεύμα. Και αμέσως έπεσαν από τους οφθαλμούς του σαν λέπια, και ανέβλεψε παρευθύς, και αφού σηκώθηκε βαπτίστηκε. Και αφού έλαβε τροφή, ενισχύθηκε. Μόνο του επέθεσε τα χέρια, και αμέσως έπεσαν από τους οφθαλμούς του τα λέπια. Μερικοί λένε ότι αυτά ήταν η αιτία της τυφλώσεώς του. Και γιατί δεν έβλαψε μόνιμα τους οφθαλμούς του;

Εδώ και ο φόβος γίνεται μεγάλος, και η υπακοή μεγαλύτερη μετά τον φόβο. Έπειτα, επειδή τον ονόμασε «σκεύος εκλογής», για να μην πεις ότι τα πάντα είναι έργο του Θεού, απομακρύνοντάς σε από αυτή τη σκέψη, προσθέτει τα εξής, λέγοντας: «Για να βαστάξει το όνομά μου ενώπιον των εθνών και των βασιλέων, καθώς και των υιών του Ισραήλ». Άκουσε ο Ανανίας αυτό που πάρα πολύ επιθυμούσε, ότι δηλαδή θα σταθεί και απέναντι στους Ιουδαίους· γι' αυτό και πληρούται όχι μόνο από χαρά, αλλά και από θάρρος. «Διότι εγώ», λέγει, «θα του υποδείξω όσα πρέπει αυτός να πάθει υπέρ του ονόματός μου». Αυτά έχουν λεχθεί προαναγγελτικά αλλά συγχρόνως και ελεγκτικά, εάν δηλαδή εκείνος που ήταν τόσο μανιώδης πρόκειται να τα υπομείνει όλα, ενώ αυτός ούτε καν να τον βαπτίσει δεν θέλει, ώστε να αναβλέψει.

Τον οποίο θα μου αποδώσει ο Κύριος εκείνη την ημέρα. Ο Παύλος, ο πρώτος από τους εσχάτους, αυτός που από έκτρωμα αναδείχθηκε τέλειος άνδρας, που και ως διώκτης ήταν ευχάριστος, και ως διωκόμενος γλυκύς· ο Ρωμαίος και Φαρισαίος, που έγινε τα πάντα για τους πάντες χάριν της πίστεως. Διότι ο Χριστός, που είπε στον Πέτρο: «Πρέπει να πάθεις», είπε και για τον Παύλο όσα έπρεπε αυτός να πάθει υπέρ του ονόματός Του, ώστε ο μεν σταυρούμενος, ο δε αποκεφαλιζόμενος, αφού κήρυξαν τη μία πίστη και αφού ολοκλήρωσαν τον έναν δρόμο, να γίνουν αληθινοί μάρτυρες της αναστάσεως Εκείνου που έπαθε, ετάφη και αναστήθηκε, καθώς είδε, και έφθασε στον κόλπο του Πατρός, τον οποίο ουδέποτε εγκατέλειψε. Προς αυτούς ο ίδιος ο Δεσπότης απευθύνεται προφητικά: «Περικυκλώστε αυτήν τη νέα Σιών και περιβάλετέ την»· δηλαδή, φυλάξτε την, τειχίστε την, οχυρώστε την με τις προσευχές σας, ώστε, όταν ευκαίρως οργίζομαι και συγκλονίζω το σύμπαν, βλέποντας τον αιώνιο τάφο σας και τα στίγματα που εκουσίως βαστάζετε για εμένα, να νικώ τον θυμό με την ευσπλαχνία και να προλαβαίνω τη δική σας πρεσβεία υπέρ αυτής.

Αλλά είναι φανερό πως εδώ ως «όνομα» εννοεί το κήρυγμα που εξαγγέλλεται μέσω του Παύλου και τον σεβασμό που αναφέρεται προς τον Θεό, υπέρ του οποίου ο πρώην διώκτης υπέφερε με ευχαρίστηση αμέτρητους θανάτους καθημερινά, διδάσκοντας, προτρέποντας, μυσταγωγώντας, κηρύσσοντας την πίστη σύμφωνα με τη μυσταγωγία που του αποκάλυψε ο Σωτήρας: «Διότι εγώ», λέει, «θα του υποδείξω όσα πρέπει αυτός να πάθει υπέρ του ονόματός μου».

Αλλά στην ενότητα της αποστολικής αξίας και χάριτος, διατηρώντας τη διαφορά της τάξεως· διότι η σοφία και η δύναμη του Θεού, και ο Λόγος που γνωρίζει άριστα όλα τα γνωστά, έκρινε καλό και να διαφυλάσσεται ενιαία η αξία της αποστολής, και να γνωρίζεται ασυγχύτως η διαφορά της τάξεως, ώστε ούτε η τάξη να μετατρέπεται σε αταξία· διότι το άτακτο είναι εντελώς εχθρικό προς τον Θεό· ούτε η χάρις της αξίας να κατατέμνεται σε άνισες χάριτες· διότι τα χαρίσματα είναι αμεταμέλητα, και το όριο που ο ίδιος καθόρισε, σε καμία περίπτωση, όπως λέει η μελωδία (ο Ψαλμωδός), δεν θα παρέλθει· Αυτός που διοικεί τα πάντα με ζυγό και μέτρο, και δίνει στον καθένα τα χαρίσματα με απροσωπόληπτη βουλή, μετά την πρώτη εκλογή, την οποία έκανε για τους δώδεκα αποστόλους, και τη δεύτερη, που πραγματοποίησε για τους εβδομήκοντα δύο μαθητές· μετά την ανάβαση στους ουρανούς από τα επίγεια πράγματα, η οποία έγινε λόγω της σάρκας, την οποία προσέλαβε από εμάς (διότι προηγουμένως κατέβηκε σε εμάς άσαρκος και ασώματος), επιδεικνύει και τρίτη εκλογή, αυξάνοντας καλώς την αρίθμηση των αποστόλων, χωρίς να δημιουργεί διαφορά στην αποστολή· διότι έχει την εξουσία ο Θεός μας, ο κεραμέας των πάντων, να κατασκευάζει σκεύη από τον πηλό και το πλάσμα, και να τα παράγει όπως θέλει, χωρίς κανείς να αντιπράττει στις βουλές του· Αυτός, λοιπόν, εκλέγοντας σαφώς τον Παύλο, έλεγε προς τον Ανανία, τον βαπτιστή και διδάσκαλο του Παύλου· διότι εκείνος τον φώτισε όταν τυφλώθηκε, και αφού τον φώτισε τον βάπτισε, και αφού τον βάπτισε τον δίδαξε το θεόπνευστο δίδαγμα· «Πήγαινε» για τη θεία κατήχηση αυτού, αλλά βεβαίως και για την ανάβλεψή του, «διότι αυτός είναι για μένα σκεύος εκλογής, για να βαστάσει το όνομά μου ενώπιον εθνών και βασιλέων, καθώς και των υιών του Ισραήλ· διότι εγώ θα του υποδείξω όσα πρέπει να πάθει υπέρ του ονόματός μου.»