Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 9:17

Από αυτό το Άγιο Πνεύμα είχε πληρωθεί και ο Παύλος, μετά την κλήση του από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Και ως μάρτυρας των λόγων μας ας έλθει ο ευλαβής Ανανίας στη Δαμασκό, ο οποίος του λέει: «Ο Κύριος με απέστειλε, ο Ιησούς που σου εμφανίστηκε στον δρόμο από τον οποίο ερχόσουν, για να αναβλέψεις και να πληρωθείς από Άγιο Πνεύμα». Το οποίο αμέσως, αφού ενέργησε, αφενός μετέβαλε την τύφλωση των οφθαλμών του Παύλου σε ανάβλεψη, αφετέρου, χαρίζοντας στην ψυχή του τη σφραγίδα, τον κατέστησε σκεύος εκλογής, ώστε να βαστάσει το όνομα του Κυρίου που του φανερώθηκε ενώπιον βασιλέων και των υιών του Ισραήλ. Και τον άλλοτε διώκτη τον ανέδειξε σε κήρυκα και αγαθό δούλο, ο οποίος μετέδωσε πλήρως το Ευαγγέλιο από τα Ιεροσόλυμα μέχρι το Ιλλυρικό, κατήχησε ακόμη και τη βασιλίδα Ρώμη, και εξέτεινε την προθυμία του κηρύγματος μέχρι την Ισπανία, έχοντας υπομείνει αναρίθμητους άθλους και επιτελέσει σημεία και τέρατα, για τον οποίο προς το παρόν αυτά είναι αρκετά.

Έτσι και ο μακάριος Παύλος ανακαινίστηκε μυστικώς, και έτσι δέχθηκε τη θεωρία της αποκαλύψεως των μυστηρίων, και συνεπώς είχε απόλυτη πεποίθηση σε αυτήν. Ενεργητικώς δέχθηκε τη χάρη και τη δωρεά, αλλά καθ' όλο τον χρόνο της ζωής του διήνυε τον δρόμο του αγώνα, προκειμένου να ανταποδώσει κατά το δυνατόν τη χάρη της οποίας αξιώθηκε, από τη στιγμή που ο Κύριος συνομίλησε μαζί του στον δρόμο, ως προς οικείο πρόσωπο, και τον απέστειλε στη Δαμασκό. Δεν έχει γραφεί ότι του μίλησε φανερά ο Ιησούς, αλλά, όπως αναφέρει και ο Ανανίας, ότι του είπε: «Σαούλ αδελφέ, ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, ο οποίος σου εμφανίστηκε στον δρόμο, με απέστειλε προς εσένα, για να αναβλέψουν τα μάτια σου και να πληρωθείς από Πνεύμα Άγιο». Και όταν τον βάπτισε, επλήσθη Πνεύματος Αγίου και αισθάνθηκε τα μυστήρια των απόκρυφων αποκαλύψεων, όπως ακριβώς ενήργησε και στους αγίους Αποστόλους, όταν ο Ιησούς συναναστρεφόταν μαζί τους και είπε: «Έχω πολλά να σας πω, αλλά δεν μπορείτε να τα βαστάξετε τώρα. Όταν όμως έλθει το Πνεύμα το Άγιο, εκείνο θα σας οδηγήσει σε όλη την αλήθεια και θα σας αναγγείλει τα μελλοντικά».

Διότι, αν και έλαβε με ενεργό τρόπο τη χάρη και τη δωρεά, εντούτοις σε όλο τον χρόνο της ζωής του έτρεχε τον δρόμο του αγώνα, για να ανταποδώσει όσο του ήταν δυνατόν τη χάρη με την οποία αξιώθηκε, από τότε που ο Κύριος συνομίλησε μαζί του στον δρόμο, σαν σε δικό του άνθρωπο, και τον απέστειλε στη Δαμασκό. Δεν γράφτηκε απλώς ότι ο Ιησούς συνομίλησε φανερά μαζί του, αλλά και ο Ανανίας έτσι γράφει, ότι του είπε: «Αδελφέ Σαούλ, ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, που σου εμφανίστηκε στον δρόμο, με απέστειλε σε σένα, για να ξαναβρούν την όρασή τους τα μάτια σου και να πληρωθείς με Άγιο Πνεύμα». Και όταν τον βάπτισε, γέμισε με Άγιο Πνεύμα, και κατανόησε τα μυστήρια των απόκρυφων αποκαλύψεων, όπως ακριβώς ενέργησε και στους αγίους αποστόλους, όταν ο Σωτήρας συναναστρεφόταν μαζί τους και τους είπε: «Έχω πολλά να σας πω, αλλά δεν μπορείτε να τα βαστάξετε τώρα. Όταν όμως έλθει το Άγιο Πνεύμα, εκείνο θα σας οδηγήσει σε όλη την αλήθεια, και θα σας αναγγείλει τα μελλοντικά». Έτσι και ο μακάριος Παύλος, είναι φανερό ότι όταν έλαβε το Άγιο Πνεύμα και ανακαινίστηκε εν Πνεύματι, αξιώθηκε την αποκάλυψη των μυστηρίων, και εν Πνεύματι έβλεπε τις αποκαλύψεις, και εντρυφούσε στη θεία θεωρία, και άκουσε άρρητα ρήματα, και βίωνε θεωρία υψηλότερη από τη φύση, και απόλαυσε τις θεωρίες των ουράνιων δυνάμεων, και εντρυφούσε στα πνευματικά τάγματα.

Είπε δε ο Κύριος προς αυτόν: «Πήγαινε, διότι αυτός είναι για εμένα σκεύος εκλογής, για να βαστάξει το όνομά μου ενώπιον εθνών και βασιλέων, καθώς και των υιών του Ισραήλ. Διότι εγώ θα του υποδείξω όσα πρέπει αυτός να πάθει υπέρ του ονόματός μου». Όχι μόνο θα είναι πιστός, λέει, αλλά και δάσκαλος, και θα επιδείξει μεγάλη παρρησία. «Ενώπιον εθνών και βασιλέων». Τόσο πολύ θα προοδεύσει η διδασκαλία του, λέει, ώστε να επικρατήσει σε όλα τα έθνη και στους βασιλείς. Αναχώρησε λοιπόν ο Ανανίας και εισήλθε στην οικία, και αφού επέθεσε επάνω του τα χέρια, είπε: «Αδελφέ Σαούλ, ο Κύριος με απέστειλε (ο Ιησούς που σου εμφανίστηκε στον δρόμο από τον οποίο ερχόσουν), για να αναβλέψεις και να πλησθείς με Άγιο Πνεύμα». Αμέσως τον οικειώνεται με το όνομά του. «Ο Ιησούς, λέει, που σου εμφανίστηκε στον δρόμο». Και όμως, αυτό δεν του το είχε πει ο Χριστός· αλλά το έμαθε από το Πνεύμα. Και αμέσως έπεσαν από τους οφθαλμούς του σαν λέπια, και ανέβλεψε παρευθύς, και αφού σηκώθηκε βαπτίστηκε. Και αφού έλαβε τροφή, ενισχύθηκε. Μόνο του επέθεσε τα χέρια, και αμέσως έπεσαν από τους οφθαλμούς του τα λέπια. Μερικοί λένε ότι αυτά ήταν η αιτία της τυφλώσεώς του. Και γιατί δεν έβλαψε μόνιμα τους οφθαλμούς του;

Γιατί με ρίχνεις στο στόμα του λέοντος; Γιατί με παραδίδεις σε αυτόν; Φοβάται, και τα λέει αυτά, για να γνωρίσουμε από κάθε πλευρά την αρετή του ανδρός. Διότι, το να λέγονται αυτά από τους Ιουδαίους δεν είναι καθόλου παράδοξο· το να λέγονται όμως από αυτόν, και μάλιστα έχοντας φοβηθεί τόσο πολύ, αναδεικνύει τούτο ως το μέγιστο τεκμήριο της δυνάμεως του Θεού. Σαούλ, αδελφέ.

Καλά είναι, λέει· άφησέ τον να παραμείνει τυφλός· γι' αυτό τώρα είναι ήμερος, επειδή είναι τυφλός. Γιατί με προστάζεις να ανοίξω τα μάτια του; Για να μας δέσει πάλι; Αλλά μη φοβηθείς το μέλλον· διότι την ανάβλεψή του δεν θα τη χρησιμοποιήσει εναντίον μας, αλλά υπέρ ημών. Στο «για να αναβλέψει», ας προστεθούν επιπλέον και τούτα: Μη φοβάσαι· δεν θα σας κάνει κανένα κακό, αλλά και ο ίδιος θα υποφέρει πολλά. Και το αξιοθαύμαστο μάλιστα είναι ότι πρώτα θα πάθει, και τότε θα εισέλθει στους κινδύνους. «Σαούλ αδελφέ, ο Ιησούς που σου εμφανίστηκε στον δρόμο, με έχει αποστείλει». Δεν είπε, «Εκείνος που σε τύφλωσε», αλλά, «Εκείνος που σου εμφανίστηκε»· τόσο καλά γνώριζε να είναι μετριοπαθής, και δεν προφέρει πουθενά τίποτα το αλαζονικό. Όπως ακριβώς, λοιπόν, έλεγε ο Πέτρος στην περίπτωση του χωλού: «Γιατί μας κοιτάζετε με προσοχή, σαν να τον έχουμε κάνει εμείς να περπατά με τη δική μας δύναμη ή ευσέβεια;», έτσι και αυτός: «Ο Ιησούς που σου εμφανίστηκε». Ενώ επέθετε τα χέρια του έλεγε αυτά τα λόγια, και λυνόταν η διπλή πήρωση.

Και δεν λέει: «ο Ιησούς ο σταυρωθείς, ο Υιός του Θεού, αυτός που έκανε τα θαύματα»· αλλά τι; «Αυτός που σου εμφανίστηκε», με βάση όσα ήταν σε εκείνον γνώριμα· επειδή και ο Χριστός δεν πρόσθεσε τίποτα περισσότερο, ούτε είπε: «Εγώ είμαι ο σταυρωθείς, ο εγερθείς»· αλλά «Αυτόν που εσύ διώκεις». Δεν είπε: «ο διωχθείς», για να μη φανεί ότι θριαμβολογεί και εμπαίζει. «Αυτός που σου εμφανίστηκε», λέει, «στον δρόμο». Και όμως δεν εμφανίστηκε οπτικά, αλλά μέσω των γεγονότων. Και θέλοντας να συσκιάσει το βαρύ ύφος του λόγου, αμέσως πρόσθεσε: «Για να αναβλέψεις και να πληρωθείς με Άγιο Πνεύμα». Δεν ήλθε για να ελέγξει αυτά που έγιναν, αλλά για να του δώσει τη δωρεά, λέει. Μου φαίνεται ότι και αυτός και ο Κορνήλιος, αμέσως μόλις ειπώθηκαν αυτά τα λόγια, μετείχαν του Πνεύματος· καίτοι αυτός που το μετέδιδε δεν ανήκε στους δώδεκα. Έτσι, τίποτα από όλα όσα συνέβησαν σε αυτόν δεν ήταν ανθρώπινο, ούτε έγινε μέσω ανθρώπου, αλλά ήταν παρών ο Θεός, ο οποίος τα έπραττε αυτά. Ταυτόχρονα, τον διδάσκει να είναι μετριόφρων, μη οδηγώντας τον στους εξέχοντες αποστόλους, και αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει τίποτα το ανθρώπινο εδώ.

Και για να μη θεωρήσετε ότι σας τα λέω αυτά παραπλανώντας σας, θα σας τα απαριθμήσω από την αρχή. «Έβγαλαν έξω τον Στέφανο», λέει, «και τον λιθοβολούσαν, και οι μάρτυρες απέθεσαν τα ενδύματά τους στα πόδια ενός νέου που ονομαζόταν Σαύλος»· και πάλι, «Ο δε Σαύλος επιδοκίμαζε τη θανάτωσή του»· και αλλού, «Ο δε Σαύλος λυμαινόταν την Εκκλησία, εισερχόμενος στα σπίτια, και σέρνοντας άνδρες και γυναίκες»· και πάλι, «Ο δε Σαύλος, πνέοντας ακόμη απειλή και φόνο εναντίον των μαθητών του Κυρίου»· και πάλι, «Άκουσε φωνή να του λέει: Σαούλ, Σαούλ, γιατί με καταδιώκεις;» Επομένως, από εκεί και ύστερα έπρεπε πλέον να αποβάλει το όνομα, διότι έπαψε να καταδιώκει. Τι συνέβη λοιπόν; Το απέβαλε αμέσως; Σε καμία περίπτωση, και αυτό είναι φανερό από τα ακόλουθα· προσέξτε δε: «Σηκώθηκε ο Σαύλος από το έδαφος, και ενώ τα μάτια του ήταν ανοιχτά, δεν έβλεπε κανέναν»· και πάλι: «Είπε δε ο Κύριος στον Ανανία: Πήγαινε στην οδό που ονομάζεται Ευθεία, και θα βρεις στο σπίτι του Ιούδα κάποιον με το όνομα Σαύλος»· και πάλι, «Εισερχόμενος ο Ανανίας είπε: Σαούλ αδελφέ, με απέστειλε ο Κύριος, ο οποίος σου εμφανίστηκε στον δρόμο, για να αναβλέψεις».

«Σαούλ, αδελφέ, ο Κύριος Ιησούς, που σου εμφανίστηκε στον δρόμο, με απέστειλε για να αναβλέψεις και να πληρωθείς με Πνεύμα Άγιο». Τίνος τη δύναμη ευχόταν ο Παύλος για τον εαυτό του; «Πολύ ευχαρίστως», λέει, «θα καυχηθώ για τις αδυναμίες μου, για να επισκηνώσει πάνω μου η δύναμη του Χριστού». Ποιον ικέτευαν ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης για την τιμωρία των Σαμαρειτών; «Κύριε», λένε, «θέλεις να ζητήσουμε να κατέβει φωτιά από τον ουρανό και να τους καταστρέψει;» Και ο χορός των αγγέλων τι διακήρυττε στους ανθρώπους γι' αυτόν; «Αυτός», λέει, «θα σώσει τον λαό του από τις αμαρτίες τους». Αλλά και αυτά υπολείπονται της αξίας Του. Διότι δεν υπάρχει ύμνος που να εξυψώνει επαρκώς τον Υιό, ούτε που να μπορεί να σταθεί ίσος απέναντί Του, αλλά σε όποιο ύψος εγκωμίων και αν ανέλθεις, όση δόξα και αν επινοήσεις με τα λόγια, νικημένος θα αναφωνήσεις μαζί με τον Δαβίδ: «Τι να ανταποδώσω στον Κύριο για όλα όσα μου έχει προσφέρει;» Αν όμως, Άρειε, η λέξη «άκτιστος» είναι έκφραση που εξυψώνει τον Υιό πάνω από την τιμή που Του αναλογεί, τότε θα πρέπει να Του φωνάζεις τα λόγια του Δαβίδ παραλλαγμένα: «Κύριε, αν σε ονομάσω άκτιστο, τι θα μου ανταποδώσεις, αφού σε τίμησα με τιμή μεγαλύτερη από Εσένα;» Αλλά ο Ιωάννης θα τους αντικρούσει λέγοντας: «Μωροί και τυφλοί, δεν είμαστε ικανοί να λύσουμε ούτε τον ιμάντα του υποδήματός Του».