Πατερικές αναφορές στο ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 9:20

Ο Παύλος, αφού του μίλησε ο Κύριος από τον ουρανό και του υπέδειξε ότι τον ίδιο του τον Δεσπότη καταδίωκε διώκοντας τους μαθητές Του, και αφού του έστειλε τον Ανανία και ανέβλεψε και βαπτίστηκε, «στις συναγωγές», λέει, «στη Δαμασκό κήρυττε με κάθε παρρησία τον Ιησού, ότι Αυτός είναι ο Υιός του Θεού, ο Χριστός». Αυτό είναι το μυστήριο που λέει ότι του γνωρίστηκε μέσω αποκαλύψεως, ότι δηλαδή εκείνος που έπαθε επί Ποντίου Πιλάτου, αυτός είναι ο Κύριος των πάντων και Βασιλιάς και Θεός και Κριτής.

Αυτό ήταν ακόμη πιο παράδοξο· διότι, μολονότι τα μάτια του ήταν ανοιχτά, δεν έβλεπε. Αυτό ακριβώς έπαθε και όσον αφορά τον Νόμο, έως ότου τέθηκε πάνω του το όνομα του Ιησού. Και αμέσως, λέει, βαπτίστηκε. Και αφού έλαβε τροφή, δυνάμωσε. Άρα, ήταν εξαντλημένος, τόσο από την οδοιπορία και τον φόβο, όσο και από την πείνα και την αθυμία. Θέλοντας, λοιπόν, να επιτείνει την αθυμία του, τον άφησε να παραμείνει τυφλός μέχρι που ήρθε ο Ανανίας. Και για να μη νομίσει κάποιος ότι η τύφλωση αυτή ήταν μια φαντασία, γι' αυτό υπήρξαν τα λέπια. Επομένως, δεν χρειάστηκε καμία άλλη διδασκαλία, αλλά το ίδιο το συμβάν αποτέλεσε διδασκαλία. Παρέμεινε δε για μερικές ημέρες μαζί με τους μαθητές που βρίσκονταν στη Δαμασκό. Και αμέσως κήρυττε στις συναγωγές τον Χριστό, ομολογώντας ότι αυτός είναι ο Υιός του Θεού. Δες πώς αμέσως έγινε διδάσκαλος στις συναγωγές. Δεν ντράπηκε για τη μεταστροφή του, ούτε φοβήθηκε να καταλύσει εκείνα στα οποία προηγουμένως διέπρεπε.

Δεν αξιώθηκε όμως το Πνεύμα που επιτελεί τα σημεία, για να φανεί και με αυτόν τον τρόπο η πίστη του· διότι δεν έκανε θαύματα. Και αμέσως, λέει, κήρυττε στις συναγωγές τον Χριστό, ότι Αυτός είναι ο Υιός του Θεού. Δεν κήρυττε ότι αναστήθηκε, ούτε ότι ζει· αλλά τι;

Εξέθετε το δόγμα με πάρα πολύ μεγάλη ακρίβεια: Ότι αυτός είναι ο Υιός του Θεού. Εκείνοι όμως καταλήγουν στην απιστία ακούγοντας αυτά, ενώ θα έπρεπε όχι μόνο να πιστεύουν, αλλά και να εκπλήσσονται. Και γιατί άραγε δεν λένε απλώς ότι ήταν διώκτης, αλλά ότι εξολόθρευε όσους επικαλούνταν το όνομα αυτό; Υποδηλώνοντας με αυτό την υπερβολική του μανία. Και δεν είπαν «τον Ιησού», καθώς από τη φθονερή τους κακία δεν ανέχονταν ούτε το όνομα να ακούνε· τόσο πολύ είχαν εξαγριωθεί. Και εδώ γι' αυτόν ακριβώς τον σκοπό είχε έρθει. Δεν μπορούμε να πούμε, λέει, ότι προηγουμένως είχε συναναστραφεί με τους αποστόλους.

Μείνε, λοιπόν, και αγωνίζου, είτε χρειαστεί να τρέξεις, είτε να πυγμαχήσεις, είτε να αγωνιστείς στο παγκράτιο· όχι όμως αόριστα, ούτε επιπόλαια, ούτε μάταια. Άκουσε τι έκανε ο Παύλος: Αμέσως μόλις ανέβηκε από τα νάματα, ευθύς μετά το βάπτισμα, άρχισε να αγωνίζεται, κηρύττοντας ότι αυτός είναι ο Υιός του Θεού, και έφερνε σε σύγχυση τους Ιουδαίους από την πρώτη στιγμή. Αλλά εσύ δεν μπορείς να κηρύξεις, ούτε διαθέτεις διδασκαλικό λόγο; Τότε, λοιπόν, δίδαξε μέσα από τα έργα και την πολιτεία σου, μέσα από τη λαμπρότητα των πράξεών σου. Διότι, όπως λέει, «Ας λάμψει το φως σας μπροστά στους ανθρώπους, για να δουν τα καλά σας έργα και να δοξάσουν τον Πατέρα σας που είναι στους ουρανούς». Δεν μπορείς να φέρεις σε σύγχυση τους Ιουδαίους με τη φωνή σου; Κάνε τους να περιέλθουν σε σύγχυση μέσω της πολιτείας σου, κάνε και τους Έλληνες να θορυβηθούν μέσω της μεταβολής σου. Διότι, όταν δουν αυτόν που προηγουμένως ήταν ασελγής, πονηρός, αμελής και διεφθαρμένος, να έχει ξαφνικά μεταστραφεί, και μαζί με τη μεταβολή που οφείλεται στη θεία χάρη, να επιδεικνύει και μεταβολή στην πολιτεία του, δεν θα βρεθούν σε σύγχυση και δεν θα πουν αυτό που έλεγαν κάποτε οι Ιουδαίοι για τον τυφλό: «Αυτός είναι», «Δεν είναι αυτός», «Αυτός είναι»;