Ἐγνώσθη δὲ τῷ Σαύλῳ ἡ ἐπιβουλὴ αὐτῶν· παρετήρουν τε τὰς πύλας ἡμέρας τε καὶ νυκτὸς, ὅπως αὐτὸν ἀνέλωσι. Διὰ τί; Ὅτι πάντων ἀφορητότερον ἦν αὐτοῖς τῶν ἤδη γεγενημένων σημείων, τῶν πεντακισχιλίων, τῶν τρισχιλίων, πάντων ἁπλῶς. Καὶ ὅρα αὐτὸν τέως οὐ χάριτι σωζόμενον, ἀλλ᾽ ἀνθρωπίνῃ σοφίᾳ· ἵνα μάθῃς τοῦ ἀνδρὸς τὴν ἀρετὴν καὶ χωρὶς σημείων λάμποντος. Λαβόντες δὲ αὐτὸν οἱ μαθηταὶ νυκτὸς, καθῆκαν διὰ τοῦ τείχους, χαλάσαντες ἐν σπυρίδι.
Μετάφραση
Έγινε δε γνωστή στον Σαύλο η επιβουλή τους· και παρακολουθούσαν τις πύλες ημέρα και νύχτα, για να τον εξοντώσουν. Γιατί; Διότι αυτό τους ήταν πιο αφόρητο από όλα τα θαύματα που είχαν ήδη γίνει, από τους πεντακισχίλιους, από τους τρισχίλιους, απλούστατα από όλα. Και πρόσεξε ότι, προς το παρόν, δεν διασώζεται με τη θεία χάρη, αλλά με την ανθρώπινη σοφία· ώστε να γνωρίσεις την αρετή του ανδρός, ο οποίος λάμπει ακόμη και χωρίς να επιτελούνται θαύματα. Τον πήραν, λοιπόν, οι μαθητές τη νύχτα και τον κατέβασαν μέσα από το τείχος, κρεμώντας τον μέσα σε ένα κοφίνι.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες