Πικρὸν οὖν ἄρα τὸ καταφρονῆσαι Χριστοῦ τοῦ δόντος ἡμῖν “Πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν ”δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ,” τοῦ καταστρέφοντος τοὺς ἀνθεστηκότας, καὶ ὑποφέροντος τοὺς εὐσθενεστέρους· “Οὐ γάρ ἐστιν ”ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχὰς, “πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους ”τοῦ αἰῶνος τούτου, πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν “τοῖς ἐπουρανίοις.” καὶ τούτων ἁπάντων ἐν Χριστῷ κεκρατήκαμεν. καὶ εἰ μέλλομεν λυπεῖν, ἀποκλίνοντες εἰς τὸ ῥᾴθυμον, τὸν ἑαυτῶν Σωτῆρα καὶ Λυτρωτὴν, ἀπορήσομεν, οἶδ᾽ ὅτι, καὶ λόγου καὶ ἀφορμῆς ἐξελέσθαι δυναμένης κολάσεως καὶ πυρός. <Καὶ ἐγὼ ἀνήγαγον ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, καὶ περιήγαγον ὑμᾶς ἐν τῇ ἐρήμῳ τεσσαράκοντα ἔτη τοῦ κατακληρονομῆσαι τὴν γῆν τῶν Ἀμοῤῥαίων.> Ἑρμηνεύει σαφῶς ὅπερ ἔφη, καὶ ἀνόπιν ὥσπερ ὁ λόγος ἰὼν, τὰ ἀπ᾽ ἀρχῆς μέχρι τέλους ὡς ἐν βραχέσι καταδηλοῖ. δουλείας μὲν γὰρ ἐξεῖλον, φησὶ, καὶ τῆς τῶν Αἰγυπτίων πλεονεξίας ἀπήλλαξα· ἔθρεψά τε κατὰ τὴν ἔρημον, καθιεὶς μὲν ἄνωθεν τὸ μάννα αὐτοῖς, πηγὰς δὲ ὑδάτων θεοπρεπῶς ἀνιεὶς, καὶ ἐξ ἀκροτόμου πέτρας ἀδοκήτων ναμάτων ἐκδρομὰς δωρούμενος. καὶ ἦν ὁ πόνος τῆς ὁδοιπορίας αὐτοῖς οὐκ ἐπὶ μικροῖς, ἀλλ᾽ ἵνα κληρονομήσειαν τῶν Ἀμοῤῥαίων τὴν γῆν, τὴν τοῖς πατράσιν ἐπηγγελμένην.
Μετάφραση
Είναι, λοιπόν, πικρό το να καταφρονήσουμε τον Χριστό, ο οποίος μας έδωσε την εξουσία «να πατάμε επάνω σε φίδια και σκορπιούς και επάνω σε όλη τη δύναμη του εχθρού», Αυτόν που καταστρέφει όσους ανθίστανται και υποτάσσει τους πιο ισχυρούς. Διότι «δεν είναι η πάλη μας προς αίμα και σάρκα, αλλά προς τις αρχές, προς τις εξουσίες, προς τους κοσμοκράτορες του σκότους του αιώνα τούτου, προς τα πνευματικά της πονηρίας στα επουράνια». Και όλα αυτά τα έχουμε υπερνικήσει εν Χριστώ. Και αν πρόκειται να λυπήσουμε, ρέποντας προς τη ραθυμία, τον δικό μας Σωτήρα και Λυτρωτή, γνωρίζω ότι θα στερηθούμε κάθε λόγο και αφορμή που θα μπορούσε να μας γλιτώσει από την κόλαση και το πυρ. «Και εγώ σας ανέβασα από τη γη της Αιγύπτου, και σας περιέφερα στην έρημο σαράντα έτη για να κληρονομήσετε τη γη των Αμορραίων.» Ερμηνεύει σαφώς αυτό που είπε, και, καθώς ο λόγος πηγαίνει προς τα πίσω, φανερώνει εν συντομία τα όσα έγιναν από την αρχή μέχρι το τέλος. Διότι, λέει, σας απάλλαξα από τη δουλεία και σας ελευθέρωσα από την πλεονεξία των Αιγυπτίων· και σας έθρεψα στην έρημο, ρίχνοντας σε εσάς από ψηλά το μάννα, και αναβλύζοντας θεοπρεπώς πηγές υδάτων, και δωρίζοντάς σας ροές απρόσμενων νερών από την ακρότομη πέτρα. Και ο κόπος της οδοιπορίας τους δεν έγινε για μικρά πράγματα, αλλά για να κληρονομήσουν τη γη των Αμορραίων, την οποία είχε υποσχεθεί στους πατέρες τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες