Πατερικές αναφορές στο ΑΜΩΣ 2:4

Πρέπει να γνωρίζουμε, ότι αυτή τη λέξη, δηλαδή το «εν Ακκαρείμ», δεν τη γνωρίζει καθόλου η εβραϊκή έκδοση· διότι έχουν πει μόνο «Λόγοι του Αμώς από τη Θεκουέ». Οι άλλοι ερμηνευτές, βέβαια, αντί του «εν Ακκαρείμ» έχουν θέσει «μεταξύ των κτηνοτρόφων». Αυτοί λοιπόν, λέει, είναι οι λόγοι του Αμώς από τη Θεκουέ, οι οποίοι διατυπώθηκαν τον καιρό που ακόμη ποίμαινε, και μέσα στις ίδιες τις μάντρες των προβάτων. Και σχετικά με την ίδια την Ιερουσαλήμ λέει ότι μάλλον δεν άκουσε, αλλά είδε τους λόγους. Διότι ο Θεός, μαζί με τις αποκαλύψεις, κατέστησε στους αγίους προφήτες φανερά σχεδόν και τα ίδια τα πράγματα ως παρόντα, ώστε να φαίνεται πως οι λόγοι έχουν γίνει ήδη κατά κάποιον τρόπο ορατοί, καθώς η θέα αυτών που επρόκειτο να συμβούν συνέτρεχε, θα λέγαμε, με όσα έλεγε ο Θεός. Πλην όμως, εκείνο είναι άξιο διερεύνησης: πώς δηλαδή θα μπορούσε να νομίσει κανείς ότι οι λόγοι αφορούσαν μόνο την Ιερουσαλήμ, αν και μέσα από τη φωνή του ίδιου του προφήτη ο Θεός κατηγορεί και τον Ιούδα και τον Ισραήλ; Διότι ανέφερε πάλι: «Αυτά λέει ο Κύριος: για τις τρεις ασέβειες των υιών του Ιούδα, και για τις τέσσερις δεν θα τους αποστραφώ, επειδή απέρριψαν τον νόμο του Κυρίου, και δεν φύλαξαν τα προστάγματά του. Και τους πλάνησαν τα μάταια είδωλά τους που έφτιαξαν, τα οποία ακολούθησαν οι πατέρες τους. Και θα στείλω φωτιά στον Ιούδα, και θα καταφάει τα θεμέλια της Ιερουσαλήμ.»

Διότι αυτοί πρωτοστατούσαν στις αποφάσεις και στις πράξεις, και υπήρξαν οπωσδήποτε οι εισηγητές όλης της ασέβειας στους άλλους. «Αυτά λέει ο Κύριος: Για τις τρεις ασέβειες των υιών του Ιούδα και για τις τέσσερις, δεν θα ανακαλέσω την απόφασή μου γι' αυτούς, επειδή απέρριψαν τον νόμο του Κυρίου και δεν φύλαξαν τα προστάγματά του, και τους πλάνησαν τα μάταια είδωλά τους που έφτιαξαν, τα οποία ακολούθησαν οι πατέρες τους· και θα εξαποστείλω πυρ εναντίον του Ιούδα, και θα καταφάει τα θεμέλια της Ιερουσαλήμ». Μαζί με τα άνομα έθνη προστίθεται στην καταδίκη και αυτός που διαπαιδαγωγείται από τον νόμο, δηλαδή ο Ιούδας· διότι ο Κριτής είναι απροσωπόληπτος. Το γεγονός δε ότι ανειχόταν αυτόν που πάντοτε αμάρτανε, και έδειξε μακροθυμία για πολύ καιρό, φανερώνεται από το ότι κινήθηκε προς τιμωρία μόλις στην τρίτη, και μάλιστα στην τέταρτη αμαρτία. Αν και βεβαίως θα έπρεπε, κατά το λογικό, στα μεν άλλα έθνη, εφόσον δεν έχουν τον θείο νόμο, να απονείμει πιο άφθονη την επιείκεια και να χορηγήσει μεγαλύτερη συγγνώμη, από τον δε Ισραήλ να απαιτήσει πάραυτα τις ποινές για την αμέλειά του, εφόσον μάλιστα έχει ανατραφεί με τα θεία εντάλματα και δεν αγνοούσε τον δρόμο του συμφέροντος· αλλά ανέχθηκε και εκείνους που γνώριζαν τον νόμο, σαν να μην τον γνώριζαν.

Επειδή δε τους είδε πλέον να έχουν παρασυρθεί στο έσχατο σημείο φαυλότητας και σκαιότητας λογισμών, τότε λέει ότι θα εξαπολύσει πυρ και στα ίδια τα Ιεροσόλυμα, και θα καταστρέψει μέχρι και τα θεμέλιά της την τόσο λαμπρή και περίφημη πόλη. Και πάρα πολλά βέβαια είναι τα εγκλήματα του λαού του Ισραήλ· περισσότερο όμως από όλα ο Θεός τούς κατηγορεί για το ότι ακολούθησαν τις πλάνες των πατέρων τους. Διότι εκείνοι μεν, όντας ακόμη υποταγμένοι στις πλεονεξίες των Αιγυπτίων, και αναθρεμμένοι με τα δικά τους έθιμα και τους νόμους, απέδιδαν λατρεία στον μόσχο· αυτοί όμως, παρόλο που διέφυγαν εκείνη την εξαιρετικά μοχθηρή δουλεία και παιδαγωγήθηκαν με πολλούς τρόπους μέσω των θείων ενταλμάτων ώστε να γνωρίζουν σαφώς το θέλημα του Θεού, συνελήφθησαν να επιστρέφουν στα παλιά και να παρασύρονται στην πλάνη των πατέρων τους, ίσως μάλιστα φοβούμενοι ως κάτι το ανάρμοστο το να μη βρίσκονται στα ίδια ακριβώς κακά. Διότι προσκύνησαν και αυτοί τις χρυσές δαμάλεις. Αιτία δε αυτής της δυσσέβειάς τους υπήρξε το ότι απέρριψαν τον νόμο του Κυρίου και δεν θέλησαν να τηρήσουν τα προστάγματά του.

Θα γίνω λοιπόν και εγώ ο ίδιος, λέει, ο Δεσπότης των πάντων, σαν αυτό που κυλάει κάτω από την άμαξα, δηλαδή ο άξονας. Διότι αυτός, όπως είπα, συμπαρασύρει στην κύλισή του τους τροχούς, έχοντάς τους σταθερά προσαρμοσμένους και καρφωμένους πάνω του. Θα κραυγάσω δε εναντίον αυτών που ασέβησαν, μη μπορώντας πλέον να υποφέρω το δυσβάσταχτο βάρος των παραπτωμάτων τους. «Διότι απέρριψαν τον νόμο του Κυρίου, και δεν τήρησαν τα προστάγματά του, αλλά τους πλάνησαν τα μάταια είδωλά τους, τα οποία έφτιαξαν οι πατέρες τους», και λησμόνησαν εμένα που τους έβγαλα από τη γη της Αιγύπτου, που εξολόθρευσα τον Αμορραίο από μπροστά τους, που πήρα από τους γιους τους για να γίνουν προφήτες και από τους νέους τους για αγιασμό. Αλλά εγώ μεν τους τίμησα, αυτοί δε έφτασαν σε τέτοιο σημείο αφροσύνης, ώστε «δένοντας τα ρούχα τους με σχοινιά να τα κάνουν παραπετάσματα δίπλα στο θυσιαστήριο, και να πίνουν στον οίκο του Θεού τους κρασί προερχόμενο από συκοφαντίες», και να ποτίζουν μεν «κρασί τους αγιασμένους», να διατάζουν δε τους προφήτες λέγοντας «Μην προφητεύετε». Φορτωμένος λοιπόν σχεδόν με τέτοιες ασέβειές σας, σαν τον άξονα κάτω από την άμαξα που είναι γεμάτη από καλαμιές και δεμάτια, θα υψώσω πάρα πολύ δυνατή κραυγή καταδίκης. Και το ποια θα είναι η βλάβη που θα προκύψει από αυτό, ή ποια δεινά πάλι θα τους συμβούν, το ξεκαθαρίζει αμέσως στα επόμενα.