ἰστέον δὲ, ὅτι τὴν τοιάνδε λέξιν, ἤτοι τὸ ἐν Ἀκκαρεὶμ, οὐκ οἶδεν ὅλως τῶν Ἑβραίων ἡ ἔκδοσις· μόνον γὰρ εἰρήκασι τὸ Λόγοι Ἀμὼς ἐκ Θεκουέ. οἵ γε μὴν ἕτεροι τῶν ἑρμηνευτῶν ἀντὶ τοῦ ἐν Ἀκκαρεὶμ τεθείκασιν, ἐν τοῖς κτηνοτρόφοις. οὗτοι τοίνυν φησὶν οἱ λόγοι Ἀμὼς τοῦ ἐκ Θεκουὲ, οἵτινες γεγόνασιν ἐν καιρῷ τοῦ ποιμαίνειν ἔτι, καὶ ἐν αὐταῖς ταῖς τῶν προβάτων αὐλαῖς. ὑπὲρ αὐτῆς δὲ τῆς Ἱερουσαλὴμ οὐκ ἀκοῦσαι μᾶλλον, ἀλλ᾽ ἑωρακέναι φησὶ τοὺς λόγους. ἐμφανῆ γὰρ τοῖς ἁγίοις προφήταις κατέστησεν ὁ Θεὸς ὁμοῦ ταῖς ἀποκαλύψεσι μονονουχὶ καὶ αὐτὰ παρόντα τὰ πράγματα, ὥστε δοκεῖν καὶ ὁρατοὺς ἤδη πως γενέσθαι τοὺς λόγους, συνθεούσης τάχα που τῆς τῶν ἐκβησομένων θέας, οἷς ἂν λέγῃ Θεός. πλὴν ἐκεῖνο ζητήσεως ἄξιον, πῶς γὰρ ἄν τις οἰηθείη γενέσθαι τοὺς λόγους ὑπέρ γε τῆς Ἱερουσαλὴμ μόνον, καίτοι διὰ τῆς τοῦ αὐτοῦ προφήτου φωνῆς καταιτιᾶται Θεὸς τόν τε Ἰούδαν καὶ τὸν Ἰσραήλ; ἔφη γὰρ πάλιν “Τάδε λέγει Κύριος· ἐπὶ ταῖς τρισὶν ”ἀσεβείαις υἱῶν Ἰούδα, καὶ ἐπὶ ταῖς τέσσαρσιν οὐκ ἀπο- “στραφήσομαι αὐτοὺς, ἕνεκεν τοῦ ἀπώσασθαι αὐτοὺς τὸν ”νόμον Κυριοῦ, καὶ τὰ προστάγματα αὐτοῦ οὐκ ἐφυλά- “ξαντο. καὶ ἐπλάνησεν αὐτοὺς τὰ μάταια αὐτῶν ἃ ἐποίη- ”σαν, οἷς ἐξηκολούθησαν οἱ πατέρες αὐτῶν ὀπίσω αὐτῶν· “καὶ ἀποστελῶ πῦρ ἐπὶ Ἰούδαν, καὶ καταφάγεται θεμέλια ”Ἱερουσαλήμ.”
Μετάφραση
Πρέπει να γνωρίζουμε, ότι αυτή τη λέξη, δηλαδή το «εν Ακκαρείμ», δεν τη γνωρίζει καθόλου η εβραϊκή έκδοση· διότι έχουν πει μόνο «Λόγοι του Αμώς από τη Θεκουέ». Οι άλλοι ερμηνευτές, βέβαια, αντί του «εν Ακκαρείμ» έχουν θέσει «μεταξύ των κτηνοτρόφων». Αυτοί λοιπόν, λέει, είναι οι λόγοι του Αμώς από τη Θεκουέ, οι οποίοι διατυπώθηκαν τον καιρό που ακόμη ποίμαινε, και μέσα στις ίδιες τις μάντρες των προβάτων. Και σχετικά με την ίδια την Ιερουσαλήμ λέει ότι μάλλον δεν άκουσε, αλλά είδε τους λόγους. Διότι ο Θεός, μαζί με τις αποκαλύψεις, κατέστησε στους αγίους προφήτες φανερά σχεδόν και τα ίδια τα πράγματα ως παρόντα, ώστε να φαίνεται πως οι λόγοι έχουν γίνει ήδη κατά κάποιον τρόπο ορατοί, καθώς η θέα αυτών που επρόκειτο να συμβούν συνέτρεχε, θα λέγαμε, με όσα έλεγε ο Θεός. Πλην όμως, εκείνο είναι άξιο διερεύνησης: πώς δηλαδή θα μπορούσε να νομίσει κανείς ότι οι λόγοι αφορούσαν μόνο την Ιερουσαλήμ, αν και μέσα από τη φωνή του ίδιου του προφήτη ο Θεός κατηγορεί και τον Ιούδα και τον Ισραήλ; Διότι ανέφερε πάλι: «Αυτά λέει ο Κύριος: για τις τρεις ασέβειες των υιών του Ιούδα, και για τις τέσσερις δεν θα τους αποστραφώ, επειδή απέρριψαν τον νόμο του Κυρίου, και δεν φύλαξαν τα προστάγματά του. Και τους πλάνησαν τα μάταια είδωλά τους που έφτιαξαν, τα οποία ακολούθησαν οι πατέρες τους. Και θα στείλω φωτιά στον Ιούδα, και θα καταφάει τα θεμέλια της Ιερουσαλήμ.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες