Πατερικές αναφορές στο ΑΜΩΣ 2:9

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἐγὼ δὲ ἐξῇρα τὸν ᾿Αμορραῖον ἐκ προσώπου αὐτῶν, οὗ ἦν, καθὼς ὕψος κέδρου τὸ ὕψος αὐτοῦ, καὶ ἰσχυρὸς ἦν ὡς δρῦς, καὶ ἐξήρανα τὸν καρπὸν αὐτοῦ ἐπάνωθεν καὶ τὰς ρίζας αὐτοῦ ὑποκάτωθεν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
οἱ δὲ καὶ τὰ οὕτω σεπτά τε καὶ ἀξιάγαστα παρ᾽ οὐδὲν ἡγεῖσθαι σπουδάζοντες, τὰ πολὺ λίαν αἰσχίω τετιμηκότες, καὶ αὐτοῖς ἐμπαροινεῖν ἀπετόλμων τοῖς ἰδίοις θεοῖς, πανταχῆ τὸ θεῖον πατοῦντες ἀξίωμα, καὶ περιυβρίζοντες ἀδεῶς τὴν τῷ μόνῳ καὶ φύσει Θεῷ πρέπουσαν δόξαν, ὅτε καὶ τοῖς ψευδωνύμοις περιθέντες αὐτὴν, οὐδενὸς ἀξιοῦν ἠνέσχοντο λόγου. <Ἐγὼ δὲ ἐξῆρα τὸν Ἀμοῤῥαῖον ἐκ προσώπου αὐτῶν, οὗ ἦν καθὼς ὕψος κέδρου τὸ ὕψος αὐτοῦ, καὶ ἰσχυρὸς ἦν ὡς δρῦς, καὶ ἐξήρανα τὸν καρπὸν αὐτοῦ ἐπάνωθεν, καὶ τὰς ῥίζας αὐτοῦ ὑποκάτωθεν.> Ὁρᾶς ὅπως ἀνοσίως περιυβρίζοντας καὶ καταφρονεῖν ἑλομένους ἀποφαίνει λοιπὸν, καὶ ὃν ἔδει μᾶλλον ταῖς χαριστηρίοις εὐφραίνειν ᾠδαῖς καὶ ταῖς εἰς πᾶν ὁτιοῦν εὐπειθείαις, ἀνούστατά τε καὶ ἀβουλότατα λυπεῖν ᾑρημένους, διάτοι τὸ ἐκ πολλῆς ἄγαν σκαιότητος τρόπων, καὶ ὧν εὖ πεπόνθασιν, ἐλάσαι πρὸς λήθην; ἐγὼ μὲν γάρ φησιν ἐξῆρα τὸν Ἀμοῤῥαῖον ἀπὸ προσώπου αὐτῶν· τουτέστι, τὰ βάρβαρα καθεῖλον γένη, δι᾽ ἑνός που τάχα τοῦ Ἀμοῤῥαίου καταδηλούμενα, ὡς σκληροῦ τε καὶ ἁδροτέρου· ἐγὼ νικῆσαι παρεσκεύασα τὸν οὕτως ὑπερφυῆ καὶ ἄθραυστον, ὡς δοκεῖν ἤδη πως ἦρθαι μὲν κέδρου πρὸς ὕψος, δρυὸς δὲ τῆς ἄγαν εὐσθενοῦς ἀπομιμεῖσθαι τὴν δύναμιν. ἦν γὰρ οὐχ ἕτερος πλὴν ὅτι μόνος ἐγὼ, φησὶν, ὁ καταμαραίνων αὐτὸν, καὶ καταπλήττων εἰς ῥίζας, μόνον δὲ οὐχὶ καὶ ἀφαυαίνων αὐτοῦ τὸν καρπόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτοί όμως, επιδιώκοντας να θεωρούν ως μηδαμινά τα τόσο σεπτά και αξιοθαύμαστα, έχοντας τιμήσει τα πολύ πιο αισχρά, αποκοτούσαν να συμπεριφέρονται υβριστικά ακόμα και στους ίδιους τους θεούς τους, καταπατώντας παντού το θείο αξίωμα, και εξυβρίζοντας αδίστακτα τη δόξα που πρέπει μόνο στον κατά φύση Θεό, αφού, αποδίδοντάς την στους ψευδώνυμους θεούς, δεν καταδέχθηκαν να της δώσουν καμία απολύτως σημασία. <Εγώ δε εξολόθρευσα τον Αμορραίο από μπροστά τους, του οποίου το ύψος ήταν σαν το ύψος του κέδρου, και ήταν ισχυρός σαν τη βελανιδιά, και ξέρανα τον καρπό του από πάνω, και τις ρίζες του από κάτω.> Βλέπεις λοιπόν πώς τους παρουσιάζει να εξυβρίζουν ανόσια και να επιλέγουν να καταφρονούν, και Εκείνον που έπρεπε μάλλον να τον ευφραίνουν με ευχαριστήριες ωδές και με την υπακοή τους σε οτιδήποτε, να έχουν επιλέξει να Τον λυπούν με τον πιο ανόητο και απερίσκεπτο τρόπο, επειδή, εξαιτίας της υπερβολικής σκαιότητας των τρόπων τους, έφτασαν να λησμονήσουν ακόμα και τις ευεργεσίες που έλαβαν; Διότι λέει, εγώ εξολόθρευσα τον Αμορραίο από μπροστά τους. Δηλαδή, κατέστρεψα τα βάρβαρα έθνη, τα οποία πιθανώς υποδηλώνονται μέσω αυτού του ενός, του Αμορραίου, ως του πιο σκληρού και ρωμαλέου. Εγώ τους έδωσα τη νίκη απέναντι σε αυτόν τον τόσο υπερμεγέθη και ακατανίκητο, ώστε να φαίνεται πλέον πως είχε υψωθεί στο ύψος του κέδρου και μιμούνταν τη δύναμη της εξαιρετικά γερής βελανιδιάς. Διότι δεν ήταν άλλος, λέει, παρά μόνο εγώ, εκείνος που τον μάρανε και τον πάταξε μέχρι τις ρίζες, και σχεδόν αποξήρανε τον καρπό του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
ἔσομαι τοίνυν καὶ αὐτὸς ἐγὼ, φησὶν, ὁ πάντων Δεσπότης, ὡς τὸ κυλίον ὑπὸ τὴν ἅμαξαν, τουτέστιν ὁ ἄξων· αὐτὸς γὰρ, ὡς ἔφην, ἑαυτῷ συγκυλίει τοὺς τροχοὺς, ἐμπεπηγότας τε καὶ ἐνηρμοσμένους ἔχων. κατακεκράξομαι δὲ ὥσπερ τῶν ἠσεβηκότων, οὐκ ἔτι φέρειν δυνάμενος τῶν πλημμελημάτων τὸ δυσαχθές. “Ἀπεώσαντο γὰρ τὸν νόμον Κυρίου, τὰ δὲ προστάγματα ”αὐτοῦ οὐκ ἐφυλάξαντο, ἀλλ᾽ ἐπλάνησε μὲν αὐτοὺς τὰ “μάταια αὐτῶν, ἃ ἐποίησαν οἱ πατέρες αὐτῶν,” ἐπελάθοντο δέ μου τοῦ ἐξαγαγόντος ἐκ γῆς Αἰγύπτου, τοῦ ἐξάραντος τὸν Ἀμοῤῥαῖον ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, τοῦ λαβόντος ἐκ τῶν υἱῶν αὐτῶν εἰς προφήτας καὶ ἐκ τῶν νεανίσκων αὐτῶν εἰς ἁγιασμόν. ἀλλὰ τετίμηκα μὲν ἐγὼ, καθίκοντο δὲ δυσβουλίας εἰς τοῦτο αὐτοὶ, ὡς “Τὰ ἱμάτια αὐτῶν δεσμεύοντες ”σχοινίοις παραπετάσματα ποιεῖν ἐχόμενα τοῦ θυσιαστη- “ρίου, καὶ οἶνον ἐκ συκοφαντιῶν πίνειν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ”Θεοῦ αὐτῶν,” καὶ ποτίζειν μὲν “οἶνον τοὺς ἡγιασμένους, ”ἐντέλλεσθαι δὲ τοῖς προφήταις καὶ λέγειν Οὐ μὴ προ- “φητεύσητε.” ταῖς οὖν τοιαύταις ὑμῶν ἀσεβείαις μονονουχὶ καὶ πεφορτισμένος, ὡς ἄξων ὑπὸ τὴν ἅμαξαν, ἣ καλάμης ἐστὶ καὶ δραγμάτων ἔμπλεως, πλείστην ὅσην ποιήσομαι τὴν καταβοήν. καὶ τί τὸ ἐντεῦθεν ἐσόμενον βλάβος, ἢ ποῖα πάλιν αὐτοῖς συμβήσεται πάθη, διατρανοῖ μὲν εὐθὺς ἐν τοῖς ἐφεξῆς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Θα γίνω λοιπόν και εγώ ο ίδιος, λέει, ο Δεσπότης των πάντων, σαν αυτό που κυλάει κάτω από την άμαξα, δηλαδή ο άξονας. Διότι αυτός, όπως είπα, συμπαρασύρει στην κύλισή του τους τροχούς, έχοντάς τους σταθερά προσαρμοσμένους και καρφωμένους πάνω του. Θα κραυγάσω δε εναντίον αυτών που ασέβησαν, μη μπορώντας πλέον να υποφέρω το δυσβάσταχτο βάρος των παραπτωμάτων τους. «Διότι απέρριψαν τον νόμο του Κυρίου, και δεν τήρησαν τα προστάγματά του, αλλά τους πλάνησαν τα μάταια είδωλά τους, τα οποία έφτιαξαν οι πατέρες τους», και λησμόνησαν εμένα που τους έβγαλα από τη γη της Αιγύπτου, που εξολόθρευσα τον Αμορραίο από μπροστά τους, που πήρα από τους γιους τους για να γίνουν προφήτες και από τους νέους τους για αγιασμό. Αλλά εγώ μεν τους τίμησα, αυτοί δε έφτασαν σε τέτοιο σημείο αφροσύνης, ώστε «δένοντας τα ρούχα τους με σχοινιά να τα κάνουν παραπετάσματα δίπλα στο θυσιαστήριο, και να πίνουν στον οίκο του Θεού τους κρασί προερχόμενο από συκοφαντίες», και να ποτίζουν μεν «κρασί τους αγιασμένους», να διατάζουν δε τους προφήτες λέγοντας «Μην προφητεύετε». Φορτωμένος λοιπόν σχεδόν με τέτοιες ασέβειές σας, σαν τον άξονα κάτω από την άμαξα που είναι γεμάτη από καλαμιές και δεμάτια, θα υψώσω πάρα πολύ δυνατή κραυγή καταδίκης. Και το ποια θα είναι η βλάβη που θα προκύψει από αυτό, ή ποια δεινά πάλι θα τους συμβούν, το ξεκαθαρίζει αμέσως στα επόμενα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες