εἰ γὰρ ἐν τῷ βρυχᾶσθαί φησι τὸν λέοντα, τὸ παναλκέστατον τῶν θηρίων, οὐκ ἂν γένοιτό τις ἀτεράμων οὕτως καὶ σοβαρὸς, ὡς μὴ εἰσδέξασθαι πτοίαν, πῶς ἂν Θεοῦ λαλοῦντος τοῦ πάντων ἐπέκεινα, καὶ ἀπαγγέλλειν αὐτοῖς προστάττοντος ἃ μανθάνουσιν, οὐκ ἂν ἔδεισαν τὸν προστεταχότα; οὐ γάρ εἰσι καθ᾽ ὑμᾶς καταφρονηταὶ καὶ ἄτεγκτοι, καὶ ἐν μηδενὶ ποιούμενοι λόγῳ τὰ τῷ πάντων δοκοῦντα Δεσπότῃ. πανταχῆ τοιγαροῦν ἀσφαλίζεται τοὺς ἁγίους, καὶ ἀποσοβεῖ τῶν προφητῶν τὰς ἐκ τῶν ἐθελοκακούντων βλάβας. τοῦτο δὲ ἦν ἕτερον οὐδὲν ἢ τῆς καθηκούσης φροντίδος ἀξιοῦν. τὸ γὰρ ἐκ μέσου ποιεῖσθαι τοὺς ἰατροὺς, ἕτερον οὐδὲν ἂν εἴη ἢ ἀνεπικουρήτους ἀποτελεῖν τοὺς ἠῤῥωστηκότας. τοῦτό τοι καὶ διὰ φωνῆς τοῦ μακαρίου Δαυεὶδ προαναφωνεῖ λέγων “Μὴ ἅπτεσθε τῶν ”χριστῶν μου καὶ ἐν τοῖς προφήταις μου μὴ πονηρεύεσθε,” καὶ πρὸς αὐτοὺς δέ που φησί “Καὶ ἔσται ὁ ἁπτόμενος ὑμῶν, ”ὡς ὁ ἁπτόμενος τῆς κόρης τοῦ ὀφθαλμοῦ αὐτοῦ.” ἀδικήσει γὰρ οὐ μετρίως τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ὁ ταῖς τῶν ἁγίων κεφαλαῖς ἐπιτρίζων τοὺς ὀδόντας καὶ ἀνοσίως ἐπιφυόμενος καί τι καὶ τῶν ἐκτόπων ἐπάγειν οὐ παραιτούμενος. <Ἀπαγγείλατε χώραις ἐν Ἀσσυρίοις καὶ ἐπὶ τὰς χώρας τῆς Αἰγύπτου καὶ εἴπατε Συνάχθητε ἐπὶ τὸ ὄρος Σαμαρείας, καὶ ἴδετε θαυμαστὰ πολλὰ ἐν μέσῳ αὐτῆς καὶ τὴν καταδυναστείαν τὴν ἐν αὐτῇ.
Μετάφραση
Διότι εάν, λέει, όταν βρυχάται το λιοντάρι, το πιο δυνατό από τα θηρία, δεν θα βρισκόταν κανείς τόσο σκληρός και αλαζόνας ώστε να μην καταληφθεί από τρόμο, πώς, όταν μιλάει ο Θεός, ο οποίος είναι υπεράνω όλων, και προστάζει να αναγγείλουν όσα μαθαίνουν, δεν θα φοβούνταν Εκείνον που έδωσε την προσταγή; Επειδή αυτοί δεν είναι, όπως εσείς, περιφρονητές και ανένδοτοι, οι οποίοι δεν υπολογίζουν καθόλου όσα θεωρεί σωστά ο Δεσπότης των πάντων. Επομένως, με κάθε τρόπο διασφαλίζει τους αγίους και απομακρύνει από τους προφήτες τις βλάβες που προέρχονται από τους εθελοκάκους. Και αυτό δεν ήταν τίποτε άλλο παρά το να τους αξιώνει της πρέπουσας φροντίδας. Διότι το να απομακρύνει κανείς τους ιατρούς δεν θα σήμαινε τίποτε άλλο παρά το να αφήνει αβοήθητους τους ασθενείς. Αυτό ακριβώς, άλλωστε, προαναγγέλλει και διά της φωνής του μακαρίου Δαβίδ λέγοντας: «Μην αγγίζετε τους χριστούς μου και μην κάνετε κακό στους προφήτες μου», και προς αυτούς επίσης λέει κάπου: «Και εκείνος που σας αγγίζει, είναι σαν να αγγίζει την κόρη του ματιού Του». Διότι θα βλάψει υπερβολικά την ίδια του την ψυχή εκείνος που τρίζει τα δόντια του ενάντια στα κεφάλια των αγίων και επιτίθεται ανόσια, χωρίς να διστάζει να τους επιφέρει ακόμη και άτοπα πράγματα. <Αναγγείλατε στις χώρες των Ασσυρίων και στις χώρες της Αιγύπτου και πείτε: Συγκεντρωθείτε στο όρος της Σαμάρειας, και δείτε πολλά θαυμαστά στο μέσον της και την καταδυνάστευση που υπάρχει σε αυτήν.>
Περισσότερα
Λεπτομέρειες