Πατερικές αναφορές στο ΑΜΩΣ 4:10

«Έστειλα σε εσάς θάνατο στον δρόμο της Αιγύπτου, και σκότωσα με ρομφαία τους νέους σας μαζί με την αιχμαλωσία των αλόγων σου, και παρέδωσα στη φωτιά τα στρατόπεδά σας μέσα στην οργή μου, και ούτε έτσι επιστρέψατε σε εμένα, λέει ο Κύριος». Για εκείνους που παραμένουν αναίσθητοι απέναντι σε όσα συμβαίνουν εξαιτίας της οργής, και είναι πάρα πολύ αδιάφοροι, και καταπίπτουν έτσι σε ακόμη μεγαλύτερη ραθυμία, ώστε να μην καταδέχονται ούτε καν να βάλουν στο μυαλό τους την ανάγκη της μετάνοιας, κανένας τρόπος τιμωρίας δεν θα ήταν αρκετός, παρά μόνο περισσότεροι, ο ένας χειρότερος από τον άλλον και ικανοί να προκαλούν ακόμη μεγαλύτερη οδύνη. Επομένως, επειδή ίσως ήταν μικρό πράγμα για την επανόρθωση των Ισραηλιτών το να παιδαγωγούνται με την έλλειψη άρτου και ποτού, τους επιβλήθηκε να υποστούν και άλλα ακόμη πιο επαχθή από αυτό, δηλαδή την ασθένεια των ίδιων των σωμάτων τους, που εκδηλώνεται σαν με πυρετό και ίκτερο. Αυτό θα το βρούμε να λέγεται πάλι και μέσω της φωνής του Ιερεμία. Διότι είπε: «Τάδε λέγει Κύριος: Ιδού εγώ επιφέρω σε αυτόν τον λαό ασθένεια, και θα ασθενήσουν μέσα σε αυτήν πατέρες και γιοι μαζί, ο γείτονας και ο πλησίον του θα καταστραφούν».

Επειδή, όμως, υπέκυπταν σε αισχρά κέρδη και απέβλεπαν πάρα πολύ στη φιλοκέρδεια, και για τον λόγο αυτόν αύξαναν τους κήπους και τους αμπελώνες, τους συκεώνες και τους ελαιώνες, έπληξε ο Θεός και αυτά, μέσω των οποίων ήταν επόμενο, έχοντας πονέσει αρκετά, να επανέλθουν στον σώφρονα λογισμό και να προτιμήσουν το συμφέρον αντί για το χειρότερο, καθώς τους συσσώρευε συμφορές ώστε να σωθούν δεχόμενοι χτυπήματα από παντού. Επειδή όμως κι αυτό ήταν μικρό, προστέθηκε και το μεγαλύτερο. Διότι όταν, λέει, ατιμάζοντας το δικό μου χέρι, και σχεδόν θεωρώντας τον Παντοδύναμο Θεό ανίσχυρο, πήρατε τον δρόμο προς τους Αιγυπτίους, έχοντας επιλέξει τις «σάρκες των ίππων» αντί για τη δική μου φροντίδα και έχοντας προτιμήσει τον «Αιγύπτιο άνθρωπο», τότε ακριβώς εξολοθρεύτηκε, λέει, από τη ρομφαία των Βαβυλωνίων το πιο αξιόμαχο γένος σας. Και κάθε ιππέας σας έγινε αιχμάλωτος, καθώς ο Θεός αποδυνάμωσε και αυτούς που γνώριζαν να διακρίνονται και που δεν ήταν αγύμναστοι στο να νικούν στις μάχες. Θα κατανοήσεις όμως και με άλλον τρόπο το: «Έστειλα σε εσάς θάνατο στον δρόμο της Αιγύπτου». Όταν βασίλευε ο Ιωσίας στον Ιούδα, εκστράτευσε εναντίον της Βαβυλώνας ο Φαραώ Νεχαώ, ο τύραννος των Αιγυπτίων. Καθώς όμως ήταν ανάγκη να περάσει αυτός μέσα από τη γη των Ιουδαίων, επειδή ο Ιωσίας νόμισε ότι η πορεία προς τη Βαβυλώνα ήταν απλώς πρόφαση και ότι ο Αιγύπτιος είχε οπλιστεί εναντίον του, εκστρατεύει εναντίον του παράλογα. Εκεί έπεσε ο Ισραήλ.

Λοιπόν, εξαπέστειλα, λέει, σε εσάς θάνατο στην οδό της Αιγύπτου, δηλαδή όπως κατά το πέρασμα των Αιγυπτίων, και τότε παρέδωσα στο πυρ τα στρατόπεδά σας, αντί του να πει, κατέσκαψα εκ θεμελίων τις περιτειχισμένες και εξαιρετικά οχυρωμένες με πύργους πόλεις σας. Αυτό το είπε και στην αρχή: «Και πορεύθηκε ο Εφραίμ προς τους Ασσύριους, και ο Ιούδας πλήθυνε τις οχυρωμένες πόλεις· και θα εξαποστείλω πυρ στις πόλεις του, και θα καταφάει τα θεμέλιά τους». Επομένως, λέει, κατέστρεψα εκ βάθρων τα οχυρότατα στρατόπεδά σας, και ούτε έτσι επιστρέψατε σε εμένα, λέει ο Κύριος. <Σας κατέστρεψα όπως κατέστρεψε ο Θεός τα Σόδομα και τα Γόμορρα, και γίνατε σαν δαυλός που ανασύρθηκε μέσα από τη φωτιά, και ούτε έτσι επιστρέψατε σε εμένα, λέει ο Κύριος.> Επειδή, λέει, δεν έβλεπα σε εσάς καμία διόρθωση, πρόσθεσα στις τιμωρίες και ακόμη σκληρότερα δεινά από αυτά, και έκανα σφοδρότερη την εναντίον σας αγανάκτησή μου. Διότι σας κατέστρεψα όπως τα Σόδομα και τα Γόμορρα, και δεν επιστρέψατε.

Είναι σύνηθες στη Γραφή να δηλώνει το μέλλον ως παρελθόν, ώστε και τα παρόντα πρέπει να τα κατανοούμε με παρόμοιο τρόπο, αντί δηλαδή του μελλοντικού «θα καταστρέψω», να έχει ειπωθεί το παρελθοντικό «κατέστρεψα», και αντί του «θα επιστρέψετε» να αναγράφεται το «επιστρέψατε». Αυτά δε απευθύνονται προς το έθνος των Ιουδαίων, τα οποία εκπληρώθηκαν σε αυτούς όχι σε άλλη εποχή, παρά μετά την επιβουλή τους κατά του Σωτήρος μας. Επομένως, ο ιερός τους και άλλοτε άγιος τόπος περιήλθε τώρα σε τέτοια κατάσταση, ώστε να μην υπολείπεται σε τίποτα από την καταστροφή των Σοδόμων. Πλην όμως, αν και έπαθαν τα όσα ακολουθούσαν την προφητεία, ούτε έως τώρα δεν πραγματοποίησαν την επιστροφή προς τον Χριστό του Θεού, εξαιτίας του οποίου τα έπαθαν αυτά· ώστε ευλόγως να προφητεύεται και αυτό μέσω της προκείμενης προφητείας που λέει: «Και ούτε έτσι επιστρέψατε σε εμένα, λέγει ο Κύριος». 〈Από τον Αβδιού〉. «Όραση του Αβδιού. Αυτά λέγει ο Κύριος στην Ιδουμαία: άκουσα αγγελία από τον Κύριο, και απέστειλε περιοχή στα έθνη». Ο Κύριος ο Θεός άκουσε αγγελία από τον Κύριο, και αυτή αφορούσε την κλήση των εθνών. 〈Από τον Ζαχαρία〉. «Αυτά λέγει ο Κύριος Παντοκράτωρ: πίσω από δόξα με απέστειλε στα έθνη που σας λεηλάτησαν», έπειτα προσθέτει μετά από λίγο λέγοντας: «και θα γνωρίσετε ότι ο Κύριος Παντοκράτωρ με απέστειλε».

ΙΒ΄. Είθε να μη μου συμβεί, μαζί με τις άλλες πληγές, να ονειδιστώ και για αυτά από τον Αγαθό, ο οποίος πορεύεται εναντίον μου με πλάγιο θυμό εξαιτίας της δικής μου πλαγιότητας: «Σας επάταξα με ίκτερο, με πύρωση και με σφακελισμό· και ουδέν πλέον. Από έξω σας άφησε άτεκνους η μάχαιρα, και ούτε έτσι επιστρέψατε σε εμένα, λέγει ο Κύριος». Μακάρι να μη γίνω σαν τον αμπελώνα του αγαπημένου, ο οποίος, αφού φυτεύτηκε και περιχαρακώθηκε, και ασφαλίστηκε με φράχτη, με πύργο και με κάθε δυνατό τρόπο, αφέθηκε στη χέρσα αγριότητα και γέμισε αγκάθια, και εξαιτίας αυτού περιφρονήθηκε, με αποτέλεσμα να κατεδαφιστεί ο πύργος του, να αφαιρεθεί ο φράχτης του, να μην κλαδευτεί ούτε να σκαφτεί, αλλά να παραδοθεί σε όλους για διαρπαγή, για κοινή ύβρη και καταπάτηση.