ἴδια γὰρ καὶ ἐξαίρετα τὰ Θεοῦ, πρέποι δ᾽ ἂν οὐχ ἑτέρῳ τῳ μᾶλλον, πλὴν αὐτῷ καὶ μόνῳ. <Καὶ ἐγὼ δώσω ὑμῖν γομφιασμὸν ὀδόντων ἐν πάσαις ταῖς πόλεσιν ὑμῶν, καὶ ἔνδειαν ἄρτων ἐν πᾶσι τοῖς τόποις ὑμῶν, καὶ οὐκ ἐπεστρέψατε πρὸς μὲ, λέγει Κύριος. καὶ ἐγὼ ἀνέσχον ἐξ ὑμῶν τὸν ὑετὸν πρὸ τριῶν μηνῶν τοῦ τρυγητοῦ· καὶ βρέξω ἐπὶ πόλιν μίαν, ἐπὶ δὲ πόλιν μίαν οὐ βρέξω· μερὶς μία βραχήσεται, καὶ μερὶς ἐφ᾽ ἣν οὐ βρέξω ἐπ᾽ αὐτὴν, ξηρανθήσεται. καὶ συναθροισθήσονται δύο καὶ τρεῖς πόλεις εἰς. πόλιν μίαν τοῦ πιεῖν ὕδωρ καὶ οὐ μὴ ἐμπλησθῶσιν, καὶ οὐδ᾽ ὣς ἐπεστρέψατε πρὸς μὲ, λέγει Κύριος.> Ὑπαντᾷ πάλιν οἰκονομικῶς ὁ λόγος τοῖς εἰωθόσι φιλοψογεῖν, καὶ τῆς ἐνούσης Θεῷ γαληνότητος ἀβουλότατα καταφλυαρεῖν ἐκ πολλῆς ἄγαν ἀποπληξίας. ἀνθ᾽ ὅτου γὰρ δή· φαῖεν ἂν ἴσως τινές· ἀτίθασον οὕτω καὶ δύσοιστον κομιδῇ τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ ἐπιφέρει δίκην, καίτοι κατὰ φύσιν ὑπάρχων ὁ Θεὸς ἀγαθός; ἀπολογεῖται δὴ οὖν τρόπον τινὰ διὰ τούτων καὶ ἀποτόμου λοιπὸν ὀργῆς ἀποφαίνει δεδεημένους· ἐν ταὐτῷ δὲ δείκνυσιν, ὅτι πλήττει μὲν ἐν ἀρχαῖς ἡμερώτερον τοὺς ἡμαρτηκότας, οὐ δίκας αἰτῶν, ἀλλ᾽ ἐξ ἐμφύτου φιλανθρωπίας ἐπιστρέφων εἰς ἑαυτὸν, καὶ οἱονεὶ “μάστιγί τε καὶ πόνῳ” μετατιθεὶς ἐπὶ τὸ δρᾶν ἑλέσθαι τὸ ἄμεινον.
Μετάφραση
Διότι τα γνωρίσματα του Θεού είναι μοναδικά και εξαίρετα, και σε κανέναν άλλον δεν θα ταίριαζαν περισσότερο παρά μόνο σε Αυτόν. <Και εγώ θα σας προκαλέσω μούδιασμα δοντιών σε όλες σας τις πόλεις, και έλλειψη άρτου σε όλους τους τόπους σας, και όμως δεν επιστρέψατε σε εμένα, λέγει ο Κύριος. Και εγώ συγκράτησα από εσάς τη βροχή τρεις μήνες πριν από τον τρυγητό· και θα ρίξω βροχή σε μία πόλη, ενώ σε άλλη πόλη δεν θα βρέξω· ένα μέρος θα βραχεί, και το μέρος στο οποίο δεν θα βρέξω, θα ξηρανθεί. Και θα συγκεντρωθούν δύο και τρεις πόλεις σε μία πόλη για να πιουν νερό και δεν θα ξεδιψάσουν, και ούτε έτσι επιστρέψατε σε εμένα, λέγει ο Κύριος.> Ο λόγος απαντά και πάλι σύμφωνα με τη θεία οικονομία σε εκείνους που συνηθίζουν να επικρίνουν και οι οποίοι, από υπερβολική ανοησία, φλυαρούν εντελώς απερίσκεπτα εναντίον της γαληνότητας που ενυπάρχει στον Θεό. Γιατί άραγε, θα μπορούσαν ίσως να πουν μερικοί, επιβάλλει μια τόσο άγρια και εντελώς δυσβάσταχτη τιμωρία στους Ισραηλίτες, αν και ο Θεός είναι από τη φύση του αγαθός; Απολογείται λοιπόν κατά κάποιον τρόπο μέσω αυτών των λόγων και αποδεικνύει ότι πλέον έχουν ανάγκη από αυστηρή οργή· ταυτόχρονα δε, δείχνει ότι στην αρχή πλήττει πιο ήπια αυτούς που έχουν αμαρτήσει, όχι επειδή ζητά εκδίκηση, αλλά για να τους επιστρέψει κοντά Του από έμφυτη φιλανθρωπία, και σαν με «μάστιγα και κόπο» να τους μεταστρέψει ώστε να επιλέξουν να πράττουν το καλύτερο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες