Πατερικές αναφορές στο ΑΜΩΣ 5:16

Πρέπει λοιπόν να σκεφτόμαστε ορθά και να διορθώνουμε τον ίδιο μας τον νου, με σκοπό να φρονούμε όσα είναι ευάρεστα στον Θεό, να κατορθώνουμε την αρετή, να προσκολλώμαστε στους τρόπους της δικαιοσύνης και να είμαστε σοφοί επιμελητές της ορθότητας. Διότι έτσι θα έχουμε μαζί μας και ως προστάτη μας τον Θεό των όλων. <Γι' αυτό, αυτά λέει ο Κύριος, ο Θεός ο παντοκράτωρ: Σε όλες τις πλατείες θα υπάρχει κοπετός, και σε όλους τους δρόμους θα ακουστεί αλίμονο, αλίμονο. Θα κληθεί ο γεωργός σε πένθος και κοπετό, και σε εκείνους που γνωρίζουν από θρήνους. Και σε όλους τους δρόμους θα υπάρχει κοπετός, διότι θα περάσω από ανάμεσά σου, είπε ο Κύριος.> Λέει λοιπόν: Αφού γευτήκατε τα δεινά του πολέμου και πονέσατε υπέρμετρα για όσα ήδη συνέβησαν, υποσχεθήκατε να μισείτε τα πονηρά και να αγαπάτε το καλό. Αλλά για λίγο, και μόλις απαλλαγήκατε από τους φόβους εκείνους, κλίνατε προς τη ραθυμία, και φανήκατε εξίσου προσκολλημένοι στις παλαιές κακίες. Γι' αυτό λοιπόν, οι πόλεις θα είναι γεμάτες θρήνο και οιμωγή, θα υπάρχει παντού κοπετός και δάκρυα, και θα αναζητηθούν εκείνοι που γνωρίζουν να θρηνούν. Και επειδή δεν θα σας αρκούν για αυτό τον σκοπό οι κάτοικοι της πόλης, θα προσκληθεί και ο γεωργός, ώστε να σας ηχήσει ένα αγροτικό μέλος και να θρηνήσει τις συμφορές αυτών που έπεσαν με τους ντόπιους ρυθμούς. Διότι, λέει, θα περάσω από ανάμεσά σου, επιβλέποντας πλέον κατά κάποιον τρόπο τις αμαρτίες, και μην όντας πια μακριά από εκείνους που έχουν ασεβήσει ανυπόφορα.

Διότι ο μεν εκ φύσεως αγαθός και φιλεύσπλαγχνος Θεός, μας έδειξε όλη τη γη γεμάτη με πλούσιο καρπό· και ψηλές ήταν οι θημωνιές των σταχυών, γεννώντας πλουσιοπάροχη ελπίδα σε αυτούς που κόπιασαν, και γεμίζοντας με χαρά την ψυχή του γεωργού· αλλά ντρόπιασαν τη χαρά τους οι κάτοικοι της γης· διότι, επειδή κάποιοι στράφηκαν σε ανθρωποκτονίες και μέθυσαν την καρποφόρα γη με ανθρώπινο αίμα, και σήκωσαν ο ένας εναντίον του άλλου το αδελφοκτόνο ξίφος, και το σίδερο που εξυπηρετεί άριστα τη γεωργία, και γι' αυτόν κυρίως τον λόγο δημιουργήθηκε από τον Θεό, το ανέδειξαν σε εργαλείο της έσχατης ασέβειας· οργίστηκε, λοιπόν, δικαιολογημένα ο φιλάρετος Θεός μας· και με φωτιά κατέστησε άγονη την καρποφόρα γη, και ανακόπτοντας σαν με χαλινάρι τις ελπίδες για την προσδοκώμενη ευφροσύνη, μετέτρεψε τη χαρά σε λύπη. Και αυτό ήταν άραγε εκείνο που είχε ειπωθεί μέσω ενός από τους αγίους προφήτες: «Αυτά λέει ο Κύριος ο Θεός ο παντοκράτορας: Σε όλες τις πλατείες θα υπάρχει κοπετός· και σε όλους τους δρόμους θα ειπωθεί: Αλίμονο, αλίμονο· θα κληθεί ο γεωργός σε πένθος και κοπετό, και εκείνοι που γνωρίζουν από θρήνο, σε όλους τους δρόμους θα υπάρχει κοπετός, διότι θα περάσω ανάμεσά σας, είπε ο Κύριος». Αλλά δες πάλι πώς είναι αληθινός ο λόγος. Διότι, δεν θα έλεγε κανείς ότι τα όσα συνέβησαν είναι άξια κοπετού και ατελείωτων θρήνων;

Μόλις τοποθέτησα τα δάχτυλα στις ζωηφόρες πληγές, θυμήθηκα ότι ο Θεός είναι αυτός που σαρκώθηκε· θυμήθηκα και, γεμάτος χαρά, θεολόγησα διπλά· δεν είπα μόνο «ο Κύριος», ούτε μόνο «ο Θεός», αλλά «ο Κύριός μου και ο Θεός μου», θέλοντας να αναγάγω τη θεολογία σε εκείνον για τον οποίο, λέει, έλεγε ο Μωυσής: «Αυτός είναι ο Κύριος ο Θεός σου· είναι Θεός των θεών και Κύριος των κυρίων»· θέλοντας να αναγάγω τη θεολογία σε εκείνον, τον οποίο ο Ωσηέ μάς υπαινίχθηκε με τον κάλαμο της προφητείας: «Επίστρεψε, Ισραήλ, στον Θεό σου, διότι ασθένησες εξαιτίας των αδικιών σου· πάρτε μαζί σας λόγια και επιστρέψτε προς τον Κύριο τον Θεό σας»· θέλοντας να αναγάγω τη θεολογία σε εκείνον, για τον οποίο και ο Αμώς, μέσα στις προφητείες, κήρυττε τα εξής: «Αυτά λέει ο Κύριος ο Θεός, ο Παντοκράτορας· σε όλες τις πλατείες θα γίνει θρήνος, και σε όλους τους δρόμους θα ειπωθεί αλίμονο, αλίμονο»· θέλοντας να αναγάγω τη θεολογία σε εκείνον, για τον οποίο και ο Ιωήλ, ο άριστος προφήτης και θεολόγος, σάλπιζε αυτά: «Επιστρέψτε προς τον Κύριο τον Θεό σας, διότι είναι ελεήμων και οικτίρμων, μακρόθυμος και πολυέλεος, και ανακαλεί τις τιμωρίες για τα κακά»· θέλοντας να αναγάγω τη θεολογία σε εκείνον προς τον οποίο ο Ιωνάς έψαλε από την κοιλιά του κήτους: «Φώναξα μέσα στη θλίψη μου προς τον Κύριο τον Θεό μου»· θέλοντας να αναγάγω τη θεολογία σε εκείνον, τον οποίο ο Αβδιού υπαινίχθηκε λέγοντας: «Αυτά λέει ο Κύριος ο Θεός στην Ιδουμαία· άκουσα μήνυμα από τον Κύριο, και έστειλε αγγελιαφόρο στα έθνη»· θέλοντας να αναγάγω τη θεολογία σε εκείνον, όπως ο μέγιστος προφήτης Αββακούμ, ο οποίος, πριν από πολλές γενιές, θεολογώντας και αυτός για τον Χριστό, διακήρυττε τα εξής: «Δεν είσαι εσύ από την αρχή, Κύριε, ο Άγιος Θεός;»