Δεῖ δὴ οὖν ἄρα φρονεῖν ὀρθὰ, καὶ τὰς ἰδίας ἡμῶν ἀπορθοῦν διανοίας, εἴς γε τὸ χρῆναι τὰ Θεῷ θυμήρη φρονεῖν, καὶ κατορθοῦν ἀρετὴν, καὶ τῶν τῆς δικαιοσύνης ἀντέχεσθαι τρόπων, καὶ ὀρθότητος εἶναι σοφοὺς ἐπιμελητάς· ἕξομεν γὰρ οὕτω συνόντα τε καὶ προασπίζοντα τὸν τῶν ὅλων Θεόν. <Διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ Ἐν πάσαις πλατείαις κοπετὸς, καὶ ἐν πάσαις ὁδοῖς ῥηθήσεται οὐαὶ οὐαί· κληθήσεται γεωργὸς εἰς πένθος καὶ κοπετὸν, καὶ εἰς εἰδότας θρῆνον· καὶ ἐν πάσαις ὁδοῖς κοπετὸς, διότι διελεύσομαι διὰ μέσου σου, εἶπε Κύριος.> Ἀπογευσάμενοί φησι τῶν ἐκ τοῦ πολέμου κακῶν, καὶ τοῖς ἤδη συμβεβηκόσιν οὐ μετρίως ἐπηλγηκότες, ἐπηγγέλεσθε μισεῖν τὰ πονηρὰ, καὶ ἀγαπᾶν τὸ καλόν· ἀλλὰ βραχὺ καὶ μόλις τῶν ἐκεῖθεν δειμάτων ἀπηλλαγμένοι, πρὸς τὸ ῥᾴθυμον ἀπεκλίνατε, καὶ οὐδὲν ἧττον ἀπηρτημένοι τῶν ἀρχαίων ἐφαίνεσθε κακῶν. ταύτῃτοι λοιπὸν θρήνου καὶ οἰμωγῆς ἀνάμεστοι μὲν αἱ πόλεις, κομμοὶ δὲ καὶ δάκρυον πανταχοῦ, καὶ ζήτησις ἔσται τῶν εἰδότων κατολοφύρεσθαι. καὶ οὐκ ἀρκούντων ὑμῖν εἰς τοῦτο τῶν ἀστικῶν, παραληφθήσεται καὶ γεωργὸς, ὥστε κἂν ἀγροικικὸν ὑμῖν ἐπηχῆσαι μέλος, καὶ τοῖς ἐπιχωρίοις ῥυθμοῖς τὰς τῶν πεπτωκότων ὀδύρασθαι συμφοράς. διελεύσομαι γὰρ διὰ μέσου σου, φησὶν, ἐφορῶν ἤδη πως τὰς ἁμαρτίας, καὶ οὐ πόῤῥω καθεστηκὼς ἔτι τῶν ἀφόρητα δεδυσσεβηκότων.
Μετάφραση
Πρέπει λοιπόν να σκεφτόμαστε ορθά και να διορθώνουμε τον ίδιο μας τον νου, με σκοπό να φρονούμε όσα είναι ευάρεστα στον Θεό, να κατορθώνουμε την αρετή, να προσκολλώμαστε στους τρόπους της δικαιοσύνης και να είμαστε σοφοί επιμελητές της ορθότητας. Διότι έτσι θα έχουμε μαζί μας και ως προστάτη μας τον Θεό των όλων. <Γι' αυτό, αυτά λέει ο Κύριος, ο Θεός ο παντοκράτωρ: Σε όλες τις πλατείες θα υπάρχει κοπετός, και σε όλους τους δρόμους θα ακουστεί αλίμονο, αλίμονο. Θα κληθεί ο γεωργός σε πένθος και κοπετό, και σε εκείνους που γνωρίζουν από θρήνους. Και σε όλους τους δρόμους θα υπάρχει κοπετός, διότι θα περάσω από ανάμεσά σου, είπε ο Κύριος.> Λέει λοιπόν: Αφού γευτήκατε τα δεινά του πολέμου και πονέσατε υπέρμετρα για όσα ήδη συνέβησαν, υποσχεθήκατε να μισείτε τα πονηρά και να αγαπάτε το καλό. Αλλά για λίγο, και μόλις απαλλαγήκατε από τους φόβους εκείνους, κλίνατε προς τη ραθυμία, και φανήκατε εξίσου προσκολλημένοι στις παλαιές κακίες. Γι' αυτό λοιπόν, οι πόλεις θα είναι γεμάτες θρήνο και οιμωγή, θα υπάρχει παντού κοπετός και δάκρυα, και θα αναζητηθούν εκείνοι που γνωρίζουν να θρηνούν. Και επειδή δεν θα σας αρκούν για αυτό τον σκοπό οι κάτοικοι της πόλης, θα προσκληθεί και ο γεωργός, ώστε να σας ηχήσει ένα αγροτικό μέλος και να θρηνήσει τις συμφορές αυτών που έπεσαν με τους ντόπιους ρυθμούς. Διότι, λέει, θα περάσω από ανάμεσά σου, επιβλέποντας πλέον κατά κάποιον τρόπο τις αμαρτίες, και μην όντας πια μακριά από εκείνους που έχουν ασεβήσει ανυπόφορα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες