Φοβερὸν οὖν ἆρα τὸ ἐν θυμῷ παιδεύεσθαι· ταύτῃτοι καὶ ἐλιπάρει Θεὸν ὁ προφήτης λέγων “Παίδευσον ἡμᾶς, Κύριε, ”πλὴν ἐν κρίσει, καὶ μὴ ἐν θυμῷ, ἵνα μὴ ὀλίγους ἡμᾶς “ποιήσῃς.” <Διότι τάδε λέγει Κύριος πρὸς τὸν οἶκον Ἰσραήλ Ἐκζητήσατέ με καὶ ζήσεσθε· καὶ μὴ ἐκζητεῖτε Βαιθὴλ καὶ εἰς Γάλγαλα μὴ εἰσπορεύεσθε, καὶ ἐπὶ τὸ φρέαρ τοῦ ὅρκου μὴ ἀναβαίνετε, ὅτι Γάλγαλα αἰχμαλωτευομένη αἰχμαλωθευθήσεται, καὶ Βαιθὴλ ἔσται ὡς οὐχ ὑπάρχουσα. ἐκζητήσατε τὸν Κύριον καὶ ζήσατε, ὅπως μὴ ἀναλάμψῃ ὡς πῦρ ὁ οἶκος Ἰωσὴφ καὶ καταφάγεται αὐτὸν, καὶ οὐκ ἔσται ὁ σβέσων τῷ οἴκῳ Ἰσραήλ.> Οὐκ ἐᾷ πάλιν τοὺς ἡμαρτηκότας κατολισθεῖν εἰς ἀπόγνωσιν, καίτοι δειναῖς καὶ ἀφορήτοις πλημμελείαις ἐνειλημμένους· προΐσχεται δὲ τὰ παρὰ τοῦ Θεοῦ, σαγηνεύων εἰς μετάγνωσιν· εἰσκεκόμικέ τε καὶ νῦν ἀναγκαίως αὐτὸν ἀνήσειν αὐτοῖς ὑπισχνούμενον τὰ ἐγκλήματα, ἀπαλλάξειν δὲ καὶ ποινῆς καὶ τῶν εἰς τοῦτο δειμάτων. φύσει γὰρ ἀγαθὸς ὁ Δημιουργὸς, “Μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ ”μετανοῶν ἐπὶ ταῖς κακίαις,” καθὰ γέγραπται, καὶ ᾗ φησὶν αὐτὸς διὰ φωνῆς Ἰεζεκιήλ “Οὐ θέλει τὸν θάνατον τοῦ ”ἀποθνήσκοντος, ὡς τὸ ἀποστρέψαι αὐτὸν ἀπὸ τῆς ὁδοῦ “αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς καὶ ζῆν αὐτόν.”
Μετάφραση
Είναι φοβερό, λοιπόν, το να παιδεύεται κανείς με οργή· γι' αυτό και ο προφήτης ικέτευε τον Θεό λέγοντας: «Παίδευσέ μας, Κύριε, αλλά με δίκαιη κρίση και όχι με οργή, για να μη μας λιγοστέψεις.» <Διότι αυτά λέει ο Κύριος προς τον οίκο του Ισραήλ: Ζητήστε με και θα ζήσετε· και μη ζητάτε τη Βαιθήλ και μην εισέρχεστε στα Γάλγαλα, και στο φρέαρ του όρκου μην ανεβαίνετε, διότι τα Γάλγαλα σίγουρα θα αιχμαλωτιστούν, και η Βαιθήλ θα γίνει σαν να μην υπάρχει. Ζητήστε τον Κύριο και θα ζήσετε, για να μην ανάψει σαν φωτιά ο οίκος του Ιωσήφ και τον καταφάγει, και δεν θα υπάρχει κανείς να τη σβήσει για τον οίκο του Ισραήλ.> Δεν αφήνει πάλι όσους έχουν αμαρτήσει να γλιστρήσουν στην απόγνωση, αν και είναι μπλεγμένοι σε φοβερά και ανυπόφορα αμαρτήματα· αλλά προβάλλει τα λόγια του Θεού, ελκύοντάς τους σε μετάνοια. Και έχει εισαγάγει και τώρα αναγκαίως τον Θεό να υπόσχεται σε αυτούς ότι θα συγχωρήσει τα παραπτώματά τους, και ότι θα τους απαλλάξει από την ποινή και από τους φόβους που απορρέουν από αυτήν. Διότι από τη φύση του ο Δημιουργός είναι αγαθός, «μακρόθυμος και πολυέλεος, που μετανοεί για τις τιμωρίες», όπως έχει γραφτεί, και όπως λέει ο ίδιος δια της φωνής του Ιεζεκιήλ: «Δεν θέλει τον θάνατο του αμαρτωλού, αλλά να επιστρέψει από την πονηρή του οδό και να ζήσει.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες