Πατερικές αναφορές στο ΑΜΩΣ 5:7

Καλή είναι λοιπόν η μετάνοια, η οποία απομακρύνει τις τιμωρίες, και ανακόπτει τα αποτελέσματα της οργής, και θέτει όσους την εφαρμόζουν εκτός των δεσποτικών κινήσεων, και μας απαλλάσσει από κάθε συμφορά. <Ο Κύριος είναι αυτός που εφαρμόζει την κρίση στα ύψη, και έθεσε τη δικαιοσύνη στη γη· αυτός που τα δημιουργεί όλα και τα μετασχηματίζει, και μετατρέπει τη σκιά σε πρωί, και σκοτεινιάζει την ημέρα σε νύχτα, αυτός που καλεί το νερό της θάλασσας και το εκχέει στο πρόσωπο της γης, Κύριος ο Θεός ο Παντοκράτωρ είναι το όνομά του. Αυτός που επιφέρει τη συντριβή πάνω στη δύναμη και φέρνει την ταλαιπωρία πάνω στο οχύρωμα.> Μυσταγωγικός είναι ο λόγος, και μάλιστα ταιριάζει απόλυτα σε αυτούς που καλούνται στην επίγνωση του Θεού, και επιδιώκουν να πορευτούν προς το φως της αλήθειας. Διότι σκοπός του Προφήτη είναι να διδάξει τους πλανεμένους, πρώτον μεν ότι η εξουσία των πάντων ανήκει στον Θεό, και με τα δικά του νεύματα κυβερνώνται τα σύμπαντα, και στον νόμο της δικαιοσύνης υποτάσσεται το παμμακάριστο πλήθος των αγγέλων· και ότι εξάπαντος και με κάθε τρόπο είναι επακόλουθο και αναγκαίο για όσους βρίσκονται πάνω στη γη να έχουν τεθεί κάτω από τον ζυγό των νόμων της δικής του δικαιοσύνης. Διότι εάν το ανώτερο από αυτά υπηρετεί τον Θεό, και το άγιο πλήθος των εν υψηλοίς πνευμάτων έχει υποταχθεί με φόβο, πώς ή από πού θα μπορούσε να παραμείνει ατιμώρητο, έχοντας εκτραπεί στην ανυπακοή, αυτό που υστερεί τόσο πολύ και στη φύση και στη δόξα, δηλαδή ο άνθρωπος που προέρχεται από τη γη και καταλήγει στη γη;

Λέει, λοιπόν, ο Κύριος των όλων που επιτελεί κρίση στα ύψη. Αυτό είναι σαν να λέει: Εκείνος που εναποθέτει στα υψηλά και άνω πνεύματα τον τρόπο της δικαιοσύνης που τους αρμόζει· διότι «κρίμα» ονομάζει τη δικαιοσύνη· ο ίδιος έθεσε και στη γη δικαιοσύνη, δηλαδή καθόρισε και για τους επιγείους νόμους, σύμφωνα με τους οποίους πρέπει να ζουν, αν υπολογίζουν την ευημερία και τη ζωή τους, και τη συμμετοχή στην ημερότητα και τη φιλανθρωπία Του. Το ότι δε είναι παντοκράτορας και παντοδύναμος ως Θεός, και ότι απολύτως τίποτα δεν του είναι αδύνατο, αλλά υποχωρεί σε αυτόν ακόμη και η ίδια η φύση των στοιχείων, και τα όντα μεταβάλλονται σύμφωνα με το θέλημά του, το αποδεικνύει λαμβάνοντας ως παράδειγμα το ότι μετατρέπει τη σκιά σε πρωί, και πάλι σκοτεινιάζει την ημέρα σε νύχτα· και επιπλέον αυτών, ότι με άρρητη δύναμη καλεί το νερό από τη θάλασσα ψηλά και άνω, και το κατεβάζει γλυκό σε αυτούς που βρίσκονται στη γη, καθώς αυτό μεταβάλλεται στο παρά φύση σύμφωνα με τα προστάγματα του Κυριάρχου. Λέγοντας δε ότι η σκιά μετατρέπεται σε πρωί, εννοεί ότι η νύχτα, δηλαδή το σκοτάδι, μεταβάλλεται σε ημέρα. Διότι, όπως γράφει ο μακάριος Μωυσής, «σκοτάδι υπήρχε» στην αρχή «πάνω από την άβυσσο», δηλαδή η σκιά· αλλά «είπε ο Θεός, και έγινε φως». Έτσι λέμε ότι η σκιά, δηλαδή το σκοτάδι, μετατράπηκε σε πρωί, δηλαδή σε ημέρα. Αλλά, αφού δημιουργήθηκε η ημέρα, ακολούθησε και πάλι η νύχτα· αυτό ακριβώς σημαίνει το να σκοτεινιάζει την ημέρα σε νύχτα.

Στον Μαλαχία: Και θα ανατείλει για εσάς που ευλαβείσθε το όνομά του ο ήλιος της δικαιοσύνης, και θα υπάρχει ίαση στις φτερούγες του. Στον Αμώς: Ο Κύριος είναι αυτός που εκτελεί κρίση στα ύψη, και έθεσε δικαιοσύνη στη γη. Αυτός που δημιουργεί τα πάντα και τα μεταβάλλει, Κύριος είναι το όνομά του.