Ἐπειδὴ δὲ, φησὶν, εἰς τοῦτο λοιπὸν ἀλαζονείας καὶ ἀθυροστομίας πεσόντες ἁλίσκεσθε, ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐφ᾽ ὑμᾶς ἔθνος· δῆλον δὲ ὅτι τὸ τῶν Ἀσσυρίων· καὶ ἐκθλίψουσιν ὑμᾶς, τοῦ μὴ εἰσελθεῖν εἰς Αἰμὰθ καὶ ἕως τοῦ χειμάῤῥου τῶν δυσμῶν. ἔστι μὲν οὖν ἡ Αἰμὰθ μία τῶν πρὸς ἠῶ πόλις, ὑπὸ τὴν Δαμασκοῦ βασιλείαν τοτηνικάδε κειμένη· μετωνόμασται δὲ νῦν, ὡς ἔφην, εἰς Ἀντιόχειαν, ἤγουν Ἐπιφάνειαν. χείμαῤῥον δὲ δυσμῶν φησὶ τὸν τῶν Αἰγυπτίων ποταμὸν, κατὰ δυσμὰς τῆς Ἰουδαίων γῆς τῆς Αἰγύπτου κειμένης. ἐπειδὴ δὲ ἦν ἔθος τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ, πολέμου μέλλοντος ἐπιθρώσκειν αὐτοῖς, ποτὲ μὲν τὴν ἐκ Δαμασκοῦ καὶ Σύρων ἐπικουρίαν αἰτεῖν, ποτὲ δὲ τὴν τῶν Αἰγυπτίων ὑποτρέχειν χώραν, ταύτῃτοί φησιν, ὡς ἔθνος μὲν ἐπ᾽ αὐτοῖς ἐγείρει, οἱ δὲ ἥξουσιν εὐσθενεῖς, τοσαύτην αὐτοῖς ἐπιῤῥιπτοῦντες θλίψιν, ὡς μὴ ἰσχῦσαι λοιπὸν μήτε εἰς Αἰμὰθ εἰσελθεῖν, μήτε εἰς χειμάῤῥουν τῶν δυσμῶν, τουτέστι, μήτε τὴν Δαμασκοῦ, μήτε τὴν Αἰγυπτίων δύναμιν καλέσαι πρὸς ἐπικουρίαν. “Θεοῦ γὰρ ”συγκλείοντος, τίς ἀνοίξει;” κατὰ τὸ γεγραμμένον. ποῖος ἔσται σωτηρίας τρόπος, τοῦ πάντα ἰσχύοντος εἰς ὄλεθρον συνελαύνοντος; <Οὕτως ἔδειξέ μοι Κύριος, καὶ ἰδοὺ ἐπιγονὴ ἀκρίδων ἐρχομένη ἑωθινὴ, καὶ ἰδοὺ βροῦχος εἷς· Γὼγ ὁ βασιλεύς. καὶ ἔσται ἐὰν συντελέσῃ τοῦ καταφαγεῖν τὸν χόρτον τῆς γῆς, καὶ εἶπα Κύριε κύριε ἵλεως γενοῦ· τίς ἀναστήσει τὸν Ἰακώβ;
Μετάφραση
Επειδή δε, λέει, αφού πέσατε πλέον σε τέτοιο σημείο αλαζονείας και αθυροστομίας, ελέγχεστε, ιδού εγώ επιφέρω εναντίον σας έθνος· είναι δε φανερό ότι πρόκειται για το έθνος των Ασσυρίων· και θα σας καταθλίψουν, ώστε να μην εισέλθετε στην Αιμάθ και έως τον χείμαρρο των δυσμών. Η μεν Αιμάθ, λοιπόν, είναι μια από τις πόλεις προς την ανατολή, η οποία τότε βρισκόταν υπό το βασίλειο της Δαμασκού· έχει δε μετονομαστεί τώρα, όπως είπα, σε Αντιόχεια, δηλαδή Επιφάνεια. Χείμαρρο δε των δυσμών ονομάζει τον ποταμό των Αιγυπτίων, επειδή η Αίγυπτος βρίσκεται δυτικά της γης των Ιουδαίων. Επειδή δε ήταν έθος στους Ισραηλίτες, όταν επρόκειτο να τους επιτεθεί πόλεμος, άλλοτε μεν να ζητούν τη βοήθεια από τη Δαμασκό και τους Σύρους, άλλοτε δε να καταφεύγουν στη χώρα των Αιγυπτίων, γι' αυτό λέει ότι εγείρει μεν εναντίον τους έθνος, και αυτοί θα έρθουν δυνατοί, επιφέροντάς τους τόση θλίψη, ώστε να μην μπορέσουν πλέον ούτε στην Αιμάθ να εισέλθουν ούτε στον χείμαρρο των δυσμών, δηλαδή, ούτε τη δύναμη της Δαμασκού ούτε των Αιγυπτίων να καλέσουν για βοήθεια. Διότι «όταν ο Θεός κλείνει, ποιος θα ανοίξει;», σύμφωνα με το γεγραμμένο. Ποιος θα είναι ο τρόπος σωτηρίας, όταν ο Παντοδύναμος τους οδηγεί στον όλεθρο; <Έτσι μου έδειξε ο Κύριος, και ιδού, σμήνος ακρίδων ερχόταν το πρωί, και ιδού ένας βρούχος· ο Γωγ ο βασιλιάς. Και όταν ολοκλήρωσε να καταφάει το χορτάρι της γης, είπα: Κύριε, Κύριε, γίνε ίλεως· ποιος θα αναστήσει τον Ιακώβ;>
Περισσότερα
Λεπτομέρειες