Πατερικές αναφορές στο ΑΜΩΣ 6:2

«Οίκος του Ισραήλ, διαβείτε όλοι και δείτε, και περάστε από εκεί στην Αιμάθ τη Ραβά, και κατεβείτε στη Γεθ των αλλοφύλων, τις πιο ισχυρές από όλες αυτές τις βασιλείες, για να δείτε αν τα σύνορά τους είναι μεγαλύτερα από τα δικά σας σύνορα.» Τους παρουσιάζει να είναι αχάριστοι και να έχουν επιλέξει να ξεχνούν τη μεγαλοδωρία Του, παρόλο που θα έπρεπε πάντοτε και στο μέγιστο βαθμό να αναγνωρίζουν τη χάρη και να αναπέμπουν ευχαριστήριους ύμνους, επειδή όχι μόνο τους ελευθέρωσε παραδόξως ενώ ήταν καταβεβλημένοι από σκληρή και αφόρητη δουλεία, αλλά και επειδή τους έφερε στη γη που ορκίστηκε στους πατέρες τους. Και τους έφερε αφού εξολόθρευσε έθνη πολλά και δυσκολοπολέμητα, που διέθεταν μεγάλη εμπειρία στο να νικούν σε μάχες. Διότι έτσι κάπου και ο μακάριος Δαβίδ είπε προς τον Θεό σχετικά με εκείνους που προέρχονται από το αίμα του Ισραήλ: «Άμπελο από την Αίγυπτο μετέφερες, έδιωξες έθνη και τη φύτεψες.» Ελέγχονται, λοιπόν, και μάλιστα πολύ σωστά, ως εντελώς αχάριστοι, καθώς λυπούν τον Ευεργέτη καταφεύγοντας σε κάθε είδους ατοπήματα. Διότι τρύγησαν, λέει, ηγεμονίες εθνών και έκαναν δική τους ιδιοκτησία τη χώρα τους, με τον Θεό να κατακρημνίζει όσους αντιστέκονταν και να παραλύει με απερίγραπτη δύναμη την ισχύ των εξεγερμένων. Όμως, για να κατανοήσουν ότι έχουν κληρονομήσει γη εύφορη, με πλούσια βοσκοτόπια και γεμάτη με κάθε αγαθό, καλύτερη και πιο ευρύχωρη από τις άλλες χώρες, τους προστάζει να εξετάσουν τις ηγεμονίες ή τις βασιλείες των γειτονικών λαών ή και εκείνων που βρίσκονται ακόμη πιο πέρα.

Διότι, λέγει, μεταβείτε στην Αιμάθ Ραβά και στη Γεθ των αλλοφύλων· διότι αυτές έχουν πιο περιφανή δόξα από τα άλλα βασίλεια· και εκεί να εξετάσετε, λέγει, εάν τα σύνορά τους είναι μεγαλύτερα από τα δικά σας σύνορα. Υπήρχαν λοιπόν πολλά και κατά τόπους τα βασίλεια των εθνών, των Μωαβιτών, των Ιδουμαίων, των υιών Αμμών. Αλλά δεν υπήρχε τίποτα το σπουδαίο σε αυτά. Πιο λαμπρό δε από τα άλλα ήταν αυτό των Δαμασκηνών και των Παλαιστινών. Και υπήρχαν δύο πόλεις υπό το βασίλειο της Δαμασκού, που βρίσκονταν προς την ανατολή, με το όνομα Αιμάθ· από αυτές η μία ήταν ευρύτερη και μεγαλύτερη, και η άλλη ήταν η μικρότερη· και το Ραβά ερμηνεύεται ως μεγαλύτερη ή πλατύτερη. Πορευθείτε λοιπόν στην Αιμάθ Ραβά, δηλαδή, στην Αιμάθ τη μεγαλύτερη και ευρύτερη· διότι ήταν, όπως είπα, ομώνυμη με την άλλη, έχοντας το μεγαλύτερο μέγεθος. Λένε δε ότι αυτή η πλατιά Αιμάθ είναι η σημερινή Αντιόχεια, ενώ η μικρότερη και πιο στενή είναι η γειτονική και όμορη Επιφάνεια· καθώς ο Αντίοχος, ο επονομαζόμενος Επιφανής, ονόμασε προς δική του δόξα τη μεν μία Αντιόχεια, την δε άλλη Επιφάνεια. Και η πόλη Γεθ ήταν εκείνον τον καιρό πιο λαμπρή από τη σημερινή Παλαιστίνη. Σε αυτήν παρέμειναν οι Ενακείμ και οι ονομαζόμενοι Φιλιστιείμ, επειδή δεν τους εξολόθρευσαν τότε οι υιοί του Ισραήλ.

Γι' αυτό ακριβώς λέει για αυτήν: «Στη Γεθ των αλλοφύλων»· βαδίστε λοιπόν, λέει, στην Αιμάθ Ραβά και στη Γεθ των αλλοφύλων· και εξετάστε λεπτομερώς εάν δεν κατοικείτε μάλλον εσείς σε ευρύτερη χώρα, την καλύτερη και ανώτερη από όλες τις άλλες.

Είναι αναγκαίο να γνωρίζουμε ότι το κείμενο των Εβραίων αναφέρει πρώτη τη Χαλάνη. Διότι λέει: Πηγαίνετε στη Χαλάνη και στην Αιμάθ και στη Γεθ. Η δε Χαλάνη ανήκει στο βασίλειο των Περσών, η οποία τώρα ονομάζεται Λυσίππων. Επειδή δε η έκδοση των Εβραίων μνημόνευσε και το βασίλειο των Περσών, για τον λόγο αυτό λέμε ότι και ο μακάριος Στέφανος, αντί για το «Θα σας μετοικίσω επέκεινα της Δαμασκού», είπε το «Επέκεινα της Βαβυλώνας».

Είναι λοιπόν χρήσιμο, όπως φαίνεται, και για εκείνους που, αφότου δέχθηκαν την πίστη, θαύμασαν τη σοφία των Ελλήνων, θεωρώντας τις δικές τους δοξασίες ανώτερες από τις δικές μας, και για εκείνους που αποκλίνουν επιζητώντας να προσκολληθούν σε αυτούς που παραχαράσσουν την αλήθεια και καταλύουν την ορθότητα των εκκλησιαστικών δογμάτων, το εξής χωρίο: «Πορευθείτε στην Αιμάθ Ραβά και στη Γεθ των αλλοφύλων και δείτε αν τα σύνορά τους είναι μεγαλύτερα από τα δικά σας σύνορα». Διότι η θεόπνευστη Γραφή είναι ευρύτερη από τη μικρόνοη φλυαρία των Ελλήνων, καθώς εξαγγέλλει το φως της αλήθειας και εισφέρει τη γνώση επωφελών δογμάτων, εξυψώνοντας τον νου των πιστών προς οτιδήποτε είναι αξιέπαινο.

Ελμωνί (Α' Σαμ. 21, 2). Τόπος. Ερμηνεύεται ως «κάποιος». Κατά τον Ακύλα και τον Θεοδοτίωνα «τον τάδε». Εσθαμά (Α' Σαμ. 30, 26. 28). Εκεί όπου απέστειλε ο Δαβίδ. Ελώθ (Β' Βασ. 14, 22). Αυτήν την οικοδόμησε ο βασιλιάς Αζαρίας. Εμάθ (Β' Βασ. 14, 25). Στον Ησαΐα. Πόλη της Δαμασκού, την οποία πολιόρκησε ο βασιλιάς των Ασσυρίων. Την μνημονεύει και ο Ζαχαρίας. Αναφέρεται και στον Ιεζεκιήλ. Και στον Αμώς ως Εμάς Ρεββά, που σημαίνει η μεγάλη Εμάθ. Αναφέρεται και παραπάνω. Και ίσως αυτή να είναι η Επιφάνεια, η οποία βρίσκεται πλησίον της Έμεσας.

Οι ονομαστοί μεταξύ των αρχόντων, που σφετερίστηκαν τις εξουσίες των εθνών· σε αυτούς προσήλθε ο οίκος του Ισραήλ. Περάστε όλοι στη Χαλάνη και δείτε, και πορευθείτε από εκεί στην Αμάθ τη μεγάλη, και κατεβείτε από εκεί στη Γεθ των αλλοφύλων, στις πιο ισχυρές από όλες αυτές τις βασιλείες, για να δείτε αν τα όριά τους είναι μεγαλύτερα από τα δικά σας όρια. Εσείς που πορεύεστε προς την κακή ημέρα, που πλησιάζετε και αγγίζετε τα ψευδή σάββατα, που κοιμάστε σε ελεφαντοστέινα κρεβάτια και σπαταλάτε τον χρόνο σας με τρυφηλότητα πάνω στα στρώματά σας, που τρώτε αρνιά από τα ποίμνια και τρυφερά μοσχαράκια που θηλάζουν από τα κοπάδια, που χειροκροτείτε στον ήχο των μουσικών οργάνων, θεωρώντας ότι αυτά είναι μόνιμα και όχι παροδικά, που πίνετε κρασί σε φιάλες και αλείφεστε με τα πιο εκλεκτά μύρα, και δεν πονάτε καθόλου για τη συντριβή του Ιωσήφ. Γι' αυτόν τον λόγο τώρα θα αιχμαλωτιστούν πρώτοι από τους άρχοντες που εξορίζονται, και θα μεταστραφεί η κατοικία των κακούργων, και θα εξαλειφθεί ο χρεμετισμός των αλόγων από τον Εφραίμ. Και πάλι μέσω του Ιερεμία λέει: Συγκεντρώστε τα κρέατά σας και τις θυσίες σας και φάτε τα, διότι δεν έδωσα εντολή στους πατέρες σας σχετικά με θυσίες ή σπονδές, την ημέρα που τους έπιασα από το χέρι για να τους βγάλω από τη γη της Αιγύπτου. Και πάλι μέσω του Δαβίδ στον τεσσαρακοστό ένατο ψαλμό είπε τα εξής: Ο Θεός των θεών, ο Κύριος, μίλησε και κάλεσε τη γη από την ανατολή του ήλιου μέχρι τη δύση. Από τη Σιών προέρχεται η μεγαλοπρέπεια της ωραιότητάς Του.