Ἐπειδὴ δὲ ἦν ἔθος τοῖς ἐν Σαμαρείᾳ λαμπροῖς, τοῖς ἐξαιρέτοις τῶν ἵππων ἐποχεῖσθαι φιλεῖν, οἱ δὲ, κατὰ τὸ εἰκὸς, διὰ μέσων ᾔεσαν τῶν πλατειῶν, ἔννουν τι καὶ σοφὸν καὶ οἷον ἐξ ἐπιστήμης ὑποχρεμετίζοντες· ἕτοιμον γὰρ ἀεί πως τὸ ζῷον εἰς εἴδησιν εὐκοσμίας καὶ τῆς αὐτῷ πρεπούσης ἐπιστήμης εἰς παραδοχήν· καὶ τοῦτο πεπαύσεται, φησίν. ἐξαρθήσεται γὰρ χρεμετισμὸς ἐξ ἵππων Ἐφραΐμ. ὅμοιον ὡσεὶ λέγοι Πεπαύσεται τῆς ἀγερωχίας τῶν ἐν Σαμαρείᾳ τὸ προκριτὸν, καταλήξουσι δὲ καὶ οὐχ ἑκόντες τοῦ περιφανεῖς ποιεῖσθαι τὰς προόδους, ὑποχρεμετιζόντων αὐτοῖς τῶν ἵππων, οἳ λαμπροῖς φαλάροις κατεστεμμένοι, τὸν ἐπιβάτην τάχα που καὶ ἐπιγινώσκουσι, μόνον δὲ οὐχὶ καὶ φυσῶσι μέγα, σεπτόν τε καὶ ἀξιάγαστον ἐπαναθέμενοι τὸν ἡνίοχον. ἀλλ᾽ ὅτι τὸ νήφειν τοῖς ἡγουμένοις ἀσφαλὲς, τὸ γεμὴν ὑπτιοῦσθαι φιλεῖν ἐπιζήμιον, κἀντεῦθεν ἂν μάθοις. ἐπ᾽ αὐτοὺς γὰρ ἔσται καὶ πρό γε τῶν ἄλλων τὰ ἐξ ὀργῆς· καὶ ἁπάσης μὲν εὐκλείας ἐξωσθήσονται, κείσονται δὲ καὶ αὐτοὶ τοῖς ἄλλοις ὁμοῦ, πικρόν τι καὶ δυσαχθὲς ἔχοντες κρῖμα, καὶ ὅτι μὴ μόνον ἑαυτοὺς ἀπολωλέκασι, προσέθεσαν δὲ καὶ ἑτέρους ταῖς ἑαυτῶν παρανομίαις, ἀπολογήσονται. <Ὅτι ὤμοσε Κύριος καθ᾽ ἑαυτοῦ διότι βδελύσσομαι ἐγὼ πᾶσαν τὴν ὕβριν Ἰακὼβ, καὶ τὰς χώρας αὐτοῦ μεμίσηκα.> Τὸ ἀμετάθετον τῆς ὀργῆς ἀποφαίνει, δεικνὺς ὀμωμοκότα Θεὸν, ὡς εἴη μεμισηκὼς τὴν ὕβριν τοῦ Ἰακώβ.
Μετάφραση
Επειδή ήταν συνήθεια στους επιφανείς της Σαμάρειας να αρέσκονται να επιβαίνουν σε εκλεκτά άλογα, και αυτά, όπως ήταν φυσικό, διέρχονταν μέσα από τις πλατείες, χρεμετίζοντας με κάποιο νόημα και σοφία, σαν να ήταν εκπαιδευμένα· διότι το ζώο είναι πάντοτε πρόθυμο να διδαχθεί την ευπρέπεια και να αποδεχθεί την κατάλληλη για αυτό εκπαίδευση· και αυτό θα σταματήσει, λέει. Διότι θα εξαλειφθεί ο χρεμετισμός από τα άλογα του Εφραΐμ. Είναι σαν να λέει: Θα παύσει η υπεροψία των εκλεκτών της Σαμάρειας, και θα σταματήσουν, έστω και παρά τη θέλησή τους, να πραγματοποιούν λαμπρές δημόσιες εμφανίσεις, με τα άλογα να χρεμετίζουν κάτω από αυτούς, τα οποία, στολισμένα με λαμπρά χαλινάρια, σχεδόν αναγνωρίζουν τον αναβάτη, και σχεδόν φουσκώνουν από υπερηφάνεια, φέροντας πάνω τους τον σεβαστό και αξιοθαύμαστο αναβάτη. Αλλά ότι η πνευματική εγρήγορση των ηγετών είναι ασφαλής, ενώ το να αρέσκονται στη ραθυμία είναι επιζήμιο, μπορείς να το κατανοήσεις και από εδώ. Διότι πάνω σε αυτούς θα πέσουν, και μάλιστα πριν από όλους τους άλλους, τα αποτελέσματα της οργής· και θα στερηθούν κάθε δόξα, και θα κείτονται και αυτοί μαζί με τους υπόλοιπους, αντιμετωπίζοντας πικρή και δυσβάσταχτη καταδίκη, και θα λογοδοτήσουν, επειδή όχι μόνο κατέστρεψαν τους εαυτούς τους, αλλά ενέπλεξαν και άλλους στις δικές τους παρανομίες. <Διότι ο Κύριος ορκίστηκε στον εαυτό Του: Εγώ βδελύσσομαι όλη την αλαζονεία του Ιακώβ, και μίσησα τις χώρες του.> Αυτό φανερώνει το αμετάκλητο της οργής, παρουσιάζοντας τον Θεό να έχει ορκιστεί ότι μίσησε την αλαζονεία του Ιακώβ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες