Οὐκοῦν ἔσται τοῖς προσκρούουσι καὶ καταλυποῦσι Θεὸν ἄπορος μὲν ἡ φυγὴ, πανσθενὴς δὲ καὶ δυσδιάφυκτος ἡ πλήττουσα χεὶρ, καὶ τοῖς ἅπαξ ἐνειλημμένοις οὐκ ἂν γένοιτό τις ἐπικουρία καὶ παράκλησις· “Ἐὰν γὰρ κλείσῃ κατὰ ἀνθρώ- ”που, τίς ἀνοίξει;” κατὰ τὸ γεγραμμένον. ἄμεινον δὲ δήπου παρὰ πολὺ τὸ ἀποσκευάζεσθαι τὴν ὀργὴν ταῖς εἰς τὸ αὐτῷ δοκοῦν καὶ φίλον ἀναδρομαῖς. τοῦτο δ᾽ ἂν γένοιτο, καὶ μάλα ὀρθῶς, εἰ τῶν ὄπισθεν ἐπιλανθανόμενοι, καὶ τὸ φαῦλον ἀποσπουδάζοντες, ταῖς εἰς ἀρετὴν ἐπιδόσεσιν ἑαυτοὺς καταλαμπρύνοιμεν. διανηξόμεθα γὰρ τότε τὰ ἐκ θυμοῦ, καὶ ἀγαθὸν ὄντα τῇ φύσει τὸν Δημιουργὸν μεταθήσομεν εὐκόλως εἴς γε τὸ χρῆναί φημι χρηστῆς καὶ ἡμερωτάτης ἡμᾶς ἐποπτείας ἀξιοῦν. <Ὁ οἰκοδομῶν εἰς τὸν οὐρανὸν τὴν ἀνάβασιν αὐτοῦ, καὶ τὴν ἐπαγγελίαν αὐτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς θεμελιῶν· ὁ προσκαλούμενος τὸ ὕδωρ τῆς θαλάσσης καὶ ἐκχέων αὐτὸ ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς· Κύριος ὁ Θεὸς ὁ Παντοκράτωρ ὄνομα αὐτῷ.> Καὶ διὰ πλειόνων ἔτι καταδεδίττεται λόγων τοὺς ἀποφοιτῶντας Θεοῦ, καὶ μετασοβεῖ πρὸς τὸ ἄμεινον, εὐτέχνως τῆς θείας φύσεως τὴν ὑπεροχὴν καὶ τὸ παναλκὲς ἐξηγούμενος, καὶ ὅτι πάντη τε καὶ πάντως τοὺς ἰδίους λόγους ἀποπερανεῖ, παρεμποδίζοντος οὐδενὸς, πειρᾶται πληροφορεῖν. “
Μετάφραση
Επομένως, για εκείνους που προσκρούουν και λυπούν βαθιά τον Θεό, η φυγή θα είναι αδύνατη, το χέρι που πλήττει παντοδύναμο και δυσέκφευκτο, και για όσους έχουν άπαξ εγκλωβιστεί δεν θα υπάρξει καμία βοήθεια και παρηγοριά· διότι, «εάν κλείσει την πύλη για τον άνθρωπο, ποιος θα την ανοίξει;» σύμφωνα με τη Γραφή. Είναι βέβαια πολύ καλύτερο να απομακρύνουμε την οργή με την επιστροφή σε αυτά που είναι αρεστά και προσφιλή σε Αυτόν. Αυτό δε θα γινόταν, και μάλιστα πολύ ορθά, αν, λησμονώντας τα όσα βρίσκονται πίσω μας και αποστρεφόμενοι με σπουδή το φαύλο, λαμπρύναμε τους εαυτούς μας με την προκοπή στην αρετή. Διότι τότε θα διασωθούμε από τα δεινά του θυμού, και θα μεταπείσουμε εύκολα τον Δημιουργό, ο οποίος είναι από τη φύση Του αγαθός, ώστε να θεωρήσει ότι πρέπει να μας αξιώσει μιας αγαθής και ημερότατης επιστασίας. <Αυτός που οικοδομεί την ανάβασή Του στον ουρανό, και θεμελιώνει την επαγγελία Του στη γη· αυτός που προσκαλεί το νερό της θάλασσας και το εκχέει στο πρόσωπο της γης· Κύριος ο Θεός ο Παντοκράτορας είναι το όνομά Του.> Και με περισσότερα ακόμη λόγια εκφοβίζει αυτούς που απομακρύνονται από τον Θεό, και τους μεταστρέφει προς το καλύτερο, εξηγώντας επιδέξια την υπεροχή και την παντοδυναμία της θείας φύσεως, και προσπαθεί να δώσει την πλήρη βεβαιότητα ότι με κάθε τρόπο και οπωσδήποτε θα εκπληρώσει τους δικούς Του λόγους, χωρίς να εμποδίζεται από τίποτα. «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες