ἀλλ᾽ ἦν τὸ ξύλον εἰκὼν καὶ τύπος τοῦ τιμίου σταυροῦ, δι᾽ οὗ γέγονε γλυκὺς ὁ νόμος, καὶ οἱονεὶ ποτιμώτατος, καίτοι τῆς ἱστορίας ἐχούσης τὸ πικρόν· “Ἀποκτένει γὰρ, ὡς ἔφην, τὸ ”γράμμα,” μᾶλλον δὲ ὡς γέγραφεν ὁ σοφὸς ἡμῖν Παῦλος. <Οὐχ ὡς υἱοὶ Αἰθιόπων ὑμεῖς ἐστὲ ἐμοὶ υἱοὶ Ἰσραήλ; λέγει Κύριος· οὐ τὸν Ἰσραὴλ ἀνήγαγον ἐκ γῆς Αἰγύπτου, καὶ τοὺς ἀλλοφύλους ἐκ Καππαδοκίας, καὶ τοὺς Σύρους ἐκ βόθρου; ἰδοὺ οἱ ὀφθαλμοὶ Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τὴν βασιλείαν τῶν ἁμαρτωλῶν, καὶ ἐξαρῶ αὐτὴν ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς.> Ὑψηλὴν ἀεὶ τὴν ὀφρὺν ἀνατείνοντες οἱ ἐξ Ἰσραὴλ, ἄνω τε καὶ κάτω τὴν τῶν πατέρων ἀειλογοῦντες εὐγένειαν, καὶ πολὺ τὴν γλῶτταν κατευρύνοντες ἔφασκον “Πατέρα ἔχομεν ”τὸν Ἁβραάμ.” πλὴν ἀντήκουον λέγοντος αὐτοῖς τοῦ Χριστοῦ “Εἰ τέκνα τοῦ Ἁβραὰμ ἦτε, τὰ ἔργα τοῦ Ἁβραὰμ ”ἐποιεῖτε ἂν.” “Οὐ γὰρ πάντες οἱ ἐξ Ἰσραὴλ, οὗτοι Ἰσ- ”ραὴλ, οὐδ᾽ ὅτι εἰσὶ σπέρμα Ἁβραὰμ, πάντες τέκνα.” ἀλλ᾽ ἡ τῶν ἔργων ὁμοιότης καὶ τὸ ἐπαυχεῖν δύνασθαι λαμπρῶς ταῖς τῶν πατέρων εὐκλείαις ἀπονέμει δικαίως. κατεσοβαρεύοντο δὲ τῶν ἄλλων ἁπάντων ἐθνῶν κἀκεῖνο λέγοντες, ὡς ἐξ ἁπάντων αὐτοὺς τῶν ἐθνῶν ἀπολέκτους ἐποιήσατο ὁ Θεὸς, καὶ ἐξείλατο μὲν ἐκ τῆς Αἰγυπτίων γῆς, μετεκόμισε δὲ εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας. καὶ ἀληθὴς μὲν ὁ λόγος.
Μετάφραση
Αλλά το ξύλο ήταν εικόνα και τύπος του τιμίου σταυρού, διά του οποίου ο νόμος έγινε γλυκύς και εξαιρετικά πόσιμος, αν και το γράμμα της ιστορίας έχει πικρία· διότι «το γράμμα σκοτώνει», όπως είπα, ή μάλλον όπως μας έγραψε ο σοφός Παύλος. <«Μήπως δεν είστε για εμένα σαν τους γιους των Αιθιόπων, γιοι του Ισραήλ;» λέγει ο Κύριος· «δεν ανέβασα τον Ισραήλ από τη γη της Αιγύπτου, και τους αλλοφύλους από την Καππαδοκία, και τους Σύρους από τον βόθρο; Ιδού, τα μάτια του Κυρίου και Θεού είναι στραμμένα επί της αμαρτωλής βασιλείας, και θα την εξαλείψω από το πρόσωπο της γης.»> Υψώνοντας πάντοτε υπεροπτικά την οφρύ οι προερχόμενοι από τον Ισραήλ, προβάλλοντας συνεχώς την ευγένεια των πατέρων τους και πλαταίνοντας πολύ τη γλώσσα τους, έλεγαν: «Έχουμε πατέρα τον Αβραάμ». Όμως άκουγαν ως απάντηση τον Χριστό να τους λέει: «Εάν ήσασταν τέκνα του Αβραάμ, θα κάνατε τα έργα του Αβραάμ». «Διότι δεν είναι όλοι όσοι προέρχονται από τον Ισραήλ, Ισραήλ, ούτε επειδή είναι σπέρμα του Αβραάμ είναι όλοι τέκνα του», αλλά η ομοιότητα των έργων απονέμει δικαίως τη δυνατότητα να καυχιέται κανείς λαμπρά για τις ένδοξες πράξεις των πατέρων του. Επιδεικνύονταν δε με υπεροψία απέναντι σε όλα τα άλλα έθνη λέγοντας και τούτο, ότι δηλαδή ο Θεός τους εξέλεξε ανάμεσα από όλα τα έθνη, και τους απελευθέρωσε μεν από τη γη των Αιγυπτίων, τους μετέφερε δε στη γη της επαγγελίας. Και είναι μεν αληθής αυτός ο λόγος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες