Πατερικές αναφορές στο ΑΜΩΣ 9:8

Αλλά το ξύλο ήταν εικόνα και τύπος του τιμίου σταυρού, διά του οποίου ο νόμος έγινε γλυκύς και εξαιρετικά πόσιμος, αν και το γράμμα της ιστορίας έχει πικρία· διότι «το γράμμα σκοτώνει», όπως είπα, ή μάλλον όπως μας έγραψε ο σοφός Παύλος. <«Μήπως δεν είστε για εμένα σαν τους γιους των Αιθιόπων, γιοι του Ισραήλ;» λέγει ο Κύριος· «δεν ανέβασα τον Ισραήλ από τη γη της Αιγύπτου, και τους αλλοφύλους από την Καππαδοκία, και τους Σύρους από τον βόθρο; Ιδού, τα μάτια του Κυρίου και Θεού είναι στραμμένα επί της αμαρτωλής βασιλείας, και θα την εξαλείψω από το πρόσωπο της γης.»> Υψώνοντας πάντοτε υπεροπτικά την οφρύ οι προερχόμενοι από τον Ισραήλ, προβάλλοντας συνεχώς την ευγένεια των πατέρων τους και πλαταίνοντας πολύ τη γλώσσα τους, έλεγαν: «Έχουμε πατέρα τον Αβραάμ». Όμως άκουγαν ως απάντηση τον Χριστό να τους λέει: «Εάν ήσασταν τέκνα του Αβραάμ, θα κάνατε τα έργα του Αβραάμ». «Διότι δεν είναι όλοι όσοι προέρχονται από τον Ισραήλ, Ισραήλ, ούτε επειδή είναι σπέρμα του Αβραάμ είναι όλοι τέκνα του», αλλά η ομοιότητα των έργων απονέμει δικαίως τη δυνατότητα να καυχιέται κανείς λαμπρά για τις ένδοξες πράξεις των πατέρων του. Επιδεικνύονταν δε με υπεροψία απέναντι σε όλα τα άλλα έθνη λέγοντας και τούτο, ότι δηλαδή ο Θεός τους εξέλεξε ανάμεσα από όλα τα έθνη, και τους απελευθέρωσε μεν από τη γη των Αιγυπτίων, τους μετέφερε δε στη γη της επαγγελίας. Και είναι μεν αληθής αυτός ο λόγος.

Πρέπει να γνωρίζουμε ότι αντί για τη λέξη «βόθρος», οι Εβραίοι έχουν αποδώσει «της Κυρήνης». Επομένως, οι Παλαιστίνιοι έγιναν άποικοι των Καππαδοκών, και οι Σύροι των Κυρηναίων. Ονόμασε δε βόθρο την Κυρήνη, αν και είναι πολύ υπερυψωμένη και βρίσκεται σε ύψωμα, επειδή κείται σαν σε βαθύ κόλπο. Διότι όλη, για να το πούμε έτσι, η γη των Λιβύων έχει παραθαλάσσιους κόλπους που προεξέχουν. Σε εμένα, λοιπόν, λέει, που βλέπω τους πάντες το ίδιο, σκοπός μου είναι να ξεριζώσω κάθε βασιλεία αμαρτωλών από τη γη. Άρα, σε τίποτα δεν θα ωφελήσει αυτούς που την κατέχουν η σαρκική λαμπρότητα. Διότι ως ευγένεια παρά τω Θεώ κρίνεται ο αγαθός τρόπος ζωής, που έχει κλίνει πολύ προς την επιθυμία της αρετής, και έχει μελετήσει να συναγωνίζεται την ευσέβεια των προγόνων. <Εκτός του ότι δεν θα εξολοθρεύσω εντελώς τον οίκο του Ιακώβ, λέγει ο Κύριος. Διότι ιδού, εγώ δίνω εντολή και θα λιχνίσω τον οίκο του Ισραήλ ανάμεσα σε όλα τα έθνη, όπως λιχνίζεται ο καρπός στο λιχνιστήρι, και δεν πρόκειται να πέσει ούτε ένα θρύμμα στη γη· από ρομφαία θα πεθάνουν όλοι οι αμαρτωλοί του λαού μου, οι οποίοι λέγουν: Δεν πρόκειται να μας πλησιάσουν ούτε να έλθουν πάνω μας τα κακά.> Διατηρείται πάλι για τον Ισραήλ το υπόλειμμα «για χάρη των πατέρων». Διότι δεν θα υποστούν ολοκληρωτικό όλεθρο, λέγει, ούτε θα εξαφανιστεί εντελώς το γένος του Ιακώβ. Αλλά σαν να έχουν σκορπιστεί με λιχνιστήρι, λέγει, θα διασκορπιστούν σε όλα τα έθνη.

Διότι αυτά έχουν οριστεί και έχουν κριθεί από τον Θεό του Ισραήλ, ώστε να μάθουν εκείνοι που υποδείχθηκαν να μην επιτίθενται περιφρονητικά στον λαό Του και ο σκοπός της προφητείας είναι να περιοριστούν σε λίγους οι προαναφερθέντες. Επειδή «δεν υπάρχει προσωποληψία στον Θεό», για τον λόγο αυτόν, ανάμεσα στους ελέγχους κατά των αλλοφύλων έχει παρεμβληθεί και ο λόγος για τη Σιών· μέσω του οποίου ο Θεός, κατατάσσοντας τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ σαν να βρίσκονται ανάμεσα σε αλλοφύλους, εκφέρει εναντίον τους και την καταδικαστική απόφαση. Έχει ειπωθεί άλλωστε και στο βιβλίο του Αμώς, από το πρόσωπο του Θεού προς τον λαό των Ιουδαίων: «Μήπως δεν είστε για μένα σαν τους γιους των Αιθιόπων; λέει ο Κύριος. Δεν ανέβασα τον Ισραήλ από τη γη της Αιγύπτου, και τους αλλοφύλους από την Καππαδοκία, και τους Σύρους από το βάραθρο; Ιδού, οι οφθαλμοί του Κυρίου είναι στραμμένοι σε όλα τα βασίλεια της γης». Όμως, ο προκείμενος λόγος για τη «φάραγγα της Σιών» δεν έχει ειπωθεί για την ίδια τη Σιών, αλλά για τη φάραγγα που βρίσκεται δίπλα της. Γι' αυτό, προχωρώντας στη συνέχεια, ο λόγος αναφέρει: «και οι εκλεκτές σου φάραγγες θα γεμίσουν με άρματα, και οι ιππείς θα φράξουν τις πύλες σου». Νομίζω δε ότι μέσα από αυτά ο Θεός, θέλοντας να φανερώσει την αποβολή του Ισραήλ και την έσχατη έκπτωσή τους, τους κατέταξε στην τάξη των αλλοφύλων, συμπεριλαμβάνοντάς τους στο μέσο της Γραφής περί των αλλοφύλων, αλλά επίσης θεωρώ ότι δηλώνεται και η πτώση της Ιερουσαλήμ, με το να ονομάζεται «φάραγγα της Σιών».