Πατερικές αναφορές στο ΔΑΝΙΗΛ - ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΑΖΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΥΜΝΟΣ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ 1:3

Η προσευχή και ο ύμνος των τριών παίδων στην κάμινο του πυρός <στη Βαβυλώνα>. Ευλογητός ει: Διότι πότε ο Θεός δεν ευλογείται από όλους; Και αινετόν: Και στον παρόντα αιώνα και στον μέλλοντα ο Θεός είναι δεδοξασμένος. Ότι δίκαιος: Διότι όλα όσα αφορούν τη σωτηρία μας, μας τα επιμέτρησε ως αγαθός Θεός. Και όλα τα έργα: Ως [έργα] του Θεού, είναι όλα αληθινά όσα προέρχονται από Αυτόν. Και κρίματα αληθείας: Διότι τίποτα δεν είναι άκριτο ή ψευδές στον Θεό. Κατά πάντα: Διότι έκανε τα πάντα καλά για τον άνθρωπο. Και επί την πόλιν: Εννοεί βέβαια και την αισθητή Ιερουσαλήμ, διότι υπέφερε πολλά προς επιστροφή. Ότι εν αληθεία: Διότι, επειδή παρόργισαν τον Θεό, έλαβαν την ανταπόδοση. Ότι αμαρτήσαμε: Διότι αρνήθηκαν τον Θεό και προσχώρησαν στα είδωλα· συνεπώς σε όλα αμάρτησαν. Και των εντολών: Διότι, παραβαίνοντας τον νόμο, γίναμε ένοχοι για τα πάντα. Καθώς ενετείλω: Διότι Αυτός ως αγαθός μας συμβούλευσε τα αγαθά, αλλά εμείς υπήρξαμε ανυπάκουοι. Και πάντα όσα: Διότι τίποτε δεν κάνει ο Θεός άσκοπα ούτε προς βλάβην. Και παρέδωκας: Σε απερίτμητους και ασεβείς, οι οποίοι δεν γνωρίζουν τον Θεό, αλλά είναι κατά πάντα άνομοι. Και σε βασιλιά άδικο: Αναφέρεται μεν στον Ναβουχοδονόσορα, αλλά εννοεί τον διάβολο. Και νυν: Διότι γίναμε υπόδικοι παρακούοντας τον Θεό. Αισχύνη: Διότι ενώ οφείλαμε να μιλάμε στον Θεό, παραδοθήκαμε σε ειδωλολάτρες <στις ειδωλολατρίες> και ντροπιαστήκαμε. Μη παραδώς: Διότι ενώ εμείς δεν έχουμε έργα σωτηρίας, Εσύ για το όνομά Σου μην μας εγκαταλείψεις.

Είδες αυτόν που γελά να παραδίδεται στον θρήνο; Δες αυτόν που πενθεί να απολαμβάνει παρηγοριά. Διότι λέει: «Μακάριοι οι πενθούντες, διότι αυτοί θα παρηγορηθούν». Είδες αυτούς που δυσανασχετούν να τιμωρούνται; Δες αυτούς που ευχαριστούν να σώζονται. «Ευλογητός είσαι, Κύριε, και αξιοΰμνητο το όνομά σου, διότι είσαι δίκαιος σε όλα όσα έπραξες σε εμάς». Και λίγο μετά: «Όλα όσα επέφερες σε εμάς, τα έκανες με αληθινή κρίση». Εκείνοι έλεγαν: «Καθένας που πράττει το πονηρό, είναι καλός ενώπιον του Κυρίου»· τούτοι, αντίθετα: «Καθαρός είναι ο οφθαλμός σου, ώστε να μη βλέπει τα πονηρά».

Αλλά όμως αψήφησαν με τόλμη τα βασανιστήριά του, και περιπατούσαν μέσα στο καμίνι και υμνούσαν τον Θεό, σαν να βρίσκονταν σε λιβάδι και παράδεισο ή σε κάποιο χλοερό μέρος. Και όπως κάποιος που ζει μέσα στην απόλαυση, έτσι περιπατούσαν και έλεγαν: Ευλογητός είσαι, Κύριε, ο Θεός των πατέρων μας, και αινετό και δεδοξασμένο είναι το όνομά σου στους αιώνες. Και δες πώς η υπομονή που ανθίζει, φέρνει στη συνέχεια την ταπεινοφροσύνη: Διότι είσαι δίκαιος σε όλα όσα έκανες σε εμάς. Καίτοι, ακόμη κι αν είχαν διαπράξει αμαρτίες, όλες τις εξάλειψε η δύναμη της φλόγας· παρόλα αυτά με υπομονή έλεγαν: Διότι είσαι δίκαιος σε όλα όσα έκανες σε εμάς. Είδες την υπομονή των δικαίων; Δεν αναλογίστηκαν ότι τα σώματά τους επρόκειτο να έρθουν σε επαφή με τη φωτιά, αλλά αποδείχθηκαν πιο στερεοί και από το διαμάντι, και τόσο ανδρείοι, ώστε να μη στέκονται σε ένα μόνο μέρος μέσα στο καμίνι. Και περιπατώντας ευλογούσαν τον Θεό και τον δόξαζαν. Και δεν υμνούσαν μόνο αυτοί, αλλά προσκαλούσαν μαζί τους και όλη την κτίση, τον ήλιο και τη σελήνη, τα άστρα του ουρανού, τη θάλασσα και τα ποτάμια, τις πηγές και τις λίμνες και τη γη, τα όρη, τους λόφους, τις κοιλάδες, τις πεδιάδες, τις νύχτες, τις ημέρες. Και πρόσεξε το θαυμαστό: με τάξη υμνούσαν και δόξαζαν τον Θεό.

Ωδή έβδομη. Τη συγκατάβαση του Θεού. Αφού έλαβες, μακάριε, το πρόσταγμα από την άνωθεν θεοφάνεια, αμέσως ανέδειξες τον Ελισσαίο μαθητή και προφήτη, ο οποίος σε ακολουθούσε και έψαλλε μαζί σου: «Ευλογητός ο Θεός των πατέρων ημών».

Ωδή ζ'. Ο αίνος των τριών παίδων σβήνει τη φλόγα. Προσευχή των αγίων τριών παίδων. «Ευλογημένος είσαι, Κύριε, ο Θεός των πατέρων μας, και αινετό και δεδοξασμένο είναι το όνομά σου στους αιώνες, διότι είσαι δίκαιος και όλες οι κρίσεις σου είναι αληθινές». Είσαι αξιοΰμνητος, λέει, Κύριε, και δίκαιος και όλες οι αποφάσεις σου είναι αληθινές.

Εσύ που ανέτειλες τη χαρά στον κόσμο, αγνή και ευλογημένη, γέμισε την καρδιά μου με ανέκφραστη χαρά, Μαρία θεόνυμφε, διώχνοντας κάθε λύπη, για να κραυγάζω σωζόμενος: Ευλογημένος είσαι, ο Θεός των πατέρων μας. Μαρία σεμνή, που έγινες κατοικία του Θεού και έμψυχος ναός, την καρδιά μου, η οποία υπήρξε ναός δαιμόνων και σπήλαιο ληστών, κάνε την ναό του Θείου Πνεύματος, για να σε ανυμνώ με χαρά μέσα στον σεπτό σου ναό.

Εσύ που ανέτειλες τη χαρά στον κόσμο, αγνή ευλογημένη, γέμισε την καρδιά μου με άρρητη χαρά, Μαρία Θεόνυμφε, αποδιώχνοντας κάθε λύπη, για να κραυγάζω καθώς σώζομαι: Ευλογημένος είσαι, ο Θεός των πατέρων μας. Σεμνή Μαρία, που έγινες κατοικία του Θεού και έμψυχος ναός, την καρδιά μου, η οποία υπήρξε ναός δαιμόνων και σπήλαιο ληστών, κάνε την ναό του θείου Πνεύματος, για να σε ανυμνώ με χαρά μέσα στον σεπτό σου ναό.

Ωδή ζ'. Δροσοβόλο <μεν την κάμινο κατέστησε> Εσύ, Παρθένε, που ανέτειλες τον Ήλιο, οδήγησε προς το φως και εμένα που κείτομαι στο σκοτάδι της αγνωσίας, ώστε να βοώ προς τον Υιό σου με ευσέβεια: Ευλογητός είσαι, ο Θεός των πατέρων ημών.

Θεοτόκε, εσύ που γέννησες τον αγεώργητο βότρυ της ζωής, αξίωσέ με να προσφέρω καρπούς μετάνοιας στον Υιό σου, κραυγάζοντας: Ευλογητός είσαι ο Θεός των πατέρων μας.

Τρεις παίδες εν καμίνω. Χτυπήστε τα χέρια σας, έθνη, σήμερα ψαλμικά, διότι αναστήθηκε ο Χριστός συνανασταίνοντας τους νεκρούς, οι οποίοι φωνάζουν μεγαλόφωνα: Ευλογημένος είσαι, ο Θεός των πατέρων μας. Ας στήσουμε χορό αλαλάζοντας μυστικά στην εορτή του Πάσχα και ας ανακράξουμε: Εσύ που έκανες μεγάλα έργα για τη δική μας απολύτρωση, ευλογημένος είσαι, Χριστέ.