παυσάσθων τοίνυν οἱ τῶν αἱρεσιαρχῶν δογματισταί, οἳ δυνάμεις καὶ αἰῶνας καὶ προβολὰς ὀνομάζοντες κενὰ τερατολογήματα ἐφευρίσκουσιν, ἵνα διὰ τῶν ξένων ῥημάτων εὐκόλως τοὺς ἀνθρώπους ἀπατήσαντες ἀποκτείνωσιν καὶ τὰ μὴ ὄντα ὡς ὄντα προσκυνεῖν ἀν<αγκάσωσιν, ἑτέρας> πά<λιν> εἰ<κό>να<ς ἐν ταῖς> καρδίαις τῶν ἀνθρώπων ὥσπερ Ναβουχοδονόσορ ἀναπλάσσοντες. πάντα γὰρ συμπεριλαβοῦσα ἡ γραφή, εἴτε „ἀρχὰς“ εἴτε „ἐξουσίας“ εἴτε „δυνάμεις“ εἴτε „θρόνους“ εἴτε „κυριότητας“ εἴτε „πᾶν ὄνομα ὀνομαζόμενον“, ὑπέταξεν τὰ πάντα καὶ ἐδούλωσεν τῷ θεῷ ὡς κυρίῳ καὶ δεσπότῃ ἀνυμνεῖν καὶ εὐλογεῖν καὶ δοξάζειν τὸν πεποιηκότα. καὶ διὰ τοῦτο Ἀνανίας, Ἀζαρίας τε καὶ Μισαὴλ μετὰ <τὸ> πάντα τὰ ὄντα ἐξειπεῖν ἐπήνεγκαν λέγοντες· „εὐλογεῖτε πάντες οἱ σεβόμενοι κύριον τὸν θεὸν <τῶν θεῶν>, ὑμνεῖτε καὶ ἐξομολογεῖσθε, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ“.
Μετάφραση
Ας πάψουν, λοιπόν, οι δογματιστές των αιρεσιαρχών, οι οποίοι, κάνοντας λόγο για δυνάμεις, αιώνες και προβολές, εφευρίσκουν κενά τερατολογήματα, ώστε μέσω των ξένων αυτών λέξεων να εξαπατήσουν εύκολα τους ανθρώπους και να τους θανατώσουν, αναγκάζοντάς τους να προσκυνούν τα μη όντα ως όντα και αναπλάθοντας πάλι άλλες εικόνες στις καρδιές των ανθρώπων, όπως ακριβώς ο Ναβουχοδονόσορ. Διότι η Γραφή, περιλαμβάνοντας τα πάντα, είτε «αρχές» είτε «εξουσίες» είτε «δυνάμεις» είτε «θρόνους» είτε «κυριότητες» είτε «κάθε όνομα που ονομάζεται», υπέταξε τα πάντα και τα έθεσε στην υπηρεσία του Θεού ως Κυρίου και Δεσπότη, ώστε να ανυμνούν, να ευλογούν και να δοξάζουν τον Ποιητή. Και για τον λόγο αυτό, ο Ανανίας, ο Αζαρίας και ο Μισαήλ, αφού απαρίθμησαν όλα τα όντα, πρόσθεσαν λέγοντας: «Ευλογείτε τον Κύριο, όλοι εσείς που σέβεστε τον Θεό των θεών, υμνείτε και δοξολογείτε, διότι το έλεός του παραμένει εις τον αιώνα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες