Καὶ μεθ᾽ ἕτερα· «Καὶ εἶπον· Ἰδοὺ ἀπεστείλαμεν πρὸς ὑμᾶς ἀργύριον, ἀγοράσατε τοῦ ἀργυρίου ὁλοκαυτώματα καὶ περὶ ἁμαρτίας, καὶ λίβανον, καὶ ποιήσατε μάννα, καὶ ἀνοίσατε ἐπὶ θυσιαστήριον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.» Πρέπειν γὰρ ᾤοντο σφίσι μὲν, οὐχὶ θύειν ἔτι, γῆς μὲν ἁγίας ἐξῳκισμένοις, πράττουσι δὲ τέως ὑπὸ Θεῷ μὲν οὐκέτι, κατεζευγμένοις δὲ ὥσπερ ἑτέρῳ καὶ ὑπὸ χεῖρα πεσοῦσι τὴν τυραννικὴν, τοῖς γε μὴν ἔτι τὴν ἁγίαν οἰκοῦσι πόλιν, λειτουργίας τε τῆς ἱερᾶς λαχοῦσι τὴν δόξαν, ἀπονέμουσι τὴν λατρείαν, ὀρθῷ δηλαδὴ χρώμενοι λογισμῷ, πρὸς τὴν τοῦ πρέποντός τε καὶ ἀναγκαίου κατάσκεψιν.
Μετάφραση
Και μετά από άλλα: «Και είπαν: Ιδού, σας στείλαμε ασήμι, αγοράστε με το ασήμι ολοκαυτώματα και θυσίες για την αμαρτία, και λιβάνι, και φτιάξτε μάννα, και προσφέρετέ τα στο θυσιαστήριο του Κυρίου του Θεού μας.» Διότι θεωρούσαν ότι έπρεπε οι ίδιοι να μην προσφέρουν πλέον θυσίες, εφόσον είχαν εξοριστεί από την άγια γη, και δεν ενεργούσαν πλέον υπό τον Θεό, αλλά είχαν υποδουλωθεί τρόπον τινά σε άλλον και είχαν πέσει κάτω από τυραννικό χέρι, ενώ σε εκείνους βέβαια που κατοικούσαν ακόμη την άγια πόλη και είχαν λάβει τη δόξα της ιερής λειτουργίας, παραχωρούσαν τη λατρεία, χρησιμοποιώντας προφανώς ορθή λογική στην εξέταση του πρέποντος και του αναγκαίου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες