Ἡ ἀγάπη γάρ, φησὶν ὁ θεῖος Ἀπόστολος, μᾶλλον δὲ ὁ δι’ αὐτοῦ ταῦτα λαλήσας Χριστός, μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, οὐ ζηλοῖ, οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται, οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν, οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ· πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει. Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε πίπτει, ὡς Θεὸν ἔχουσα τὸν μόνον ἀδιάπτωτον καὶ ἀναλλοίωτον· καὶ τὸν κατ’ αὐτὴν ζῶντα ἄνθρωπον τοιοῦτον ἀπεργαζομένη, ἵνα καὶ ὑμᾶς ἀποδεξάμενος εἴπῃ δι’ Ἱερεμίου τοῦ προφήτου· Λέγω ὑμῖν, Αὕτη ἡ ὁδὸς τῶν προσταγμάτων μου, καὶ ὁ νόμος ὁ ὑπάρχων εἰς τὸν αἰῶνα. Πάντες οἱ κρατοῦντες αὐτήν, εἰς ζωὴν καταντήσωσιν· οἱ δὲ καταλιπόντες αὐτήν, ἀποθανοῦνται. Ἐπιλαβοῦ αὐτῆς ὁ παῖς μου, καὶ ὅδευσον πρὸς τὴν λάμψιν κατέναντι τοῦ φωτὸς αὐτῆς. Μὴ δῷς ἑτέρῳ τὴν δόξαν σου, καὶ τὰ συμφέροντά σοι, ἔθνει ἀλλοτρίῳ. Μακάριος εἶ, ὅτι τὰ ἀρεστὰ τῷ Θεῷ σου, γνωστά σοί ἐστι, καὶ ἔμαθες ποῦ ἐστι φρόνησις, ποῦ ἐστιν ἰσχύς, ποῦ ἐστι σύνεσις, ποῦ ἐστι μακροβίωσις καὶ ζωή. Ποῦ ἐστι φῶς ὀφθαλμῶν καὶ εἰρήνη, καὶ ἐπέβης τῆς ὁδοῦ, καὶ ὤφθην σοι πόῤῥωθεν.
Μετάφραση
Διότι η αγάπη, λέει ο θείος Απόστολος, ή μάλλον ο Χριστός που είπε αυτά μέσω εκείνου, μακροθυμεί, αγαθοεργεί, δεν φθονεί, δεν κομπάζει, δεν υπερηφανεύεται, δεν φέρεται άπρεπα, δεν ζητεί το δικό της συμφέρον, δεν εξοργίζεται, δεν διαλογίζεται το κακό, δεν χαίρεται με την αδικία, αλλά συγχαίρει στην αλήθεια· όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει, εφόσον έχει τον Θεό που είναι ο μόνος αδιάπτωτος και αναλλοίωτος· και διαμορφώνει τον άνθρωπο που ζει σύμφωνα με αυτήν σε τέτοιον βαθμό, ώστε, αφού σας αποδεχθεί, να πει μέσω του προφήτη Ιερεμία: Σας λέω, Αυτή είναι η οδός των προσταγμάτων μου, και ο νόμος που υπάρχει αιώνια. Όλοι όσοι την κρατούν, θα φτάσουν στη ζωή· ενώ όσοι την εγκαταλείψουν, θα πεθάνουν. Κράτησέ την, παιδί μου, και πορεύσου προς τη λάμψη της απέναντι στο φως της. Μη δώσεις σε άλλον τη δόξα σου, και όσα σε ωφελούν σε ξένο έθνος. Είσαι μακάριος, διότι τα αρεστά στον Θεό σου, σού είναι γνωστά, και έμαθες πού είναι η φρόνηση, πού είναι η ισχύς, πού είναι η σύνεση, πού είναι η μακροζωία και η ζωή. Πού είναι το φως των οφθαλμών και η ειρήνη, και περπάτησες στην οδό, και εμφανίστηκα σε σένα από μακριά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες