ξδʹ. Τί τῷ ζήλῳ ἐκτετήκασι βάσκανοι, κατὰ τῶν πεπλουτηκότων τὴν χάριν τοῦ Πνεύματος; κατὰ τῶν λαβόντων γλῶσσαν πυρὸς ὡσεὶ κάλαμον γραμματέως ὀξυγράφου, τὴν πηγὴν ἐγκαταλιπόντες τῆς τοῦ Θεοῦ σοφίας; Εἰ γὰρ τῇ ὁδῷ τοῦ Θεοῦ ἐπορεύθησαν, κατῴκησαν ἂν ἐν εἰρήνῃ ἀπαθείας εἰς τὸν αἰῶνα χρόνον· ἔμαθον ποῦ ἐστι φρόνησις, ποῦ ἐστιν ἰσχύς, ποῦ ἐστι σύνεσις, καὶ γνῶσις τῶν ὄντων, ποῦ ἐστι μακροβίωσις καὶ ζωή, ποῦ ἐστι φῶς ὀφθαλμῶν, καὶ σοφία μετὰ εἰρήνης· ἔμαθον τίς εὑρίσκει τὸν τόπον αὐτῆς, καὶ τίς εἰς τοὺς θησαυρὸς αὐτῆς εἰσέρχεται, καὶ ὅπως ἐντέλλεται ὁ Θεὸς διὰ τοῦ προφήτου τοῖς τοῦ λόγου μύσταις λέγων ὁ προφήτης· Ἐν ᾧ τὸ ἐνύπνιόν ἐστι τῆς ἀποκαλύψεως, διηγησάσθω τὸ ἐνύπνιον τῆς ὀπτασίας αὐτοῦ, καὶ ἐν ᾧ ὁ λόγος μου πρὸς αὐτόν, διηγησάσθω τὸν λόγον μου ἐπ’ ἀληθείας· καὶ αὖθις· Γράψον σεαυτῷ πάντας τοὺς λόγους οὓς ἐχρημάτισα πρὸς σὲ ἐπὶ βιβλίου· καὶ οὐδέποτε ἂν τῷ φθόνῳ κατὰ τῶν τοιούτων ἐτήκοντο.
Μετάφραση
ΞΔ'. Γιατί λιώνουν από φθόνο οι κακόβουλοι εναντίον εκείνων που έχουν πλουτίσει με τη χάρη του Πνεύματος; Εναντίον εκείνων που έλαβαν γλώσσα πυρός σαν τον κάλαμο οξυγράφου γραμματέα, έχοντας οι ίδιοι εγκαταλείψει την πηγή της σοφίας του Θεού; Διότι, εάν είχαν πορευτεί στην οδό του Θεού, θα κατοικούσαν στην ειρήνη της απάθειας για πάντα. Θα είχαν μάθει πού βρίσκεται η φρόνηση, πού είναι η ισχύς, πού είναι η σύνεση και η γνώση των όντων, πού είναι η μακροζωία και η ζωή, πού είναι το φως των οφθαλμών και η σοφία μαζί με την ειρήνη. Θα είχαν μάθει ποιος βρίσκει τον τόπο της, και ποιος εισέρχεται στους θησαυρούς της, και πώς δίνει εντολή ο Θεός μέσω του προφήτη στους μύστες του λόγου, καθώς λέει ο προφήτης: «Εκείνος που έχει το ενύπνιο της αποκάλυψης, ας διηγηθεί το ενύπνιο της οπτασίας του, και εκείνος προς τον οποίο απευθύνεται ο λόγος μου, ας διηγηθεί τον λόγο μου με αλήθεια». Και πάλι: «Γράψε σε βιβλίο όλους τους λόγους που σου αποκάλυψα». Και τότε ποτέ δεν θα έλιωναν από φθόνο εναντίον τέτοιων ανθρώπων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες