Πατερικές αναφορές στο ΒΑΡΟΥΧ 4:20

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἐξεδυσάμην τὴν στολὴν τῆς εἰρήνης, ἐνεδυσάμην δὲ σάκκον τῆς δεήσεώς μου, κεκράξομαι πρὸς τὸν αἰώνιον ἐν ταῖς ἡμέραις μου. -

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Μέγας Αθανάσιος Κατὰ Ἀρειανῶν λόγοι γʹ
Ὁ μὲν γὰρ Ἡσαΐας φησί· Θεὸς αἰώνιος, ὁ κατασκευάσας τὰ ἄκρα τῆς γῆς· ἡ δὲ Σουσάννα ἔλεγεν· Ὁ Θεὸς ὁ αἰώνιος· ὁ δὲ Βαροὺχ ἔγραφε· Κεκράξομαι πρὸς τὸν αἰώνιον ἐν ταῖς ἡμέραις μου· καὶ μετ᾽ ὀλίγα· Ἐγὼ γὰρ ἤλπισα ἐπὶ τῷ αἰωνίῳ τὴν σωτηρίαν ὑμῶν, καὶ ἦλθέ μοι χαρὰ παρὰ τοῦ ἁγίου. Ἐπειδὴ δὲ καὶ πρὸς Ἑβραίους γράφων ὁ Ἀπόστολός φησιν, Ὃς ὢν ἀπαύγασμα τῆς δόξης, καὶ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ· ψάλλει δὲ καὶ ὁ Δαβὶδ ἐν τῷ ὀγδοηκοστῷ ἐνάτῳ ψαλμῷ, Καὶ ἡ λαμπρότης Κυρίου ἔστω ἐφ᾽ ἡμᾶς, καὶ Ἐν τῷ φωτί σου ὀψόμεθα φῶς· τίς οὕτως ἐστὶν ἀνόητος, ὡς ἀμφιβάλλειν περὶ τοῦ ἀεὶ εἶναι τὸν Υἱόν; Πότε γάρ τις εἶδε φῶς χωρὶς τῆς τοῦ ἀπαυγάσματος λαμπρότητος, ἵνα καὶ περὶ τοῦ Υἱοῦ εἴπῃ, ἦν ποτε, ὅτε οὐκ ἦν, ἢ, ὅτι Πρὶν γεννηθῆναι οὐκ ἦν, Καὶ τὸ λεγόμενον δὲ ἐν τῷ ἑκατοστῷ τεσσαρακοστῷ τετάρτῳ ψαλμῷ πρὸς τὸν Υἱὸν, Ἡ βασιλεία σου βασιλεία πάντων τῶν αἰώνων, οὐκ ἐπιτρέπει τινὰ κἂν τὸ τυχὸν διάστημα λογίσασθαι, ἐν ᾧ μὴ ὑπῆρχεν ὁ Λόγος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι ο μεν Ησαΐας λέγει: «Θεός αιώνιος, αυτός που κατασκεύασε τα άκρα της γης»· η δε Σωσάννα έλεγε: «Ο Θεός ο αιώνιος»· ο δε Βαρούχ έγραφε: «Θα κράξω προς τον αιώνιο στις ημέρες μου»· και λίγο μετά: «Διότι εγώ ήλπισα στον αιώνιο για τη σωτηρία σας, και μου ήλθε χαρά από τον Άγιο». Επειδή δε και γράφοντας προς τους Εβραίους ο Απόστολος λέγει: «Ο οποίος, όντας απαύγασμα της δόξας και χαρακτήρας της υποστάσεώς του»· ψάλλει δε και ο Δαβίδ στον ογδοηκοστό ένατο ψαλμό: «Και η λαμπρότητα του Κυρίου ας είναι επάνω μας», και: «Στο φως σου θα δούμε φως»· ποιος είναι τόσο ανόητος, ώστε να αμφιβάλλει για το ότι ο Υιός υπάρχει πάντοτε; Διότι πότε είδε κανείς φως χωρίς τη λαμπρότητα του απαυγάσματός του, ώστε να πει και για τον Υιό ότι «υπήρξε καιρός που δεν υπήρχε», ή ότι «πριν γεννηθεί δεν υπήρχε»; Και αυτό επίσης που λέγεται στον εκατοστό τεσσαρακοστό τέταρτο ψαλμό προς τον Υιό: «Η βασιλεία σου είναι βασιλεία όλων των αιώνων», δεν επιτρέπει σε κανέναν να συλλογιστεί ούτε το παραμικρό διάστημα, κατά το οποίο να μην υπήρχε ο Λόγος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Κατὰ Ἀρειανῶν λόγος αʹ
ὁ μὲν γὰρ Ἡσαΐας φησίν· «θεὸς αἰώνιος ὁ κατασκευάσας τὰ ἄκρα τῆς γῆς», ἡ δὲ Σωσάννα ἔλεγεν· «ὁ θεὸς ὁ αἰώνιος», ὁ δὲ Βαροὺχ ἔγραφε· «κεκράξομαι πρὸς τὸν θεὸν τὸν αἰώνιον ἐν ταῖς ἡμέραις μου»· καὶ μετ’ ὀλίγα· «ἐγὼ γὰρ ἤλπισα ἐπὶ τῷ αἰωνίῳ σωτῆρι ἡμῶν, καὶ ἦλθέ μοι χαρὰ παρὰ τοῦ ἁγίου». ἐπειδὴ δὲ καὶ πρὸς Ἑβραίους γράφων ὁ ἀπόστολός φησιν· «ὃς ὢν ἀπαύγασμα τῆς δόξης καὶ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ», ψάλλει δὲ καὶ ὁ Δαβὶδ ἐν τῷ ὀγδοηκοστῷ ἐνάτῳ ψαλμῷ· «καὶ ἡ λαμπρότης κυρίου ἔστω ἐφ’ ἡμᾶς» καὶ «ἐν τῷ φωτί σου ὀψόμεθα φῶς», τίς οὕτως ἐστὶν ἀνόητος, ὡς ἀμφιβάλλειν περὶ τοῦ ἀεὶ εἶναι τὸν υἱόν; πότε γάρ τις εἶδε φῶς χωρὶς τῆς τοῦ ἀπαυγάσματος λαμπρότητος, ἵνα καὶ περὶ τοῦ υἱοῦ εἴπῃ «ἦν ποτε ὅτε οὐκ ἦν» ἢ ὅτι «πρὶν γεννηθῆναι οὐκ ἦν»; καὶ τὸ λεγόμενον δὲ ἐν ἑκατοστῷ τεσσαρακοστῷ τετάρτῳ ψαλμῷ πρὸς τὸν υἱόν· «ἡ βασιλεία σου βασιλεία πάντων τῶν αἰώνων» οὐκ ἐπιτρέπει τινὰ κἂν τὸ τυχὸν διάστημα λογίσασθαι, ἐν ᾧ μὴ ὑπῆρχεν ὁ λόγος. εἰ γὰρ πᾶν διάστημα ἐν τοῖς αἰῶσι μετρεῖται, πάντων δὲ τῶν αἰώνων βασιλεύς ἐστι καὶ ποιητὴς ὁ λόγος, ἀνάγκη μὴ ὄντος κἂν τοῦ τυχόντος διαστήματος πρὸ αὐτοῦ μανία τὸ λέγειν «ἦν ποτε ὅτε οὐκ ἦν» ὁ αἰώνιος καί, «ἐξ οὐκ ὄντων ἐστίν» ὁ υἱός.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι ο μεν Ησαΐας λέγει: «αιώνιος Θεός, ο οποίος κατασκεύασε τα άκρα της γης», η δε Σωσάννα έλεγε: «ο Θεός ο αιώνιος», ο δε Βαρούχ έγραφε: «θα κράξω προς τον αιώνιο Θεό κατά τις ημέρες μου»· και μετά από λίγο: «διότι εγώ ήλπισα στον αιώνιο σωτήρα μας, και ήλθε σε εμένα χαρά από τον Άγιο». Επειδή δε και ο απόστολος, γράφοντας προς τους Εβραίους, λέγει: «ο οποίος, όντας απαύγασμα της δόξας και χαρακτήρας της υποστάσεώς του», ψάλλει δε και ο Δαβίδ στον ογδοηκοστό ένατο ψαλμό: «και η λαμπρότητα του Κυρίου ας είναι επάνω μας» και «στο φως σου θα δούμε φως», ποιος είναι τόσο ανόητος, ώστε να αμφιβάλλει για το ότι ο Υιός υπάρχει πάντοτε; Διότι πότε είδε κανείς φως χωρίς τη λαμπρότητα του απαυγάσματός του, ώστε να πει και για τον Υιό «υπήρξε καιρός που δεν υπήρχε» ή ότι «πριν γεννηθεί δεν υπήρχε»; Και εκείνο που λέγεται στον εκατοστό τεσσαρακοστό τέταρτο ψαλμό προς τον Υιό: «η βασιλεία σου είναι βασιλεία όλων των αιώνων», δεν επιτρέπει σε κανέναν να αναλογιστεί ούτε το παραμικρό χρονικό διάστημα, κατά το οποίο δεν υπήρχε ο Λόγος. Διότι, εάν κάθε χρονικό διάστημα μετριέται μέσα στους αιώνες, και ο Λόγος είναι βασιλιάς και δημιουργός όλων των αιώνων, κατ' ανάγκην, εφόσον δεν υπάρχει ούτε το παραμικρό χρονικό διάστημα πριν από αυτόν, αποτελεί παραφροσύνη το να λέγει κάποιος για τον αιώνιο ότι «υπήρξε καιρός που δεν υπήρχε» και για τον Υιό ότι «προήλθε εκ του μη όντος».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Ἵνα τί τοῦτο ἐξῆλθον ἐκ μήτρας τοῦ βλέπειν κόπους καὶ πόνους, καὶ διετέλεσαν ἐν αἰσχύνῃ αἱ ἡμέραι μου;» «Συνετρίβη ἡ καρδία μου ἐν ἐμοὶ, ἐσαλεύθη πάντα τὰ ὀστᾶ μου· ἐγενήθην ὡς ἀνὴρ συντετριμμένος, καὶ ὡς ἄνθρωπος συνεχόμενος.» «Ναβουχοδονόσωρ βασιλεὺς Βαβυλῶνος κατέφαγέ με ὡς δράκων· ἔπλησεν τὴν κοιλίαν αὐτοῦ ἀπὸ τῆς τροφῆς μου. Ἔξωσάν με οἱ μόχθοι μου εἰς Βαβυλῶνα.» «Ψυχὴ λυπουμένη καὶ ψυχὴ πεινῶσα δώσουσι δόξαν καὶ δικαιοσύνην, Κύριε.» «Μηδεὶς ἐπιχαιρέτω μοι τῇ χήρᾳ τῇ καταλειφθείσῃ ὑπὸ πολλῶν. Βαδίζετε, τέκνα, βαδίζετε· ἐγὼ γὰρ κατελείφθην ἔρημος. Ἐξεδυσάμην τὴν στολὴν τῆς εἰρήνης, ἐνεδυσάμην δὲ σάκκους τῆς δεήσεως.» «Ἴδε, Κύριος, τὴν ταπείνωσίν μου, ὅτι ἐμεγαλύνθη ὁ ἐχθρός. Ἴδε, Κύριος, ὅτι θλίβομαι, καὶ ἡ καρδία μου ἐταράχθη, καὶ ἡ καρδία μου ἐστράφη ἐν ἐμοί. Ἐχόρτασέ με πικρίας, ἐμέθυσε χολῆς, ἐξέβαλε ψήφῳ ὀδόντας μου. Ἐψώμισέ με σποδόν· ἀπώσατο ἐξ εἰρήνης ψυχήν μου.» «Μὴ παροξύνῃς ἄνδρα ἐν ἀπορίᾳ αὐτοῦ. Καρδίαν παρωργισμένην μὴ προσταράξῃς.» «Μὴ καταγελάσῃς ἄνθρωπον ἐν πικρίᾳ ψυχῆς αὐτοῦ· ἔστι γὰρ ὁ ταπεινῶν, καὶ ὁ ἀνυψῶν.» «Κάκωσις ὥρας ἐπιλησμονὴν ποιεῖ τρυφῆς.» «Κρείσσων θάνατος ὑπὲρ ζωὴν πικρὰν, ἢ ἀῤῥώστημα ἔμμονον. Μὴ δὸς εἰς λύπην τὴν ψυχήν σου, καὶ λύπην μακρὰν ἀπόστησον ἀπὸ σοῦ. Πολλοὺς γὰρ ἀπώλεσεν ἡ λύπη, καὶ οὐκ ἔστιν ὄφελος ἐν αὐτῇ.» «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Γιατί βγήκα από τη μήτρα, για να βλέπω κόπους και πόνους, και να τελειώσουν με ντροπή οι ημέρες μου;» «Συντρίφθηκε η καρδιά μου μέσα μου, σείστηκαν όλα τα οστά μου· έγινα σαν άνθρωπος συντετριμμένος και σαν άνθρωπος καταβεβλημένος.» «Ο Ναβουχοδονόσορας, ο βασιλιάς της Βαβυλώνας, με κατέφαγε σαν δράκοντας· γέμισε την κοιλιά του από την τροφή μου. Με εξόρισαν οι συμφορές μου στη Βαβυλώνα.» «Η ψυχή που θλίβεται και η ψυχή που πεινά, θα αποδώσουν δόξα και δικαιοσύνη, Κύριε.» «Κανείς ας μην επιχαρεί για μένα τη χήρα που εγκαταλείφθηκα από πολλούς. Πηγαίνετε, τέκνα μου, πηγαίνετε· διότι εγώ εγκαταλείφθηκα έρημη. Απέκδυθηκα τη στολή της ειρήνης και ντύθηκα με τους σάκους της ικεσίας.» «Δες, Κύριε, την ταπείνωσή μου, διότι υπερηφανεύτηκε ο εχθρός. Δες, Κύριε, ότι θλίβομαι, και η καρδιά μου ταράχτηκε, και η καρδιά μου αναστράφηκε μέσα μου. Με χόρτασε πικρία, με μέθυσε με χολή, μου έσπασε τα δόντια με πέτρες. Με τάισε στάχτη· απώθησε την ψυχή μου μακριά από την ειρήνη.» «Μην παροξύνεις τον άνθρωπο που βρίσκεται σε ανέχεια. Μην ταράζεις περισσότερο την οργισμένη καρδιά.» «Μην περιγελάσεις άνθρωπο που βρίσκεται σε πικρία ψυχής· διότι υπάρχει Εκείνος που ταπεινώνει και που ανυψώνει.» «Η κακουχία μιας ώρας φέρνει λήθη της απόλαυσης.» «Καλύτερος είναι ο θάνατος παρά μια πικρή ζωή, ή μια μόνιμη αρρώστια. Μην παραδώσεις την ψυχή σου στη λύπη, και απομάκρυνε τη λύπη μακριά από εσένα. Διότι πολλούς κατέστρεψε η λύπη, και δεν υπάρχει καμία ωφέλεια σε αυτήν.» «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες