διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ὁ προφήτης στενάζων ἔλεγεν· «ἡ τρυφερά μου ἐπορεύθη ὁδοὺς τραχείας.» πρὸ γὰρ τῆς παρουσίας τοῦ σωτῆρος πεῖραν ἔλαβεν ὁ ποῦς τῆς τρυφερᾶς ψυχῆς βαίνειν ἐπὶ τῆς γῆς. ὅτε δὲ ἐπεδήμησεν ὁ κύριος καὶ σωτὴρ ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ χριστὸς «κηρύξαι τοῖς αἰχμαλώτοις ἄφεσιν,» τότε ἔβαλεν «ὕδωρ εἰς τὸν νιπτῆρα» καὶ ἀποτίθεται «τὰ ἱμάτια» καὶ «λέντιον» περιζώννυται καὶ νίπτει «τῶν μαθητῶν τοὺς πόδας» καὶ μετὰ τὸ νίψαι αὐτῶν τοὺς πόδας ἐνδιδύσκεται «τὰ ἱμάτια αὐτοῦ» καὶ ἐνδεδυμένος συνεστιᾶται αὐτοῖς. ὥστε διὰ τοῦτο ὑπέστρωσαν τὰ ἱμάτια αὐτῶν οἱ μαθηταὶ ἐν τῇ ὁδῷ, ἵνα μὴ ἐπὶ τῆς γῆς βαίνωμεν, μηδὲ ἐπὶ τῷ στήθει καὶ τῇ κοιλίᾳ πορευώμεθα, ἀλλ᾽ ἀντὶ τοῦ τὸ στῆθος ἡμῶν ἐπὶ τῆς γῆς ἐπανακλίνεσθαι ἐπανακλίνωμεν μᾶλλον αὐτό, ὡς Ἰωάννης, ἐπὶ τὸ στῆθος τοῦ Ἰησοῦ. κἂν γὰρ ἔτι ἐπὶ τῆς γῆς ὁ τοιοῦτος διατρίβῃ, οὐκ ἔχει τοὺς πόδας συρομένους ἐπὶ τῆς γῆς, ἀλλ᾽ ὡς ὁ Παῦλος ἐπὶ τῆς γῆς περιπατῶν «ἐν οὐρανοῖς τὸ πολίτευμα ἔχει.» «Ἐπεκάθισαν» οὖν, φησί, «τὸν Ἰησοῦν ἐπὶ τὸν πῶλον.» «καὶ πορευομένου αὐτοῦ ὑπέστρωσαν τὰ ἱμάτια αὐτῶν ἐν τῇ ὁδῷ.» «οἱ δὲ ὄχλοι οἱ προάγοντες αὐτὸν καὶ οἱ ἀκολουθοῦντες ἔκραζον λέγοντες· ὠσαννὰ τῷ υἱῷ Δαυίδ, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι κυρίου.» θαῦμα καινὸν καὶ παράδοξον, ἀγαπητοί. ἆρα γὰρ πλῆθος ἦν μαθητῶν μετὰ τοῦ Ἰησοῦ, οὐχ οἱ δώδεκα ἦσαν μόνοι;
Μετάφραση
Γι' αυτόν τον λόγο άλλωστε και ο προφήτης έλεγε στενάζοντας: «Η τρυφερή μου πορεύθηκε σε δρόμους τραχείς». Διότι, πριν από την παρουσία του Σωτήρος, το πόδι της τρυφερής ψυχής δοκίμασε να βαδίζει πάνω στη γη. Όταν όμως επιδήμησε ο Κύριος και Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός για να «κηρύξει στους αιχμαλώτους άφεση», τότε έβαλε «νερό στον νιπτήρα», αποθέτει «τα ιμάτια», ζώνεται με «λέντιο» και νίβει «τα πόδια των μαθητών» και, αφού τους ένιψε τα πόδια, ντύνεται «τα ιμάτιά του» και ενδεδυμένος συνεστιάται μαζί τους. Γι' αυτόν τον λόγο, επομένως, έστρωσαν τα ιμάτιά τους οι μαθητές στον δρόμο, για να μη βαδίζουμε πάνω στη γη, ούτε να πορευόμαστε με το στήθος και την κοιλιά, αλλά αντί να πλαγιάζει το στήθος μας πάνω στη γη, ας το ανακλίνουμε μάλλον, όπως ο Ιωάννης, πάνω στο στήθος του Ιησού. Διότι, έστω κι αν ένας τέτοιος άνθρωπος διατρίβει ακόμη πάνω στη γη, δεν έχει τα πόδια του να σέρνονται στη γη, αλλά, όπως ο Παύλος, ενώ περπατά στη γη, «έχει το πολίτευμά του στους ουρανούς». «Έβαλαν», λοιπόν, λέει, «τον Ιησού να καθίσει πάνω στο πουλάρι». «Και καθώς αυτός πορευόταν, έστρωσαν τα ιμάτιά τους στον δρόμο». «Τα δε πλήθη, εκείνοι που προπορεύονταν και εκείνοι που ακολουθούσαν, κραύγαζαν λέγοντας: Ωσαννά στον Υιό του Δαβίδ, ευλογημένος ο ερχόμενος στο όνομα του Κυρίου». Θαύμα καινό και παράδοξο, αγαπητοί. Υπήρχε άραγε τόσο πλήθος μαθητών μαζί με τον Ιησού, ή δεν ήταν παρά μόνοι οι δώδεκα;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες