Διηγεῖται δὲ περὶ τοῦ μαρτυρίου Σεδρὰχ, Μισὰχ, καὶ Ἀβδεναγὼ, καὶ περὶ τοῦ ὕμνου αὐτῶν· καὶ ὅτι αὐτοὶ μὲν διεσώθησαν, οἱ δὲ ὑποκαίοντες κατεφλέχθησαν, καὶ μετέγνω ὁ βασιλεύς· καὶ ὅτι αὐτὸς δὶς ἐβλήθη εἰς τὸν λάκκον τῶν λεόντων· τὸ μὲν πρῶτον, ἐπειδὴ τῶν Βαβυλωνίων προσευχομένων Δαρείῳ τῷ βασιλεῖ μόνος αὐτὸς Θεῷ προσηύχετο· τὸ δὲ δεύτερον, διότι τὸν Βὴλ κατέστρεψε, καὶ τὸν δράκοντα ἀνεῖλεν ἐπὶ Κύρου τοῦ βασιλέως· καὶ αὐτὸς μὲν διεσώθη, καὶ ἀπὸ τῶν λεόντων ἀνῆλθεν ἐκ τοῦ λάκκου· οἱ δὲ ἐπιβουλεύσαντες αὐτῷ ἐβλήθησαν εἰς τὸν αὐτῶν.
Μετάφραση
Διηγείται δε για το μαρτύριο του Σεδράχ, του Μισάχ και του Αβδεναγώ, καθώς και για τον ύμνο τους· και ότι αυτοί μεν διασώθηκαν, ενώ εκείνοι που υποδαύλιζαν τη φωτιά καταφλέχθηκαν, και ο βασιλιάς μετανόησε· και ότι ο ίδιος ρίχτηκε δύο φορές στον λάκκο των λεόντων· την πρώτη φορά, επειδή, ενώ οι Βαβυλώνιοι προσεύχονταν στον βασιλιά Δαρείο, αυτός μόνος του προσευχόταν στον Θεό· τη δεύτερη φορά, διότι κατέστρεψε τον Βηλ και θανάτωσε τον δράκοντα επί του βασιλιά Κύρου· και αυτός μεν διασώθηκε και ανέβηκε από τον λάκκο σώος από τα λιοντάρια, ενώ εκείνοι που τον επιβουλεύτηκαν ρίχτηκαν στον ίδιο λάκκο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες